T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/1836
Karar No : 2024/2285
TEMYİZ EDENLER (DAVACI) : 1- ...
2- ...
VEKİLLERİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacılar tarafından, müşterek çocukları olan ...'in 23/04/2022 tarihinde saat 13.40 sıralarında baca kapağı açık olan çukura/kuyuya düşmesi sonucunda vefat etmesi olayında davalı idarelerin açık ve bariz bir hizmet kusurunun mevcut olduğu gerekçesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik her biri için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplamda 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, her biri için ayrı ayrı 1.000,00 TL olmak üzere toplamda 2.000,00 TL maddi tazminat ve yaşanılan elem ve ızıdırap hali içinde her biri için ayrı ayrı 250.000,00 TL toplamda 500.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ...'in 23/04/2022 tarihinde saat 13.40 sıralarında vefat etmesi olayında, bahsi geçen kişinin toksik gaz solunması sonucu ölümünün meydana geldiği hususunun Adli Tıp Raporuyla sabit olduğu, ...'in ölüm sebebinin kuyuya düşmüş olması olmadığı, kaldı ki bahsi geçen kuyuda daha önceden veya olay gününe dair herhangi bir şekilde arıza olduğuna dair davalı idarelere yapılan bir başvuru veya ihbar kaydının da bulunmadığı, yaşanan olayda davalı idarelere atfı kabil bir hizmet kusurunun mevcut olmadığı görülerek davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacılar vekili tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI : Davalı idareler tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'İstinaf' başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Kanunun 'Temyiz' başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüzbin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2024 yılı için temyiz sınırı 920.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Uyuşmazlıkta; davacılar tarafından, müşterek çocukları olan ...'in 23/04/2022 tarihinde saat 13.40 sıralarında baca kapağı açık olan çukura/kuyuya düşmesi sonucunda vefat etmesi olayında davalı idarelerin açık ve bariz bir hizmet kusurunun mevcut olduğu gerekçesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik her biri için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplamda 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, her biri için ayrı ayrı 1.000,00 TL olmak üzere toplamda 2.000,00 TL maddi tazminat ve yaşanılan elem ve ızıdırap hali içinde her biri için ayrı ayrı 250.000,00 TL toplamda 500.000,00 TL manevi olmak üzere; toplamda 512.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi hükmü kapsamında, Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihinde güncel temyiz parasal sınırın altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1- TEMYİZ İSTEMLERİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2- Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, davacıların adli yardım talebi kabul edildiğinden temyiz aşamasında tahsil edilmeyen yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin olarak Mahkemesince müzekkere yazılmasına, posta gideri avansından varsa artan tutarın Mahkeme tarafından ilgili tarafa iadesine, kesin olarak, 25/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.