T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/1102
Karar No : 2025/227
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : .. Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı transit refakat belgesi muhteviyatı "siyah çay" cinsi eşyanın yurt içinde bırakıldığından bahisle tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergilerine vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, transit refakat belgesi kapsamında davacı şirket tarafından "asıl sorumlu" sıfatıyla rejim beyanında bulunulan serbest dolaşımda olmayan "siyah çay" ticari tanımlı eşyanın ... çekici/dorse plakalı TIR aracı ile taşındığı, hareket ve varış gümrük idarelerince kontrollerinin tamamlanması sonrasında ... tarihinde saat ...'te "transit kapandı" statüye getirildiği, ancak, söz konusu aracın gemiye yüklenmediği, saat ...'te ... Liman C Kapısından yurda giriş yaptığının kamera kayıtları ile sabit olduğu, düzenlenen sahte transit refakat belgesi ve faturasında farklı eşya cinsi, araç plakası ve varış gümrük müdürlüğü kayıtları ile gümrük idaresinin yanıltılmaya çalışıldığı, deniz yolu beyan formunda aracın yüklenmediği, dolayısıyla rejim ihlalinin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, transit rejimi kapsamında gümrük idaresine karşı mali olarak sorumlu olan davacı adına asıl sorumlu sıfatıyla tahakkuk yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Liman sahasında denetim görevi kamu otoritesine ait olduğundan eşyanın burada bulunmamasının sorumluluğunun kendilerine yüklenmesinin hukuka aykırı olduğu, idareye karşı bütün sorumluluklarını yerine getirdikleri, ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesi gereği sahte belgeyi üreten kişilerin tespit edilerek cezalandırılması gerektiği, olayda kusur yahut ihmallerini gösterir herhangi bir somut bilgi/belge bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 28/11/2023 tarih ve E:2021/513, K:2023/4619 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, tem yiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/01/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.