T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/4237
Karar No : 2024/5331
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ... Madencilik İhracaat İthalat İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. ...
2- (DAVALI) ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Kayseri İli, Pınarbaşı İlçesinde ve davacı uhdesinde bulunan S:... sayılı IV. grup ruhsat sahasına ilişkin olarak 3213 sayılı Kanun'un 7. maddesindeki izinlerin süresinde bildirilmemesi nedeniyle anılan Kanun'un 24. maddesi uyarınca davacı şirkete toplam 250.972,00-TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; davacı şirketin uhdesinde bulunan ve Kayseri İli, Pınarbaşı ilçesinde bulunan S:... sayılı IV. grup ruhsat sahasına ilişkin olarak 3213 sayılı Kanun’un 24. maddesinin on birinci fıkrası gereğince aynı Kanun'un 7. maddeye göre alınması gerekli olan izinler ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlarla ilgili diğer izinlerin işletme ruhsatının düzenlendiği 03/10/2012 tarihinden itibaren 3 yıllık süre içerisinde ve bu üç yıllık süreyi takip eden yıllar içerisinde tamamlanarak davalı idareye verilmediği sabit olup, davalı idare tarafından davacı şirkete bu nedenle idari para cezası yaptırımı uygulanabileceği açık ise de; davalı idare tarafından davacı şirkete, 03/10/2012-03/10/2015 dönemi için 50.000,00-TL, 03/10/2015-03/10/2016 dönemi için 52.790,00-TL, 03/10/2016-03/10/2017 dönemi için ise 54.812,00-TL idari para cezası uygulanması gerekirken her üç dönem için ayrı ayrı olmak üzere 2018 yılına ait olan 62.743,00-TL üzerinden idari para cezası uygulandığı anlaşılmakta olup; bu dönemlere ilişkin idari para cezalarında miktar yönüyle hukuka uyarlık, 03/10/2017-03/10/2018 dönemi için uygulanan 62.743,00-TL idari para cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan davacı şirketin dava konusu idari yaptırımlara konu yükümlülüğü yerine getirmediği hususu sabit olduğundan, davalı idare tarafından davacı şirkete 03/10/2012-03/10/2015 dönemi, 03/10/2015-03/10/2016 dönemi ve 03/10/2016-03/10/2017 dönemi için kabahatin işlendiği yıla ait olan idari para cezalarını yeniden verebileceğinin de açık olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin, 03/10/2012-03/10/2015 dönemi için 62.743,00-TL, 03/10/2015-03/10/2016 dönemi için 62.743,00-TL, 03/10/2016-03/10/2017 dönemi için ise yine 62.743,00-TL tutarında idari para cezası uygulanmasına yönelik kısımlarının iptaline, dava konusu işlemin, 03/10/2017-03/10/2018 dönemi için 62.743,00-TL idari para cezası uygulanmasına yönelik kısmının ise reddine, karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20 ve 21. maddeleri kapsamındaki soruşturma ve yerine getirilme zamanaşımı süreleri dolduğundan idari para cezasının zamanaşımına uğradığı, müvekkilinin ruhsatının yürürlük tarihinin 03/10/2012 tarihinde başladığı, gerekli izinleri alma süresinin üç yıl olduğu ve 03/10/2015 tarihinde dolduğu, bu süre içerinde şirkete kesilen cezanın 62.743-TL olduğu, oysa bu sürenin belirtilen ceza açısından dolmadığı, yeniden değerleme oranının her yıl ayrı ayrı güncellenerek hesaplama yapılması gerekirken tüm dönemler için 2018 yılına ilişkin yeniden değerleme oranına göre hesaplama yapıldığı, 3 yıllık sürenin 6592 sayılı Kanunun 13. maddesi ile Maden Kanununa eklendiği, ruhsat tarihinin 03/10/2012 olduğu ve sonradan yürürlüğe giren Kanun geriye yürütülerek idari para cezasının uygulandığı, gerekli izinler alınmadığından idari para cezası tahakkuk ettirilecek olması durumunda dahi 04/02/2018 tarihi ve sonrası için bir ceza uygulaması gerekirken geriye dönük olarak ceza uygulanmasının hukuka aykırı olduğu, ayrıca dava konusu işlemde hangi izinlerin alınmadığının bildirilmediği, yapılan tebliğatın usulsüz olduğu, temyize konu kararın aleyhlerine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülülmektedir;
Davalı idare tarafından, uygulanan idari yaptırımların 3213 sayılı Maden Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak tesis edildiği, işlem tesis tarihi esas alınarak idari para cezası uygulandığı, uygulanan idari yaptırım kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın aleyhlerine olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı ve Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 15/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.