T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/2882
Karar No : 2024/2470
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Demir İnşaat San. Tic. A.Ş.
(Eski Unvanı: ... Demir Tic. Koll. Şti.)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta her ne kadar davacı tarafından ödeme emrine dayanak yapıldığından bahisle, sahte belge kullanma yönünden yapılan inceleme neticesinde gerek hakkında tanzim olunan vergi inceleme raporlarının gerekse bu raporlara dayanak yapılan ve faturalarını kullandığı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun yeterli inceleme yapılmadan düzenlendiği, raporda somut tespitlerin bulunmadığı iddia edilerek dava konusu ödeme emrinin iptali istenilmiş ise de, bahse konu iddia ve savunmaların ödeme emri içeriği amme alacaklarının tarhiyat aşamasında ileri sürülmesi gereken hususlara ilişkin olduğu, ödeme emri içeriğinde yer alan cezalı tarhiyatlara karşı ise dava açıldığı ve davanın reddine karar verildiği, dolayısıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 55. maddesi uyarınca, davacının işbu davada iddiasının "böyle bir borcu olmadığı" veya "kısmen ödediği" veya "zaman aşımına uğradığı" hususları ile sınırlı olduğu açık olduğundan, davacı şirket adına usulüne uygun olarak düzenlenip tebliğ edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Şirket türünün 22/12/2019 tarihinde anonim şirkete dönüştürülmesi sonrasında Antalya Kurumlar Vergi Dairesi mükellefi olunduğundan ödeme emrinin tür değişikliğine uğrayan şirket adına ve aynı ildeki Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğünce tanzim edilerek anonim şirketin kanuni temsilcisine tebliğinin hukuka aykırı olduğu, ödeme emri içeriği cezalı tarhiyata karşı açılan davanın kesinleşmediği, borcun zamanaşımına uğradığı, mal ve hizmet alışlarının gerçek olduğu, iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.