T.C.
DANIŞTAY
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/6461
Karar No : 2023/7518
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından; Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi şehir merkezinde işletilen özel halk otobüsleri için, halk otobüsü araç uygunluk ücreti, araç ruhsat ücreti, çalışan personel kartı v.b. adlar altında ödediği toplam 579.475,00-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile yapılan 579.475,00-TL ödemenin işletilecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusunun 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 yıllarında tahsil edilen araç uygunluk ücreti, araç ruhsat ücreti, çalışan personel kart ücreti, ulaştırma ücreti olduğu ve davacı tarafından en son 28.03.2019 tarihinde ödendiği anlaşılmakta olup, bu tarihten itibaren 60 günlük yasal süre içerisinde dava açılması yahut 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca davalı idareye altmış günlük süre içerisinde başvuru yapılıp başvurunun reddi yahut zımnen reddi üzerine kalan yasal süre içerisinde dava açılması gerekirken, bu süreler geçirildikten sonra 27.01.2021 tarihinde yapılan başvurunun zımnen reddedilmesi üzerine, 07.05.2021 tarihinde açılan davanın süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine olanak bulunmadığı; öte yandan, dava konusu işlemin süre aşımı nedeniyle reddi gerektiğinden, davacı tarafından davalı idareye ödenen 579.475,00-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi isteminin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine, kesin olarak karar verilmiştir.
Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesinin kesin olarak verdiği kararın temyiz edilmesi üzerine; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararı ile temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir. Davacı tarafından, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin temyiz isteminin incelenmeksizin reddine dair kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında bölge idare mahkemelerince verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.
Aynı Kanunun 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, bu kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyiz istemi üzerine dosya kendisine gelen Danıştay dairesi tarafından temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde ilgili maddenin 6. fıkrasında sözü edilen kararın kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasında yazılı nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
Olayda, davacı tarafından; Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi şehir merkezinde işletilen özel halk otobüsleri için, halk otobüsü araç uygunluk ücreti, araç ruhsat ücreti, çalışan personel kartı v.b. adlar altında ödediği toplam 579.475,00-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile yapılan 579.475,00-TL ödemenin işletilecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılan dava hakkında Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan dava" kapsamında bulunmadığı, dolayısıyla temyiz yolu açık bulunan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından (Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2023 yılı için temyiz parasal sınırı 581.000-TL), Bölge İdare Mahkemesinin temyiz istemine konu kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle,
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 21/12/2023 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY : (X)- Dava; Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi şehir merkezinde davacı tarafından işletilen özel halk otobüsleri için, halk otobüsü araç uygunluk ücreti, araç ruhsat ücreti, çalışan personel kartı v.b. adlar altında ödenen toplam 579.475,00-TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile yapılan 579.475,00-TL ödemenin işletilecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihaî kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır. Aynı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde ise, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idarî işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır.
2577 Kanun'un Ek 1. maddesinde, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.
Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi değeri parayla ölçülen davaların temyiz sınırı Dairemiz çoğunluğuna göre Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihine göre belirlenmekte iken, kanaatimizce davacının davasını açtığı tarihe göre temyiz sınırının tespit edilmesi gerekmekte olup, aksi durumun hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik, hak arama hürriyeti ve tabii hakim ilkelerine aykırı olacağı açıktır.
2577 sayılı Kanun'un 46. ve Ek 1. maddeleri dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde; konusu para ile ölçülebilen davalarda temyiz sınırının 2021 yılında 192.000-TL olarak uygulanacağı tespit edilmiştir.
Bu durumda davanın açıldığı 2021 yılında temyiz sınırının 192.000 TL olduğu ve iptal istemine konu işlemde belirtilen tutarın 579.475,00-TL olduğu görüldüğünden, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy