T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/1897
Karar No : 2025/3065
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacılar ... Gıda ve Lojistik Hizmetleri Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile ... tarafından, davacı şirkete ait ... plakalı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin ve araç sürücüsüne verilen idari para cezasının iptali istemiyle İstanbul Valiliğine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı niteliğinde olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda; davacı şirketin, kendisine ait işyerine, kendi çalışanlarını taşıması nedeniyle, adına kayıtlı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı öte yandan davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup; temyiz istemine konu kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca Bölge İdare Mahkemesinin temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 19/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.