T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/410
Karar No : 2025/317
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI) : ... Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
2- (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığından bahisle 2018 yılına ilişkin özel tüketim vergisinin nakden iade edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasında yer alan faiz hükmünden az olmamak üzere dava konusu işlem tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; davacının iade hakkının kısıtlanmasını veya bu haktan yararlanmasının belirli sürelerle sınırlandırılmasını öngören düzenlemeler ancak yasalarla yapılabileceğinden, bu tür sınırlandırmaların Tebliğ ile yapılmasına hukuken olanak bulunmadığı, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda iade taleplerinin herhangi bir süre ile sınırlandırılması öngörülmediğinden, bu tür iade taleplerinin vergi kanunlarındaki genel zamanaşımı süresi içinde her zaman yapılabileceği, bu durumda, Kanun'da öngörülmeyen bir sınırlandırma getiren Tebliğ'e istinaden davacının iade talebinin kabul edilmemesine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline, işlem tarihinden hesaplanmak üzere tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Nakden iade talebinin, Özel Tüketim Vergisi Sirkülerinde belirtilen hususlara uygun olmadığından bahisle reddine dair dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığından, işlemin iptaline dair hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte bulunmamakla birlikte, olayda, davacının başvurusu, şirketin Özel Tüketim Vergisi (I) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliğine göre dilekçesine eklemesi gereken belgelerinin eksik olduğu, iade talebinin elektronik ortamda yapılmadığı, nakden iade taleplerinin vergi inceleme raporuna göre sonuçlandırılacağı, ancak iade talep tutarı kadar teminat verilmesi halinde iade talebinin eksik belgelerin tamamlanması ve iadeye konu ÖTV tutarının ödendiğinin tespiti üzerine vergi inceleme raporunun sonucu beklenmeksizin gerçekleştirileceğinden bahisle reddedildiğinden, davalı idare tarafından henüz başvurunun esasına yönelik bir değerlendirme yapılmamış olup, Mahkemece, davacının nakden iadeye ilişkin talebinin reddine dair işlemin iptali ile yetinilmesi ve davalı idareye işin esasının incelenmesi ve sonucunda yeni bir işlem tesis edilmesi için imkan sağlanması gerekirken, istinaf istemine konu kararın nakden iade ve faize hükmedilmesine ilişkin hüküm fıkrasında hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle, anılan hükmün kaldırılmasına, davanın buna ilişkin kısmının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, nakden iadeye konu vergilerin tecil faiziyle birlikte iade edilmesi taleplerinin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğu; davalı idarece ise tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz istemlerinin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2025 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Temyiz başvurusu; davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığından bahisle özel tüketim vergisinin nakden iade edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasında yer alan faiz hükmünden az olmamak üzere dava konusu işlem tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davada işlemi iptal eden ve tecil faiziyle birlikte iadesine karar veren Bölge İdare Mahkemesi Dava Dairesi kararının bozulması istemine ilişkindir.
Bilindiği üzere, 4760 sayılı Kanun'da satın alınan eşya için ödenen özel tüketim vergisinin ancak imalinde kullanıldığı emtianın yurt içinde tesliminde indirilebileceği düzenlenmişken, bu şekilde indirilemeyen verginin iadesinin yapılacağına dair hüküm ise mezkur Kanun ile değil, özel tüketim vergisinin iadesi (sistemine geçiş) uygulamasının dayanağı 4760 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 4. fıkrasında; "(I) sayılı listedeki mallar için uygulanan maktu vergi tutarlarının, bu maddenin (2) numaralı fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakanlar Kurulu .... tarafından farklı tespit edilmesi halinde; Maliye Bakanlığı vergi farklılaştırmasını, verginin mükellefe veya vergiye tabi işlemlere taraf olanlara iadesi yöntemi ile uygulamaya, teminat istemeye, bu teminatın türü, tutarı ve çözümüne ilişkin usul ve esaslar ile verginin iadesine ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir." yer alan hükmü dayanak alan 25 Seri No'lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliğiyle, özel tüketim vergisi iadesi sistemine geçilirken, aynı Tebliğde ve bu Tebliğin yürürlük tarihini müteakip yıllarda değişiklik yapan diğer tebliğlerde kısaca; üç farklı durumda ortaya çıkan vergi farklarının iade yöntemiyle giderilmesine karar verilmiş olup, söz konusu iadelere hak kazanılabilmesi için uyulması gereken imalat, gerekirse teslim ve iade talebi başvuru süreleri ile iadeyi talep edebilecekler belirlenerek, iade edilecek özel tüketim vergisi tutarlarının hesaplanmasına ilişkin örnek hesaplamalar gösterilmiş, hesaplanan özel tüketim vergisinin beyan edilmesi gerektiği belirtildikten sonra, gerek mahsuben ve gerekse nakden iade talebinde bulunabilmek için de 12 ay içinde katma değer vergisi yönünden bağlı bulunulan vergi dairesinden iade talebinde bulunulması, aksi halde, belirtilen süresinin geçmesinden sonra bu haktan faydalanılamayacağı hususu düzenlenmiştir.
Olayda, davacının iade talebini 12 aylık yasal süre geçirildikten sonra yaptığı açık olduğundan, davalı idarenin iade talebini anılan nedenle reddetmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, temyize konu kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyorum.