T.C.
D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/3508
Karar No : 2025/4309
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Maden ve Kimya San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, İstanbul ili hudutları dahilinde ve davacının uhdesinde bulunan S:... sayılı II (A) grubu (Kalker) maden ruhsatı ile ilgili olarak yapılan inceleme sonucunda işletme ruhsatının 22/03/2017 tarihinde on yıl süreyle verilmesine rağmen saha ile ilgili olarak 3213 sayılı Kanun'un 7. maddesinde belirtilen izinlerin üç yıllık süresi içerisinde Genel Müdürlüğe tevdi edilmediğinden bahisle 2022 yılı için aynı Kanunun 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca 141.416,00.-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile söz konusu işlem ile davacıya verilen para cezasının kaldırılması istemiyle idareye yapılmış olan 01/09/2022 tarihli başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptalleri ile itirazi kayıt ile ödenen 106.062,00 TL'nin ödeme tarihi olan 19/09/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesi istemiyle ... Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 05/05/2025 gününde oyçokluğu ile karar verildi.