T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/897
Karar No : 2023/4881
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) : ... Biodizel Petrol Ürünleri ve Kimyevi Maddeler Üretim İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Madeni yağ ve müstahzarları imalatı faaliyetinde bulunan davacının baz yağ kullanarak ürettiği ürünlerin 27.10 tarife pozisyonunda yer almasına karşın, farklı pozisyonda beyan edilerek söz konusu ürünlere isabet eden özel tüketim vergisinin eksik hesaplandığından bahisle, 2013 yılının Ocak ilâ Nisan ve Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile Ocak ilâ Nisan dönemleri için üç kat; Aralık dönemi için tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Dairelerince davacı tarafından üretimde kullanılan baz yağ ve katkı maddelerinin tür ve miktarlarının belirlenerek bunların karışımı/bileşimi sonucunda baz yağın niteliğinin değişip değişmediğinin tespiti amacıyla yaptırılan bilirkişi incelemesi üzerine düzenlenen 06/10/2022 tarihli raporda yer alan, üretim sonucunda baz yağa ilave edilen katıkların baz yağın kimyasal yapısını değiştirmediği, dolayısıyla, karışımın hala, esas unsur olarak ağırlık itibarıyla %70 veya daha fazla petrol yağları veya bitümenli minerallerden elde edilen yağlar içerdiği yolundaki tespitlerin değerlendirilmesi suretiyle, tarife yorum kuralları kapsamında izahname ve açıklama notları çerçevesinde davacı tarafından baz yağlara çeşitli oranlarda katkı maddeleri eklenerek üretilen mamûllerin "esas unsur olarak ağırlık itibarıyla %70 veya daha fazla petrol yağları" içermesi nedeniyle 27.10 pozisyonunda sınıflandırılmasının gerektiği sonucuna varıldığı; öte yandan, 2013 yılı Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle arttırılan kısmına gelince; tekerrüre esas alınan 2012 yılının Ekim dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının, 2013 yılı içerisinde uzlaşma sonucunda kesinleştiği anlaşıldığından, aynı yıl içerisinde kesilen dava konusu vergi ziyaı cezasına esas alınamayacağı gerekçesiyle özel tüketim vergileri ve üç kat oranında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine; Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, eksik ve varsayıma dayalı olarak düzenlenen vergi inceleme raporuna göre salınan vergiler ve kesilen cezaların hukuka aykırı olduğu; davalı idarece, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle temyize konu bölge idare mahkemesi kararının, tekerrür hükümleri uygulanan tek kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerine ilişkin hüküm fıkrasının onanması; tek katı aşan vergi ziyaı cezaları yönünden ise, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin 2. fıkrasında, vergi ziyaına 359. maddede belirtilen kaçakçılık fiilleriyle yol açılması halinde cezanın üç kat olarak uygulanması gerektiği kurala bağlandığından, anılan Kanun hükümleri çerçevesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi suretiyle yeniden karar verilmek üzere, temyize konu kararın bu yönüyle bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın ve davacı tarafından peşin yatırılan maktu harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.