T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/2886
Karar No : 2025/3117
TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNANLAR : 1- (DAVACI) ...
VEKİLİ : Av. ...
II- (DAVALILAR) 1- ... Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
2- ... Valiliği
VEKİLİ : Av. ...
3- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının, taraflarca karşılıklı olarak temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 24.03.2017 tarihinde sahipsiz köpekler tarafından saldırıya uğraması sonucu yaralanması nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000,00-TL (06.02.2020 tarihli miktar artırım dilekçesi ile 1.313,00-TL'ye artırılmıştır) maddi, 200.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek amme alacağı faizi ile birlikte tazminine karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7. maddesinin 1. fıkrasının (m) bendi, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi, 15. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'nun "Sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanların korunması" başlıklı 6. maddesinin 4. fıkrası ve 18. maddesinin 2. fıkrası, Hayvanların Korunmasına Dair Uygulama Yönetmeliği'nin 1. maddesi, 5. fıkrasının (b) bendi, 6. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ve 7. maddelerinin değerlendirilmesinden, sahipsiz hayvanların, başta köpekler olmak üzere, korunması, bakım ve gözetimi, saldırgan olanlarının eğitilmesi ve sahiplendirilmeleri, hayvan bakımevlerinin kurulması vb. birtakım görev ve sorumlulukların valiliklere, büyükşehir ve ilçe belediyelerine ait olduğu, olayda davalı idarelerin müştereken ve müteselsilen hizmet kusurlarının bulunduğu sonucuna varılmış ve davacının yalnızca geçici iş göremezlik zararının bulunduğu belirtilerek yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dosyaya sunulan 08.01.2020 tarihli bilirkişi raporu ile belirlenen maddi zarara göre davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, başlangıçta talep edilen 1.000,00-TL tazminatın 15.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, artırılan tazminat miktarı kapsamında kalan 313,00-TL tazminatın ise ıslah tarihi olan 06.02.2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı idarelerden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine; manevi tazminat yönünden yapılan değerlendirmede ise 10.000,00-TL'lik talebinin kabulüne, hükmedilen 10.000,00-TL manevi tazminatın 15.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 190.000,00-TL manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, çiftçilik yaptığı dikkate alınmadan maddi zararının hesaplandığı, hükmedilen manevi tazminatın da yetersiz olduğu; davalı Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından, hayvan barınağının 2001 yılında faaliyete geçirildiği, ilgili mevzuatın yüklediği görev ve sorumlulukların yerine getirildiği, diğer görevlerin ilçe belediyesinin sorumluluğunda olduğu; davalı Melikgazi Belediye Başkanlığı tarafından, davacının ev hanımı olduğu, bu nedenle tazminat hesabı yapılamayacağı, zararın henüz doğmadığı, öte yandan ilgili mevzuat gereğince sorumluluğun başta İl Çevre Müdürlükleri olmak üzere diğer kurumlara verildiği, belediyenin sorumluluğunun bulunmadığı, hizmetlerin yasaya uygun şekilde yerine getirildiği, manevi tazminat ödenmesini gerektiren koşulların da olayda gerçekleşmediği; davalı Kayseri Valiliği tarafından, 5199 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında yer alan düzenlemelerin hayvanların korunmasına yönelik olduğu, insanların hayvanlardan gelebilecek muhtemel saldırılara karşı korunmasını ilgilendiren bir düzenleme veya kuralın yer almadığı, Valiliğin de hasım konumundan çıkarılması gerektiği, Tarım ve Orman Bakanlığı 7. Bölge Müdürlüğü ile yapılan yazışmalarda anılan Bakanlık tarafından davada taraf olmamaları sebebiyle herhangi bir ödeme yapılmayacağının belirtildiği, il hayvan koruma kurulu sekretaryasının İl Çevre ve Orman Müdürlüğünce değil Kayseri Doğa Koruma ve Milli Parklar Şube Müdürlüğü tarafından yürütüldüğü, adı geçen Müdürlüğün 5199 sayılı Kanun kapsamında belediyeleri denetlediği ve cezai işlem uyguladığı, alınan kurul kararları, yapılan denetimler sonucu tesis edilen işlemlerin yargılama sırasında sorgulanmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı idareler tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Kayseri İli, Melikgazi İlçesi, ... Mahallesi'nde 24.03.2017 tarihinde sahipsiz köpeklerin saldırısına uğrayan davacının yaralanması nedeniyle meydana geldiğini ileri sürdüğü maddi ve manevi zararların tazmini istemiyle temyizen bakılan dava açılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 125. maddesinde; idarenin, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.
3046 sayılı Bakanlıkların Kuruluş ve Görev Esasları Hakkında 174 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 13/12/1983 Gün ve 174 Sayılı Bakanlıkların Kuruluş ve Görev Esasları Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Kaldırılması ve Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi Hakkında 202 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanun'un 02.07.2018 tarih ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 41. maddesiyle ilga edilen 8. maddesinde;
"Bakanlığın kuruluş amaçlarını gerçekleştirmek ve yürütmekte oldukları hizmetleri vatandaşlara sunmakla görevli bakanlık taşra teşkilatı, ihtiyaca göre aşağıdaki kuruluşların tamamından veya birkaçından meydana gelecek şekilde düzenlenir.
a) İl valisine bağlı il kuruluşları,
b) Kaymakama bağlı ilçe kuruluşları,
c) Doğrudan merkeze bağlı taşra kuruluşları." hükmü bulunmaktadır.
5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; çevre ve çevre sağlığı hizmetlerini yapmak veya yaptırmak belediyenin görev ve sorumlulukları arasında sayılmış, 15. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ise, belde sakinlerinin mahalli müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla her türlü faaliyet ve girişimde bulunmak belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer almıştır.
Olayın gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan haliyle; 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'nun "Sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanların korunması" başlıklı 6. maddesinin dördüncü fıkrasında; "Sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanların en hızlı şekilde yerel yönetimlerce kurulan veya izin verilen hayvan bakımevlerine götürülmesi zorunludur. Bu hayvanların öncelikle söz konusu merkezlerde oluşturulacak müşahede yerlerinde tutulması sağlanır. Müşahede yerlerinde kısırlaştırılan, aşılanan ve rehabilite edilen hayvanların kaydedildikten sonra öncelikle alındıkları ortama bırakılmaları esastır." hükmü, "Yerel hayvan koruma görevlilerinin sorumlulukları" başlıklı 18. maddesinin 2. fıkrasında ise; "Yerel hayvan koruma görevlileri; bölge ve mahallerindeki, öncelikle köpekler ve kediler olmak üzere, sahipsiz hayvanların bakımları, aşılarının yapılması, aşılı hayvanların markalanması ve kayıtlarının tutulmasının sağlanması, kısırlaştırılması, saldırgan olanların eğitilmesi ve sahiplendirilmelerinin yapılması için yerel yönetimler tarafından kurulan hayvan bakımevlerine gönderilmesi gibi yapılan tüm faaliyetleri yerel yönetimler ile eşgüdümlü olarak yaparlar." kuralı yer almaktadır.
Olayın gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 12.05.2006 tarihli ve 26166 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hayvanların Korunmasına Dair Uygulama Yönetmeliği'nin 4. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde "Bakanlık"ın Çevre ve Orman Bakanlığı'nı, (k) bendinde, "Genel Müdürlük"ün Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü'nü, (p) bendinde "İl müdürlüğü"nün İl çevre ve orman müdürlüğünü ifade ettiği belirtilmiş; "İl Müdürlüğünün Görev ve Sorumlulukları" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; "Yerel hayvan koruma görevlileri ve gönüllü kuruluşlar ile işbirliği yaparak sahipsiz hayvanların kontrolünü takip etmek", (g) bendinde; "Sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanlar ile ilgili olarak belediyelerce geçici bakımevlerinin oluşturulmasını sağlatmak", (ğ) bendinde; Bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak için gerekli denetimleri yapmakla ve denetim sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlara 5199 sayılı Kanunun ilgili maddesinde geçen hükümleri uygulamak" İl Çevre ve Orman Müdürlüğü'nün görev ve sorumlulukları arasında sayılmış; 6. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; hayvanların korunması, sorunların tespiti ve çözümlerini karara bağlamanın, her ilde valinin başkanı olduğu il hayvan koruma kurulunun görev ve sorumlulukları arasında olduğu kural altına alınmış, "Belediyelerin alacağı tedbirler" başlıklı 7. maddesinde ise, "sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanların toplatılması, kısırlaştırılması, aşılanması, gerekli tıbbî bakımlarının yapılması ve işaretlenmesi, alındığı ortama geri bırakılması, sahiplendirilenlerinin kayıt altına alınması" belediyelerin görevleri arasında sayılmıştır.
Yukarıda yer verilen 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ve bu Kanun'a dayanılarak hazırlanan Hayvanların Korunmasına Dair Uygulama Yönetmeliği'nin yürürlüğe konulduğu tarihlerde anılan mevzuatta görev ve sorumlulukları belirlenen merkezi idare ve taşra teşkilatı yapısının süreç içerisinde aşağıda belirtilen şekilde değiştirildiği görülmektedir:
5199 sayılı Kanun'un yürürlüğe konulduğu tarihte yürürlükte bulunan 4856 sayılı Çevre ve Orman Bakanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 2. maddesinde; "Hayvanların korunmasına yönelik çalışmaları, ilgili bakanlık, kurum ve kuruluşların işbirliği ile yapmak, yaptırmak, bu konuda yürütülen faaliyetleri desteklemek, denetlemek ve denetlenmesini sağlamak." Çevre ve Orman Bakanlığının görevleri arasında sayılmış ve 8. maddesinde; "Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğü", Çevre ve Orman Bakanlığı'nın ana hizmet birimleri arasında yer almıştır. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü'nün görevlerini kural altına alan 13. maddede de; hayvanların korunmasına yönelik çalışmaları, ilgili bakanlık, kurum ve kuruluşlar ile sivil toplum örgütleriyle işbirliği içinde yapmak, yaptırmak, bu konuda yürütülen faaliyetleri desteklemek, denetlemek ve denetlenmesini sağlamak görevi anılan hizmet birimine verilmiştir.
Çevre ve Orman Bakanlığı, 04.07.2011 tarih ve 27984 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile yeniden teşkilatlandırılmış, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü hizmet birimi Orman ve Su İşleri Bakanlığı kapsamında tekrar kurulmuş ve bu Müdürlüğün görevleri böylece Orman ve Su İşleri Bakanlığı'na devredilmiştir. 645 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 30. maddesinin 1. fıkrasında; "Mevzuatta bu Kanun Hükmünde Kararname ile Orman ve Su İşleri Bakanlığına devredilen birimlerle ilgili görevler nedeniyle Çevre ve Orman Bakanlığına yapılmış olan atıflar Orman ve Su İşleri Bakanlığına, Çevre ve Orman Bakanına yapılmış olan atıflar Orman ve Su İşleri Bakanına yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiş ve aynı Kanun Hükmünde Kararname'nin 20. ve 26. maddesinin verdiği yetki uyarınca Bakanlığın taşra teşkilatlanması bölge müdürlükleri, şube müdürlükleri ve şeflikler olarak kurulmuştur. (13/02/2018 tarihli ve 681 sayılı Bakanlık Makamını Oluru ile yürürlüğe giren "Orman ve Su İşleri Bakanlığı Taşra Teşkilatının Kuruluşu ve Görevleri İle Çalışma Usûl ve Esasları Hakkında Yönetmelik")
Bununla beraber, 02.07.2018 tarih ve 703 sayılı Anayasada Yapılan Değişikliklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 28. maddesi ile 645 sayılı Orman ve Su İşleri Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname yürürlükten kaldırılmış, 216. maddesinde; "Kanun ve kanun hükmünde kararnamelerle bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına yapılan atıflar Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinde bunlara karşılık olarak belirtilen ve düzenlenen bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına yapılmış sayılır." hükmü yer almıştır.
Nitekim 10.07.2018 tarih ve 30474 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 420. maddesi ile Tarım ve Orman Bakanlığı bünyesinde Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü, hizmet birimi olarak yeniden kurulmuş, en son 28.12.2024 tarih ve 32766 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan değişiklikle 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'ne eklenen 57. Bölüm ile Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü kamu tüzel kişiliğini haiz, özel bütçeli, Tarım ve Orman Bakanlığa bağlı bir Müdürlük olmuştur. 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin Genel Müdürlüğün görev ve yetkilerini düzenleyen 792/Z maddesinde; 24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ile verilen görevleri yürütmek yer almış, 792/ÇÇ maddesinde; Genel Müdürlüğün taşra teşkilatının bu Bölüme ekli (I) sayılı Cetvelde gösterilen bölge müdürlüklerinden oluşacağı, Bakanlıkça bölge müdürlüklerine bağlı şube müdürlükleri, doğa koruma ve milli parklar müdürlükleri, milli park müdürlükleri ve şeflikler kurulabileceği belirtilmiş, Geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında; "Genel Müdürlüğe verilen görevlerle ilgili olarak; mevzuatta Bakanlık, Bakanlık mülga Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü ve Bakanlık mülga bölge müdürlükleri ile bunların yöneticilerine yapılan atıflar, ilgisine göre Genel Müdürlük ve Genel Müdürlüğün taşra teşkilatı ile bunların yöneticilerine yapılmış sayılır." hükmüne yer verilmiştir.
İdari teşkilatlanmada meydana gelen değişiklikler böyle iken, 5199 sayılı Kanun'da ise 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7332 sayılı Kanun ile "Tanımlar" başlıklı 3. maddede yer alan "Bakanlık" ibaresi Çevre ve Orman Bakanlığı'ndan Tarım ve Orman Bakanlığı'na, "İl hayvanları koruma kurulu" başlıklı 15. maddede yer alan "İl çevre ve orman müdürü" ibaresi "Doğa koruma ve milli parklar il şube müdürü"ne, "İl tarım müdürü" ibaresi "Tarım ve orman il müdürü"ne olacak şekilde değiştirilmiş, il hayvanları koruma kurulu sekretaryasını yapmak görevi doğa koruma ve milli parklar il şube müdürlüğüne verilmiştir.
Böylece, idari teşkilatlanmadaki bazı değişikliklerin 5199 sayılı Kanun'a 14.07.2021 tarihinde yürürlüğe giren Kanun ile işlendiği anlaşılmaktadır.
Öte yandan; 2577 sayılı Yasanın 2. maddesinde, idari dava türleri; iptal, tam yargı ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar olarak sayılmış; 14. maddesinde, dava dilekçelerinin ilk inceleme sırasında "idari merci tecavüzü" ve "husumet" yönlerinden de inceleneceği ve bu hususların ilk incelemeden sonra tespit edilmesi halinde de davanın her safhasında 15. madde hükmünün uygulanacağı; 15. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde ise, davanın yanlış hasım gösterilerek açılması halinde dava dilekçesinin mahkemece tespit edilecek gerçek hasma tebliğine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yapılan yargılamada, yukarıda belirtilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; sahipsiz hayvanların, başta köpekler olmak üzere, korunması, bakım ve gözetimi, saldırgan olanlarının eğitilmesi ve sahiplendirilmeleri, hayvan bakımevlerinin kurulması vb. birtakım görev ve sorumlulukların valiliklere, büyükşehir ve ilçe belediyelerine ait olduğu, olayda davalı idarelerin müştereken ve müteselsilen hizmet kusurlarının bulunduğu sonucuna varılmış ise de, "ilgili mevzuat" başlığı altında yer verilen açıklamalar doğrultusunda sorumlu idarelerin belirlenmesi yönünden yeniden bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.
Kamu idareleri yapmakla yükümlü bulundukları hizmetleri gereği gibi ifa etmekle beraber bu hizmetin işleyişini sürekli olarak kontrol etmek ve hizmetin yürütülmesi sırasında gerekli önlemleri almakla da yükümlüdür. İdarece bu yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suretiyle hizmetin kötü veya geç işlemesi ya da gereği gibi işlememesi sonucunda bir zarara sebebiyet verilmiş olmasının, idareye hizmet kusuru nedeniyle meydana gelen maddi veya manevi zararları tazmin sorumluluğu yükleyeceği idare hukukunun yerleşmiş ilkelerindendir.
Olayda; ilgili mevzuat gereği sahipsiz hayvanların bakım ve gözetimi, saldırgan olanlarının eğitilmesi ve sahiplendirilmeleri, hayvan bakımevlerinin kurulması, sahipsiz hayvanların kontrolünü takip etmek, sahipsiz hayvanlarla ilgili sorunların tespiti ve bu sorunların çözümlerini karara bağlama konusunda davalı idarelerin sorumluluğunun bulunduğu açıktır.
Bununla birlikte, önceden Çevre ve Orman Bakanlığı'nın valiliklere bağlı il çevre ve orman müdürlükleri tarafından yerine getirilen görevler, Bakanlık örgütlenmesinde gerçekleşen değişiklikler sonucunda önce bölge ve şube müdürlükleri taşra teşkilatlanmasına sahip Orman ve Su İşleri Bakanlığı, sonra Tarım ve Orman Bakanlığı en son olarak da ayrı kamu tüzel kişiliğini haiz Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü'ne devredilmiştir. Diğer bir anlatımla, hayvanları koruma mevzuatı kapsamında il valiliğine bağlı görev yapan il çevre ve orman müdürlükleri mevzuat değişiklikleriyle kaldırılmış, yerine, belirlenen bölgelere göre oluşturulan merkeze bağlı bölge müdürlükleri, illerde ise bölge müdürlüklerine bağlı olarak şube müdürleri hizmet vermeye başlamış olup, olay tarihinde de belirtilen şekilde bir teşkilat yapısının var olduğu görülmektedir. Ancak, temyiz incelemesinin yapıldığı tarih itibarıyla, 5199 sayılı Kanun kapsamında yerine getirilecek görevlerin ayrı tüzel kişiliğini haiz ve bütçesi bulunan Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü'ne devredilmesi nedeniyle, bu görevlere bağlı olarak doğacak mali (hukuki) sorumluluğun da kamu hizmetlerinin devamlılığı ilkesi gereğince söz konusu Genel Müdürlüğe karşı ileri sürülmesi gerekmektedir.
Bu itibarla, diğer davalı idareler yanında, Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü de hasım mevkiine alındıktan sonra dosya tekemmül ettirilip bir karar verilmesi gerektiğinden temyize konu kararda hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz istemlerinin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine,
4. Kesin olarak 20/03/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.