T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/6010
Karar No : 2024/5035
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Maden San. Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirkete ait Elazığ İli, Merkez ilçesi sınırlarında bulunan Sicil:... sayılı II (b) grubu (mermer) işletme ruhsat sahasında yapılan denetim sonucunda 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24/12. maddesi uyarınca 77.632,00.-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarihli, E... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; suçta ve cezada kanunilik ve lehe kanunun uygulanması ilkeleri uyarınca idari yaptırım/ceza gerektiren fiiller nedeniyle uygulanacak mevzuatın, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan, şayet kanun değişikliği olmuş ise lehe olan kanun hükmünün olması gerektiği, somut uyuşmazlıkta ise, davacı şirketin 2019 yılından geriye doğru 5 yıllık süre içerindeki fiillerinden dolayı idari para cezasının uygulandığı ve fiillerin işlendiği (2014,2015,2016,2017,2018) yılları içerisinde 2017 yılı Kasım ayında kanun değişikliğinin yapıldığı ve değişiklikle üç yıllık süre içinde yapılması gerekli üretim miktarının %10'dan %30 oranına yükseltildiği anlaşılmakla, dava konusu fiillerin başladığı dönemde yürürlükte bulunan ve lehe olan mevzuat hükmü uyarınca işlem tesis edildiği görüldüğünden dava konusu işlemde mevzuat hükmünün doğru uygulandığı, Uyuşmazlıkta; davalı idare tarafından davacı şirkete ait ruhsat sahasında yapılan denetimde 2016, 2017 ve 2018 yıllarında ve 2019 yılında denetimin yapıldığı tarihe kadar herhangi bir üretim yapılmadığının tespit edildiği, dolayısıyla 3 yıldan fazla süre üretim yapılmadığının mahallinde denetim raporuyla ortaya konulduğu, mevzuatta belirtilen fazla sürenin mutlaka yıl olarak anlaşılamayacağı, bununla birlikte davacı tarafça yapılan tespitlerin aksine anılan döneme ilişkin olarak üretim faaliyetlerinde bulunulduğu yönünde bilgi veya belge sunulamadığı da görüldüğünden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan; davacı şirketin tesis muafiyeti bulunduğu gerekçesiyle, Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası hükümlerinin uygulanamayacağı yönündeki iddiaları incelendiğinde; davacı şirkete vekaleten ... isimli kişinin imzaladığı 05.03.2014 tarihli dilekçe ile tesis muafiyeti talebinden vazgeçildiğinin davalı idareye bildirildiği, Elazığ 2. Noterliği'nce düzenlenen ... tarihli, ... yevmiye numaralı vekaletname ile ...'nın şirket adına içerisinde "terk raporları vermek ve şirket adına kayıtlı ruhsatları terk etmek" ifadesinin de yer aldığı bilumum işlemleri yapmaya yetkili kılındığı görülmüştür. Mahkememiz'in 20.02.2020 tarihli ara kararı ile davalı idareden davacı şirkete tesis muafiyeti talebine ilişkin olarak muafiyet sağlanıp sağlanmadığı ve sağlanmış ise bu talepten vazgeçilmesi üzerine muafiyetin kaldırılması yönünde herhangi bir işlem tesis edilip edilmediği sorulmuş ve 2015 yılına ait denetim raporunda tesis muafiyetinin bulunduğu ancak 2019 tarihli denetim raporunda tesis muafiyetinin bulunmadığı yönündeki ifadeler hakkında izahat istenilmiş olup, ara karar cevabında, davacı şirketin 17.07.2013 tarihli dilekçe ile tesis muafiyeti talebinde bulunduğu (muafiyet talebine ilişkin dilekçenin de davacı şirket yöneticileri/temsilcileri tarafından bizzat değil, şirket adına vekaleten sunulduğu görülmüştür.), talebin değerlendirilmesi üzerine 05.12.2013 tarihli heyet raporu ile tesis muafiyeti talebinin uygun bulunduğu, ancak 05.03.2014 tarihli dilekçe ile bu talepten vazgeçildiğinin bildirilmesi üzerine ... tarihli, ... sayılı Genel Müdürlük Oluru ile tesis muafiyeti talebinin değerlendirmeye alınmadığı ve 14.07.2015 tarihli denetim raporunda "Ruhsat sahasının tesis muafiyeti bulunmaktadır" ibaresinin sehven yazıldığı bildirilmiş olduğundan tesis muafiyeti bulunmadığı anlaşılan davacı şirket hakkında Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası hükümleri uygulanabileceğinden, anılan madde uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde tesis muafiyetine ilişkin olarak da hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, ruhsat sahasında yapılan denetim tarihinden geriye doğru 5 yıllık sürede 2014-2018 yılları içinde 2016, 2017 ve 2018 yıllarında üretim yapılmadığı, 2014 ve 2015 yıllarında üretim yapıldığı, mevzuatta 3 yıldan fazla üretim yapılmamasına idari yaptırım öngörüldüğü, ancak davacı şirketin yalnızca 3 yıl üretim yapamadığı, 2019 yılının değerlendirme alınmaması gerektiği, idari para cezası uygulanması için mevzuatta öngörülen şartların gerçekleşmediği, ayrıca davacı şirketin tesis muafiyetinin bulunduğu, tesis muafiyeti bulunan ruhsatlara Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 12. fıkrası hükmünün uygulanamayacağı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,
4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine,
5. Kesin olarak, 03/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.