T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/6119
Karar No : 2025/3472
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, Adana ili, Aladağ ilçesi, ... Mahallesi ... ... Mevkii'nde, 187,89 hektarlık alanda krom madeni çıkarmak üzere 17/08/2005 tarihli 20055215 nolu 4. grup maden arama ruhsatı, yine 07/01/2014-07/01/2024 tarihleri arasında geçerli olmak üzere 4. grup maden işletme ruhsatı verilen davacının, söz konusu alanın tamamının milli park alanı içerisinde kalması nedeniyle madencilik faaliyeti yapılamayacağı hususu davalı idarece bilinmesine rağmen tarafına işletme ruhsatı verilmiş olmasından ötürü, üretim faaliyetine geçebileceği düşüncesiyle katlandığı tüm maliyetlerin (maden ruhsatı harçları, teminatlar, ÇED hizmet bedeli v.s.) tazmini istemiyle yapmış olduğu başvurusunun reddine dair Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının ... gün ve E... sayılı işleminin iptali ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla katlandığı maliyetlere karşılık olarak miktar artırım sonucu arttırılan toplam 170.040,71 TL tazminatın başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesi istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen...gün ve E:..., K... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı tarafından istenilen tazminat miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 10/04/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.