T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/3003
Karar No : 2024/2517
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü) -(E-Tebligat)
VEKİLİ : Av. ..
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından ithalatı yapılan araçların paravan firmalara satılarak bunların üzerinden özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığından bahisle takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2011 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tek kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ara kararına cevaben gönderilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, takdir komisyonu kararının idareye tevdii tarihinden itibaren 10 gün içinde ihbarnamelerin davacıya tebliğ edilmesi nedeniyle zamanaşımının bulunmadığı anlaşılan olayda, Sankar Otomotiv ve Dış Ticaret Limited Şirketi tarafından ithalatçı olan davacıdan bayilik sözleşmesine istinaden özel tüketim vergisi ödenmeden alınan araçların kendi adına tesciliyle vergiyi doğuran olay meydana geldiğinden, diğer bir ifadeyle, ithalatçı olan davacı tarafından getirilen araçların bayilere satışı, özel tüketim vergisi açısından ilk iktisap sayılmadığı için vergiyi doğuran olayın meydana gelmediği, dolayısıyla 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında verginin ödendiğine dair belgeleri aramakla sorumlu olduğundan söz etmek hukuken mümkün olmadığından, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından ithalatı yapılan araçların paravan firmalara satılarak bunların üzerinden özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığı tespit edildiğinden adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'NIN DÜŞÜNCESİ : Olayda, ... Otomotiv ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ..tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında incelenerek maddi ve hukuki durumun yanlış nitelendirilmesi suretiyle verilen temyize konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden; Dairemizin E:2019/1523 sayılı dosyasında bulunan ... Otomotiv ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, aralarında davacının da yer aldığı bazı firmalarca ithal edilen araçların, paravan olarak kullanılan adı geçen şirkete satılarak özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığı ve ziyaa uğratılan vergilerin söz konusu muvazaalı satışlar nedeniyle ithalatçılardan mükellef sıfatıyla aranması gerektiği tespitlerine yer verilerek, takdir komisyonu kararlarına istinaden davacı adına cezalı tarhiyat yapıldığı anlaşılmıştır.
Bu durumda, Vergi Dava Dairesince, sözü edilen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında incelenerek maddi ve hukuki durumun yanlış nitelendirilmesi suretiyle verilen temyize konu kararda isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin .. tarih ve E:., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 13/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.