T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/855
Karar No : 2025/4400
DAVACI : ... İşletmeleri
VEKİLİ : Av. ...
DAVALI : ... Bakanlığı
VEKİLİ : Av. ...
DAVANIN KONUSU :
Davalı Bakanlıkça hazırlanıp 31 Aralık 2021 Cuma gün ve 31706 sayılı Resmi Gazete yayımlanan “Karayolu Yolcu Taşımacılığında Kullanılan Terminallere ilişkin Tavan Ücret Tarifeleri Hakkında Tebliğ'inin “Tavan Ücret Tarifeleri” başlıklı 5. maddesinin ve bu maddede belirtilen tarifenin EK-1'inde yer alan tavan ücret tarifesinin iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
Davacı şirketin 4 il otogarı olmak üzere Tebliğ ile düzenlenen tarifede belirlenen ücretlerde ekonomik ticari ve hukuki yönden makul bir artış yapılmadığı, Tebliğin 5.maddesinde illere göre belirlenen oranların hukuka uygun olmadığı, dava konusu düzenleme ile kazanılmış hakların zarar gördüğü, davacı bakanlığın ticari hayata müdahalesinin kabul edilemez olduğu, dava konusu tebliğ nedeniyle gelirlerinin büyük oranda azalacağı, artan maliyetler nedeniyle faaliyet alanlarında iş yapamaz hale gelecekleri ileri sürülerek, “Karayolu Yolcu Taşımacılığında Kullanılan Terminallere ilişkin Tavan Ücret Tarifeleri Hakkında Tebliğ'inin “Tavan Ücret Tarifeleri” başlıklı 5. maddesinin ve bu maddede belirtilen tarifenin EK-1'inde yer alan tavan ücret tarifesinin iptali gerektiği iddia edilmiştir.
DAVALI İDARENİN SAVUNMASI :
Dava konusu Tebliğ'in 5.maddesinin 1.fıkrasında belirtildiği üzere 6 ay süreyle uygulanmak üzere geçici bir düzenleme yapıldığı, söz konusu düzenlemenin amacının karayolu taşımacılığında bulunan kişilerin ve tüketici konumundaki vatandaşların fahiş ücret uygulamaları nedeniyle mağduriyet yaşanmasının engellenmesi olduğu, bakanlıkça adlarına T1 ve T2 yetki belgesi düzenlenen firmaların terminallerinde uygulayacakları ücret tarifelerinde ülkemiz karayolu taşımacılığında hizmet üretenler ile hizmetten yararlananlar açısından katlanılması güç ücretlerin yer aldığının tespit edilmesi üzerine dava konusu tebliğ'in yürürlüğe konulduğu, bakanlıkça yapılan işlemlerin ilgili mevzuata uygun olduğu bu nedenle davanın reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI : ...
DÜŞÜNCESİ : Dava, 31 Aralık 2021 tarihli ve 31706 sayılı Resmi Gazete yayımlanan “ Karayolu Yolcu Taşımacılığında Kullanılan Terminallere ilişkin Tavan Ücret Tarifeleri Hakkında Tebliğ'in “Tavan Ücret Tarifeleri” başlıklı 5. maddesinin ve bu maddede belirtilen tarifenin EK-1'inde yer alan tavan ücret tarifesinin iptali istemiyle açılmıştır.
4925 sayılı Kanun'un 1. maddesinde, bu Kanunun amacının ; karayolu taşımalarını ülke ekonomisinin gerektirdiği şekilde düzenlemek, taşımada düzeni ve güvenliği sağlamak, taşımacı, acente ve taşıma işleri komisyoncuları ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği ve benzeri hizmetlerin şartlarını belirlemek, taşıma işlerinde istihdam edilenlerin niteliklerini, haklarını ve sorumluluklarını saptamak, karayolu taşımalarının, diğer taşıma sistemleri ile birlikte ve birbirlerini tamamlayıcı olarak hizmet vermesini ve mevcut imkânların daha yararlı bir şekilde kullanılmasını sağlamak olduğu belirtilmiş, 4. maddesinde ''Taşımalar; ekonomik, seri, elverişli, güvenli, çevreye kötü etkisi en az ve kamu yararını gözetecek tarzda serbest rekabet ortamında gerçekleştirilir. '' hükmüne yer verilmiş, 34/a maddesinde ise bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren altı ay içinde; taşımacılık faaliyeti yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerde aranacak şartlar, verilecek yetki belgeleri, mesleki yeterlilik belgeleri ve taşıt kartları ile diğer belge ve hizmetlerin ücret, süre, kapsam, tür ve şekilleri, her belge türü için gerekli olan taşıt kapasiteleri, taşıtların yaşı, nitelikleri, istiap hadleri ve terminal hizmetlerinde öngörülecek hususları, d) Zaman ve fiyat tarifelerinin düzenlenmesi, yolcu bileti ve taşıma senedinin şekil ve muhtevasını, düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanacağı düzenlenmiştir
08/01/2018 tarih ve 30295 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 8. maddesinde; "Taşımacılık faaliyetleri; ekonomik, seri, elverişli, güvenli, çevreye kötü etkisi en aza indirilecek, fert, toplum ve çevre sağlığı ile bunların güvenliğini olumsuz yönde etkilemeyecek ve kamu yararını gözetecek tarzda serbest rekabet ortamında gerçekleştirilir.'' hükmüne, "Sınırlamalar, kısıtlamalar ve geçici düzenlemeler'' başlıklı 11. maddesinin 2. fıkrasında ''... Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili piyasadaki ücretlerin; ülke ekonomisi ve/veya kamu yararı aleyhine sonuç vermesi ve/veya aşırı ücret uygulanması ve/veya rekabet ortamının bozulması hallerinde ve gerektiğinde söz konusu faaliyetler için belirli bir süreyle sınırlı taban ve/veya tavan ücret tarifesi uygulaması getirebilir.'' hükmüne yer verilmiştir.
İptali istenilen Karayolu Yolcu Taşımacılığında Kullanılan Terminallere ilişkin Tavan Ücret Tarifeleri Hakkında Tebliğ'in 5. maddesinde, '' (1) Tavan ücret tarifeleri; 1/1/2022 tarihinden itibaren 6 ay süreyle uygulanmak üzere Ek-1’de yer almaktadır.
(2) Bu Tebliğ ile belirlenen tavan ücret tarifelerine Katma Değer Vergisi (KDV) dâhildir.
(3) Ek-1’de yer alan tavan ücret tarifeleri en son yapılan nüfus sayımına göre terminalin bulunduğu ilin nüfusu ile bulunduğu ilçenin il merkezine olan uzaklığı da esas alınarak uygulanır. Buna göre, terminal işletmecileri;
a) İl nüfusu 100.000 ve altında olan yerlerde tavan ücretlerinin %40’ını,
b) İl nüfusu 100.001-150.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %45’ini,
c) İl nüfusu 150.001-300.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %50’sini,
ç) İl nüfusu 300.001-500.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %55’ini,
d) İl nüfusu 500.001-1.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %60’ını,
e) İl nüfusu 1.000.001-2.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %65’ini,
f) İl nüfusu 2.000.001-4.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %75’ini,
g) İl nüfusu 4.000.001-7.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %85’ini,
ğ) İl nüfusu 7.000.001-10.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %95’ini,
h) İl nüfusu 10.000.001 ve üzeri olan yerlerde tavan ücretlerinin %100’ünü,
aşmamak kaydıyla kendi ücret tarifelerini belirlerler. Ancak terminalin bulunduğu ilçenin il merkezine olan uzaklığının büyükşehir olan illerde 50 kilometreden fazla, diğer illerde ise merkez ilçenin dışında olması halinde; belirlenen ücret tarifeleri ayrıca %25 ilave indirim yapılarak uygulanır.
(4) Uyguladıkları ücret tarifeleri, bu Tebliğ ile getirilen tavan ücret tarifelerinden yüksek olan terminal işletmecileri, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren Bakanlığa başvurarak en geç 1 hafta içerisinde her türlü iş ve işlemlerini tamamlayarak bu Tebliğe uygun ücret tarifelerini alır ve uygularlar.
(5) Terminal işletmecileri, bu ücret tarifelerini herkesin kolayca görebileceği şekilde terminal ve otopark girişlerine asmak suretiyle ilan ederler.'' şeklindedir.
Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin 4 il otogarı olmak üzere 6 otogarda karayolu ile yolcu taşımacılığı terminal işletmeciliğinde faaliyet gösterdiği, dava konusu tebliğ ile düzenlenen tarifede belirlenen ücretlerde ekonomik ticari ve hukuki yönden makul bir artış yapılmadığı, tebliğin 5.maddesinde illere göre belirlenen oranların hukuka uygun olmadığı, dava konusu düzenleme ile kazanılmış hakların zarar gördüğü, davacı bakanlığın ticari hayata müdahalesinin kabul edilemez olduğu, dava konusu tebliğ nedeniyle gelirlerinin büyük oranda azalacağı, artan maliyetler nedeniyle faaliyet alanlarında iş yapamaz hale gelecekleri ileri sürülerek, “Karayolu Yolcu Taşımacılığında Kullanılan Terminallere ilişkin Tavan Ücret Tarifeleri Hakkında Tebliğ'inin “Tavan Ücret Tarifeleri” başlıklı 5. maddesinin ve bu maddede belirtilen tarifenin EK-1'inde yer alan tavan ücret tarifesinin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.
Davalı idarece dava konusu Tebliğ ile 6 ay süreyle uygulanmak üzere (01.07.2022 tarihine kadar) geçici bir düzenleme yapılarak, vatandaşların fahiş ücret uygulamaları nedeniyle mağduriyet yaşamalarının önüne geçmek amacıyla bu düzenlemenin yapıldığı belirtilmektedir.
Dava konusu tebliğin, yönetmeliğin 11/2. maddesinde belirtilen, bakanlığın, gerektiğinde söz konusu faaliyetler için belirli bir süreyle sınırlı taban ve/veya tavan ücret tarifesi uygulaması getirebilir hükmü uyarınca düzenleme yapma yetkisinin bulunduğu ve yapılan düzenlemenin, fahiş fiyat uygulamalarının önüne geçerek vatandaşların mağduriyetlerini önlemek amacıyla tesis edildiği, bu nedenle toplum ve kamu yararına uygun olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 07/05/2025 tarihinde, davacı vekili Av. ... ve davalı idare vekili Av. ...'nın geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY :
Davacı şirketin 4 il otogarı olmak üzere 6 otogarda karayolu ile yolcu taşımacılığı terminal işletmeciliğinde faaliyet gösterdiği, dava konusu tebliğ ile düzenlenen tarifede belirlenen ücretlerde ekonomik ticari ve hukuki yönden makul bir artış yapılmadığı, tebliğin 5.maddesinde illere göre belirlenen oranların hukuka uygun olmadığı, dava konusu düzenleme ile kazanılmış hakların zarar gördüğü, davacı bakanlığın ticari hayata müdahalesinin kabul edilemez olduğu, dava konusu tebliğ nedeniyle gelirlerinin büyük oranda azalacağı, artan maliyetler nedeniyle faaliyet alanlarında iş yapamaz hale gelecekleri ileri sürülerek, “Karayolu Yolcu Taşımacılığında Kullanılan Terminallere ilişkin Tavan Ücret Tarifeleri Hakkında Tebliğ'inin “Tavan Ücret Tarifeleri” başlıklı 5. maddesinin ve bu maddede belirtilen tarifenin EK-1'inde yer alan tavan ücret tarifesinin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.
İptali istenilen Karayolu Yolcu Taşımacılığında Kullanılan Terminallere ilişkin Tavan Ücret Tarifeleri Hakkında Tebliğ'in 5. maddesinde, ''(1) Tavan ücret tarifeleri; 01/01/2022 tarihinden itibaren 6 ay süreyle uygulanmak üzere Ek-1’de yer almaktadır.
(2) Bu Tebliğ ile belirlenen tavan ücret tarifelerine Katma Değer Vergisi (KDV) dâhildir.
(3) Ek-1’de yer alan tavan ücret tarifeleri en son yapılan nüfus sayımına göre terminalin bulunduğu ilin nüfusu ile bulunduğu ilçenin il merkezine olan uzaklığı da esas alınarak uygulanır. Buna göre, terminal işletmecileri;
a) İl nüfusu 100.000 ve altında olan yerlerde tavan ücretlerinin %40’ını,
b) İl nüfusu 100.001-150.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %45’ini,
c) İl nüfusu 150.001-300.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %50’sini,
ç) İl nüfusu 300.001-500.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %55’ini,
d) İl nüfusu 500.001-1.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %60’ını,
e) İl nüfusu 1.000.001-2.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %65’ini,
f) İl nüfusu 2.000.001-4.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %75’ini,
g) İl nüfusu 4.000.001-7.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %85’ini,
ğ) İl nüfusu 7.000.001-10.000.000 arasında olan yerlerde tavan ücretlerinin %95’ini,
h) İl nüfusu 10.000.001 ve üzeri olan yerlerde tavan ücretlerinin %100’ünü,
aşmamak kaydıyla kendi ücret tarifelerini belirlerler. Ancak terminalin bulunduğu ilçenin il merkezine olan uzaklığının büyükşehir olan illerde 50 kilometreden fazla, diğer illerde ise merkez ilçenin dışında olması halinde; belirlenen ücret tarifeleri ayrıca %25 ilave indirim yapılarak uygulanır.
(4) Uyguladıkları ücret tarifeleri, bu Tebliğ ile getirilen tavan ücret tarifelerinden yüksek olan terminal işletmecileri, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren Bakanlığa başvurarak en geç 1 hafta içerisinde her türlü iş ve işlemlerini tamamlayarak bu Tebliğe uygun ücret tarifelerini alır ve uygularlar.
(5) Terminal işletmecileri, bu ücret tarifelerini herkesin kolayca görebileceği şekilde terminal ve otopark girişlerine asmak suretiyle ilan ederler.'' şeklindedir.
İNCELEME VE GEREKÇE :
İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa'nın 124. maddesinde; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." hükmüne yer verilmiştir
4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 1. maddesinde, bu Kanunun amacının ; karayolu taşımalarını ülke ekonomisinin gerektirdiği şekilde düzenlemek, taşımada düzeni ve güvenliği sağlamak, taşımacı, acente ve taşıma işleri komisyoncuları ile nakliyat ambarı ve kargo işletmeciliği ve benzeri hizmetlerin şartlarını belirlemek, taşıma işlerinde istihdam edilenlerin niteliklerini, haklarını ve sorumluluklarını saptamak, karayolu taşımalarının, diğer taşıma sistemleri ile birlikte ve birbirlerini tamamlayıcı olarak hizmet vermesini ve mevcut imkânların daha yararlı bir şekilde kullanılmasını sağlamak olduğu belirtilmiş, 4. maddesinde ''Taşımalar; ekonomik, seri, elverişli, güvenli, çevreye kötü etkisi en az ve kamu yararını gözetecek tarzda serbest rekabet ortamında gerçekleştirilir. '' hükmüne yer verilmiş, 11. maddenin 3. fıkrasında, yolcu ve eşya taşıma yükleme boşaltma depolama ve aktarma hizmetleri de dahil olmak üzere ücret tarifelerinin ülke ekonomisi ve kamu yararı aleyhine sonuç vermesi ve aşırı ücret uygulanması veya rekabet ortamının bozulması halinde ve gerektiğinde taban ve tavan ücretleri Bakanlıkça tespit edilebilir." kuralına, 34/a maddesinde ise bu Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren altı ay içinde; taşımacılık faaliyeti yapmak isteyen gerçek ve tüzel kişilerde aranacak şartlar, verilecek yetki belgeleri, mesleki yeterlilik belgeleri ve taşıt kartları ile diğer belge ve hizmetlerin ücret, süre, kapsam, tür ve şekilleri, her belge türü için gerekli olan taşıt kapasiteleri, taşıtların yaşı, nitelikleri, istiap hadleri ve terminal hizmetlerinde öngörülecek hususları, d) Zaman ve fiyat tarifelerinin düzenlenmesi, yolcu bileti ve taşıma senedinin şekil ve muhtevasını, düzenleyen yönetmelikler Bakanlıkça hazırlanarak Resmî Gazetede yayımlanacağı düzenlenmiştir
08/01/2018 tarih ve 30295 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 8. maddesinde; "Taşımacılık faaliyetleri; ekonomik, seri, elverişli, güvenli, çevreye kötü etkisi en aza indirilecek, fert, toplum ve çevre sağlığı ile bunların güvenliğini olumsuz yönde etkilemeyecek ve kamu yararını gözetecek tarzda serbest rekabet ortamında gerçekleştirilir.'' hükmüne, "Sınırlamalar, kısıtlamalar ve geçici düzenlemeler'' başlıklı 11. maddesinin 2. fıkrasında ''... Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili piyasadaki ücretlerin; ülke ekonomisi ve/veya kamu yararı aleyhine sonuç vermesi ve/veya aşırı ücret uygulanması ve/veya rekabet ortamının bozulması hallerinde ve gerektiğinde söz konusu faaliyetler için belirli bir süreyle sınırlı taban ve/veya tavan ücret tarifesi uygulaması getirebilir.'' hükmüne yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Anayasa'nın 124. maddesinde "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve tüzüklerin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler. Hangi yönetmeliklerin Resmi Gazete'de yayımlanacağı kanunda belirtilir." hükmü, idarenin özerk ve türev düzenleme yetkisinin Anayasal dayanağını oluşturmaktadır.
İdarenin düzenleme yetkisinin aslında ikincil, türev nitelikte olduğu hususunda bir duraksama bulunmamaktadır. Anayasa'ya göre, idarenin, düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gereklidir.
Kanun koyucu tarafından idareye tanınan düzenleme yetkisinin başta kamu yararı olmak üzere hizmet gereklerine, hukuk devleti, hukuk güvenliği ve kazanılmış haklara riayet ilkelerine uygun olarak kullanılması gerekmektedir.
Kamu yararı kavramı, tüm devlet organlarının işlem ve eylemlerinin genel nitelikteki amacını ve aynı zamanda nedenini oluşturmakta, çeşitli hak ve özgürlükler açısından bir sınırlama nedeni niteliği de taşımakta olup, bu kavram genel bir ifadeyle bireysel, özel çıkarlardan ayrı ve bunlara üstün olan toplumsal yararı ifade etmektedir.
Normlar hiyerarşisi olarak bilinen temel hukuk ilkesine göre, normlar arasında altlık ve üstlük ilişkisi söz konusu olmakta ve her norm geçerliliğini bir üst hukuk normundan almaktadır.
Başka bir anlatımla normlar hiyerarşisi, her türlü normun hiyerarşik olarak bir sıra dahilinde sıralanması ve birbirine bağlı olması anlamına gelmekte olup; bunun doğal sonucu olarak, hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan normun, kendisinden üstte bulunan norma aykırı hükümler içeremeyeceği, bir başka deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı; dolayısıyla, düzenleyici bir işlemin kendinden önce gelen kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı düzenlemeler getiremeyeceği kabul edilmektedir.
Yukarıda yer alan 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanun'un 1. Maddesinde kanunun amacının karayolu taşımalarını ülke ekonomisinin gerektirdiği şekilde düzenlemek, taşımada düzeni ve güvenliği sağlamak, taşıma işlerinde istihdam edilenlerin niteliklerini, haklarını ve sorumluluklarını saptamak, karayolu taşımalarının, diğer taşıma sistemleri ile birlikte ve birbirlerini tamamlayıcı olarak hizmet vermesini ve mevcut imkânların daha yararlı bir şekilde kullanılmasını sağlamak olduğunun belirtildiği, aynı Kanunun 11. maddesinin 3. fıkrasında, yolcu ve eşya taşıma yükleme boşaltma depolama ve aktarma hizmetleri de dahil olmak üzere ücret tarifelerinin ülke ekonomisi ve kamu yararı aleyhine sonuç vermesi ve aşırı ücret uygulanması veya rekabet ortamının bozulması halinde ve gerektiğinde taban ve tavan ücretlerinin Bakanlıkça tespit edilebilmesine cevaz verildiği görülmüştür.
Öte yandan 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununa dayanılarak hazırlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nin 11. maddesinin 2. fıkrasında ''... Bakanlık, bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili piyasadaki ücretlerin; ülke ekonomisi ve/veya kamu yararı aleyhine sonuç vermesi ve/veya aşırı ücret uygulanması ve/veya rekabet ortamının bozulması hallerinde ve gerektiğinde söz konusu faaliyetler için belirli bir süreyle sınırlı taban ve/veya tavan ücret tarifesi uygulaması getirebilir.'' kuralına yer verilerek ilgili kanunda yer alan hükme paralel bir düzenleme öngörülmüştür.
Bu durumda dayanak Kanun maddesinin ve Yönetmeliğin ilgili hükümlerinin vermiş olduğu yetkiye dayanılarak tesis edildiği görülen, vatandaşların fahiş ücret uygulamaları nedeniyle mağduriyet yaşamalarının önüne geçmek amacıyla kamu yararı için yapılan üst hukuk normuna uygun olan dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Bu itibarla, davanın reddi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL (duruşmalı işler) vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 07/05/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.