T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/6988
Karar No : 2024/3791
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- ..
2- ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Bakanlığı
VEKİLİ : ...
2- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:... , K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul ili, Çekmeköy ilçesi, ... Mahallesi mevkiinde ve ... Orman İşletme Şefliği Amenajman Planı ... , ... no.lu bölmeler içerisinde kalan 20,3 Ha ormanlık alanın İbni Sina B Tipi Mesire Yeri olarak tescil edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ormanların bölge halkının dinlenme, eğlenme ve spor ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla mesire yeri olarak ilan edilebileceği, bu minvalde gerekli kurum ve kuruluşlardan görüşler alınmak suretiyle alanda mesire yeri tesciline herhangi bir engelin olup olmadığı araştırmasının yapıldığı ve söz konusu alanın mesire yeri olarak tesciline yasal ve fiili olarak herhangi bir engelin bulunmadığı yönünde görüşlerin verildiği görülmüş olup, dava konusu alanın mevzuatına uygun olarak mesire yeri olarak tescil edildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacılar tarafından, dava konusu alanın yakınlarında çok sayıda mesire alanı bulunması nedeniyle yeni bir mesire alanına ihtiyaç olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmakta olup, davalı Orman Genel Müdürlüğü tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
İstanbul ili, Çekmeköy ilçesi,... Mahallesi mevkiinde ve ... Orman İşletme Şefliği Amenajman Planı ... , ... no.lu bölmeler içerisinde kalan 20,3 Ha ormanlık alanda yapılan incelemeler sonrasında, hızlı bir şekilde nüfus artışına maruz kalan İstanbul şehri içerisinde rekreasyonel ihtiyaçların daha iyi karşılanması için 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 25. maddesi hükmü çerçevesinde bahsi geçen ormanlık alanın Tarım ve Orman Bakanlığı'nın 18.01.2021 tarihli onayı ile mesire yeri olarak tescil edildiği, bu işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı Kanunun 31. maddesiyle yollamada bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266. maddesinde, mahkemenin çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verileceği, ancak genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamayacağı; 273. maddesinde, mahkemenin bilirkişinin görevlendirilmesine ilişkin kararında inceleme konusunun bütün sınırlarıyla açıkça belirlenmesine ve bilirkişinin cevaplaması gereken sorulara ilişkin hususlara yer vermek zorunda olduğu; 282. maddesinde ise hâkimin bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği kurala bağlanmıştır.
Dava konusu işlem tarihinde yürürlükte olan 05.03.2013 tarihli ve 28578 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Mesire Yerleri Yönetmeliği'nin ''Amaç ve kapsam'' başlıklı 1. maddesinde, ''Bu Yönetmeliğin amacı, toplumun çeşitli dinlenme, eğlenme ve spor ihtiyaçlarını karşılamak, yurdun güzelliğine katkı sağlamak ve turistik hareketlere imkân vermek amacıyla Orman Genel Müdürlüğünce tesis edilecek ve mevcut mesire yerlerinin ayrılması, onanması, planlanması, planlarının uygulanması, geliştirilmesi, işletilmesi, işlettirilmesi, yönetilmesi ve iptaline ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.'' hükmüne yer verilmiş, 3. maddesinin (c) bendinde, "B tipi mesire yeri, toplumun çeşitli dinlenme, eğlenme ve spor ihtiyaçlarını karşılamak, yurdun güzelliğine katkı sağlamak ve turistik hareketlere imkân vermek maksadıyla yerleşim merkezlerinin çevresinde veya rekreasyonel kaynak değerlerine ve yüksek ziyaretçi potansiyeline sahip, sadece günübirlik kullanım imkânı sağlayan kır lokantası, kır kahvesi, yöresel ürünler sergi ve satış yeri, piknik üniteleri, kameriye gibi diğer rekreasyonel yapı ve tesisleri ihtiva eden mesire yerleri olarak tanımlanmış, "Kriterler" başlıklı 5. maddesinde, " (1) Mesire yerlerine ayrılacak alanlarda; (a) Orman rejimi içerisinde olması veya bu amaçla tahsis edilmesi, (b) Rekreasyon ve ekosistem yönünden farklı ve zengin özelliklere sahip olması, (c) Rekreasyonel kullanım talebi ve/veya ihtiyacı olması, (ç) Rekreasyonel kaynak bütünlüğünü sağlayacak nitelik ve büyüklükte olması, kriterleri aranır. (...)" hükmü, 6. maddesinde ise, ''Mesire yerleri ayrılma kriterlerine uygun olan sahalar için işletme müdürlüğünce düzenlenen mesire yerleri teklif raporu ve ekleri, bölge müdürlüğünün görüşü ile birlikte bölge müdürlüğünce, Genel Müdürlüğe gönderilir. Genel Müdürlükçe kurulması uygun bulunan mesire yerleri, ilgili kurumlardan gerekli izin ve görüşlerin alınması için tekrar bölge müdürlüğüne gönderilir. İlgili kurumlardan izin alınan mesire yerleri Bakanlıkça uygun görülmesi halinde mesire yeri olarak ayrılır ve onanır.'' hükmü yer almıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen mevzuata göre, bir alanın mesire yeri olarak ayrılması için rekreasyonel kullanım talebi ve/veya ihtiyacı bulunması gerekmektedir.
Davacı tarafından, dava konusu mesire yerinin çevresinde çok sayıda mesire yeri, hatıra ormanı, kent ormanı, millet bahçesi vb. bulunması nedeniyle dava konusu alanın mesire yeri olarak kullanılmasına ihtiyaç bulunmadığı, bu alanın okul ve konut bölgesinde kalması nedeniyle trafik yoğunluğuna neden olunacağı ve park alanı vb. yetersizlikler nedeniyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşeceği yönünde iddialarda bulunulduğu görülmektedir.
Bu durumda, dinlenme, eğlenme ve spor ihtiyaçları ile nüfus artışı gözetilerek şehir içerisinde rekreasyonel ihtiyaçların daha iyi karşılanması için bazı alanların mesire yeri olarak tescil edilebilmesi mümkün ise de, söz konusu alanların mevzuatta öngörüldüğü şekilde ihtiyaç duyulan yerlerden olup olmadığının ortaya konulması gerekmektedir.
Bu itibarla, dava konusu alanın mesire yeri olarak kullanılmasına ihtiyaç olup olmadığı hususu ile bu alanın mesire yeri olarak kullanılmasının davacı tarafından ileri sürülen olumsuzlukları neden olup olmayacağının ortaya konulması için mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinden, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı olarak verilen davanın reddi yönündeki ... İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf isteminin reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesine uygun bulunan temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... gün ve E:... , K:... sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın yukarıda belirtilen Bölge İdare Mahkemesi İdari Dava Dairesine gönderilmesine,
4. Kesin olarak 14/06/2024 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY :
(X)- Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan nedenlerin bulunmasına bağlıdır.
Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı gerekçe usul ve yasaya uygun olup, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanması gerektiği oyu ile aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyoruz.