T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/1124
Karar No : 2025/4469
DAVACI :... Başkanlığı -...
DAVALI : ... Bakanlığı - ...
VEKİLLERİ : Av.... -Av. ...
İSTEMİN ÖZETİ :30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı (2.Mükerrer) Resmi Gazete'de yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:91)’nin Yargı Harçlarının düzenlendiği (1) sayılı ve Vergi Yargısı Harçlarının düzenlendiği (3) sayılı Tarifesinin tümünün ve (8) sayılı Tarifenin “VI-Meslek Erbabına Verilecek Tezkere Vesika ve Ruhsatnamelerden Alınacak Harçlar” alt başlığının 11.maddesinde düzenlenen “Avukat Ruhsatnameleri: Hususi Kanun mucibince verilecek avukatlık ruhsatnameleri 3.855,30-TL” ibaresinin iptali istemine ilişkindir.
DAVACININ İDDİALARI :Tarifede yer alan maktu ve nispi harçların, davanın taraflarını ekonomik olarak aşırı bir yük altına sokarak mahkemeye erişim haklarını ihlal ettiği, tarifenin, adalete erişim hakkının özünü zedelediği, temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasında ölçülülük ilkesine aykırılık içerdiği, stajyer avukatlar ve mesleğe yeni başlayan avukatların mali koşulları yasal düzenlemelerle desteklenmeye çalışılırken, tebliğ ile hiçbir geliri olmayan avukat adaylarından almak zorunda oldukları avukatlık ruhsatnamesi için 3.855,30.TL tutarında harç alınmasının ölçülü olmadığı, dava konusu düzenlemelerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI:492 sayılı Harçlar Kanunu'nun mükerrer 138.maddesi hükmü uyarınca, kanuna bağlı tarifelerde yer alan maktu harçların(maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırıldığı, yargı harçları, vergi yargısı harçları ile avukatlık ruhsatname harçlarının alınmasının da kanuna bağlı (1), (3) ve (8) sayılı tarifenin hükmü gereği olduğu, söz konusu tebliğ ile 492 sayılı Kanunu'nun mükerrer 138.maddesi gereğince yeniden değerleme oranı dışında yeni bir harç oranı ve tutarının belirlenmesinin söz konusu olmadığı, bu bağlamda tebliğin düzenleyici işlem niteliğinin bulunmadığı, Harçlar Kanunu Genel Tebliğleri yayımlanmasa dahi harçların kanun hükmü gereğince yeniden değerleme oranında artacağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda düzenlenen adli yardım müessesesi ile ödeme gücünden yoksun kişilerin mahkemeye erişimine, böylece adil yargılanma hakkına sahip olabilmelerine imkan sağlandığı, ruhsatname harçlarını kendilerine ruhsatname verilecek diğer meslek mensuplarında da alındığı, yalnızca avukatlık ruhsatnamelerinden harç alınmamasının eşitlik ilkesine aykırı olması nedenleriyle davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'ÜN DÜŞÜNCESİ:Dava, 30/12/2022 tarihli ve 32059 sayılı (2.Mükerrer) Resmi Gazetede yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:91)’nin (1) ve (3) sayılı Tarifeleri ile (8) sayılı Tarifenin VI. Bölümünün 11. maddesinde yer verilen Avukat Ruhsatnameleri için harç tutarının 3.855,30 TL olarak belirlenmesine ilişkin düzenlemenin iptali istemiyle açılmıştır. Davalı idarenin usule ilişkin iddiaları yerinde görülmemiştir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesinin üçüncü fıkrasında, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı; dördüncü fıkrasında vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisinin Bakanlar Kuruluna verilebileceği kurala bağlanmış, 21/01/2017 tarih ve 6771 sayılı Kanununun 16. maddesiyle, 73. maddenin dördüncü fıkrasında yer alan “Bakanlar Kuruluna” ibaresi, “Cumhurbaşkanına” olarak değiştirilmiştir. Bu düzenleme ile maddede belirtilen hallerde yürütme organına devredilen yetki dışında kamu gücüne dayalı bütün yükümlülüklerin kanunla düzenlenmesi zorunluluğu getirilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin birçok kararında da vurgulandığı üzere; Anayasanın 73. maddesinin üçüncü fıkrasında benimsenen "verginin kanuniliği" ilkesi uyarınca, idarenin takdir yetkisine dayalı uygulamalarının sınırlandırılması amacıyla, vergi yasalarında, vergiyi doğuran olay; matrah; oran; tarh; tahakkuk; tahsil; yaptırım; zamanaşımı; muafiyet ve istisna gibi vergilendirmenin temel ögelerinin kanun ile belirlenmesi zorunludur. Ancak, vergilendirme ile ilgili bütün hususların kanunla kurala bağlanmasının olanaklı bulunmadığı usule ve tekniğe ilişkin konularda, vergi idaresinin etkin ve verimli bir şekilde işlemesini sağlamak amacıyla yasama organı tarafından, yürütme organına açıklayıcı ve tamamlayıcı nitelikte düzenleyici işlem yapma yetkisi verilmesi mümkündür.
Anayasanın 124. maddesinde, kamu tüzel kişilerinin, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla düzenleme yetkisinin bulunduğu kurala bağlanmıştır. İdarenin düzenleme yetkisini kanunlar çerçevesinde ve kanunlara uygun olarak kullanması gereklidir. Bir alanın kanunla düzenlenmiş olması, idarenin düzenleme yetkisini kullanabilmesinin ön koşuludur. Kanunla düzenlenmiş bir hususta normlar hiyerarşisi içerisinde üst norma aykırı olmayan ve Kanun hükümlerinin uygulamasına açıklık getiren yönetmelik, tebliğ ve genelgeler, idarenin takdir yetkisinin objektifleştirilmesine hizmet eder. Dolayısıyla, yürütülen kamu hizmetinin ve tesis edilen işlemlerin nesnelleştirilmesiyle ilgililerine hukuki güvence sağlayan genel tebliğ hükümlerinin uygulanacağı tabiidir. Ancak hiyerarşik sıralamada daha altta yer alan genel tebliğlerin, kendisinden üstte bulunan kanun, Cumhurbaşkanı Kararı ve yönetmelik hükümlerine aykırı hükümler içermeyeceği, başka bir deyişle alt norm niteliğindeki düzenleyici işlemlerin, bir hakkın kullanımını üst normlarda öngörülmeyen bir şekilde daraltamayacağı veya kısıtlayamayacağı açıktır.
Bu açıklamalar ışığında, dava konusu düzenlemelerin, T.C. Hazine ve Maliye Bakanlığının düzenleme yetkisi kapsamı içerisinde bulunup bulunmadığı ve üst norm hükümlerine olup olmadığı hususunun incelenmesi gerekmektedir.
492 sayılı Harçlar Kanununun 1. maddesinde bu Kanuna göre alınacak harçlar arasında, yargı harçları, vergi yargısı harçları ve ruhsatname harçlarına yer verilmiş, Kanunun 2. maddesinde, yargı işlemlerinin bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harcına; 52. maddesinde, vergi yargısı işlemlerinden bu kanuna bağlı (3) sayılı tarifede yazılı olanların vergi yargısı harçlarına;108. maddesinde ise ruhsatnamelerden bu Kanuna ekli (8) sayılı tarifede yazılı olanların harca tabi olduğu kurala bağlanmıştır.
Aynı Kanunun mükerrer 138. maddesinin ikinci fıkrasında, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan maktu harçların(maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılacağı; dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinde ise; Cumhurbaşkanının, bu Kanuna bağlı tarifelerde yer alan maktu harçları veya bu harçların yeniden değerleme oranı uygulamak suretiyle belirlenmiş olan tutarları(maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) ile nispi harçları, tarifeler yahut tarifelerin ilgili fıkra ve bentleri itibarıyla birlikte veya ayrı ayrı olmak üzere; maktu harçlarda yirmi katına, nispi harçlarda ise bir katına kadar artırmaya, uygulanmakta olan maktu harçları yarısına, nispi harçları ise Kanunla belirlenen oranların onda birine kadar indirmeye, bu had ve miktarlar arasında yeni had, miktar ve nispetler tespit etmeye yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır.
213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesinin (B) fıkrasında, yeniden değerleme oranın, yeniden değerleme yapılacak yılın Ekim ayında (Ekim ayı dahil) bir önceki yılın aynı dönemine göre Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Genel Endeksinde meydana gelen ortalama fiyat artış oranı olduğu, bu oranın Maliye Bakanlığınca Resmi Gazete ile ilan edileceği hükmüne yer verilmiş; madde hükmü ile verilen yetkiye dayanılarak T.C. Hazine ve Maliye Bakanlığı (Gelir İdaresi Başkanlığı)nca yeniden değerleme oranının 2022 yılı için % 122,93 (yüz yirmi iki virgül doksan üç) olarak tespit edildiği, 24/11/2022 tarihli ve 32023 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği( Sıra No:542) ile ilan edilmiştir.
492 sayılı Harçlar Kanununun mükerrer 138. maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarına dayanılarak yayımlanan ve 01/01/2023 tarihinde yürürlüğe giren Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:91)nin "Harç miktarlarının hesaplanması" başlıklı 3. maddesinin (1) işaretli bendinde, 2022 yılı için %122,93 olarak tespit edilen yeniden değerleme oranının, 24/11/2022 tarihli ve 32023 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 542) ile ilan edildiği; (2) işaretli bendinde ise, 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan ve 2022 yılında uygulanan maktu harçların (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında artırıldığı ,artırılan bu tutarların 01/01/2023 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki tarifelerde gösterildiği belirtilmiş; 5. maddesinde, bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanının yürüteceği öngörülmüş, işbu dava ile Tebliğ ekinde yer alan, yargı harçlarının yer verildiği (1) sayılı ve vergi yargısı harçlarının yer verildiği (3) sayılı Tarifelerinin tümü ile (8) sayılı Tarifenin “VI-Meslek Erbabına Verilecek Tezkere Vesika ve Ruhsatnamelerden Alınacak Harçlar” alt başlığının 11. maddesi ile avukatlık ruhsatnameleri için alınacak harç tutarının 3.855,30-TL olarak belirlendiği düzenlemelerin iptali istenmiştir.
Dava konusu düzenlemelerin, Anayasal kurallar ve Tebliğin dayanağı 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümleri çerçevesinde incelenmesinden, Kanun eki tarifelerde yer verilen harç tutarlarının yeniden değerleme oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi suretiyle tespit edilen harç tutarlarının Kanunun mükerrer 138. maddesinin ikinci fıkrasında hükme bağlanan kurala uygun olarak öngörüldüğü; Tebliğ ile T.C. Hazine ve Maliye Bakanlığınca, kendisine kanunla verilen düzenleme yetkisi aşılarak yeni bir kural getirilmediği; başka bir deyişle, Tarifelerde yer verilen ve dava konusu edilen harç tutarlarının üst normda hükme bağlanan kuralın dışına çıkılarak belirlendiğinden söz edilmeyeceği anlaşılmıştır. Bu itibarla davaya konu yapılan düzenlemelerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenildikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı (2.Mükerrer) Resmi Gazetede yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:91)’nin Yargı Harçlarının düzenlendiği (1) sayılı ve Vergi Yargısı Harçlarının düzenlendiği (3) sayılı Tarifesinin tümünün ve (8) sayılı Tarifenin “VI-Meslek Erbabına Verilecek Tezkere Vesika ve Ruhsatnamelerden Alınacak Harçlar” alt başlığının 11.maddesinde düzenlenen “Avukat Ruhsatnameleri: Hususi Kanun mucibince verilecek avukatlık ruhsatnameleri 3.855,30-TL” ibaresinin iptali istenilmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT:
Anayasa'nın 73. maddesinin 3. fıkrasında "Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur,değiştirilir veya kaldırılır" hükmüne yer verilmiş olup, aynı maddenin 4. fıkrasında da;"Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Cumhurbaşkanına verilebilir." hükümleri yer almaktadır.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 1.maddesinde, harca tabi işlemlerde işlem çeşidine göre harçlar, "yargı harçları, noter harçları, vergi yargısı harçları, tapu ve kadastro harçları, konsolosluk harçları, pasaport, ikamet tezkeresi, çalışma izni, çalışma izni muafiyeti, vize ve Dışişleri Bakanlığı tasdik harçları, gemi ve liman harçları, imtiyazname, ruhsatname ve diploma harçları, trafik harçları", olarak düzenlenmiştir, aynı kanunun 2.maddesinde, "yargı işlemlerinden bu kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanları, yargı harçlarına tabidir, ceza mahkemelerinde şahsi hukuka ait hakların hüküm altına alınması halinde de, celse harçları hariç olmak üzere (1) sayılı tarifeye göre harç alınır", kuralına, 11.maddesinde, "genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını istiyen kişiler ödemekle mükelleftir. Vasinin hesabının görülmesi dolayısiyle alınacak harçlar, vesayet altındaki şahsa izafeten vasiden alınır. Herhangi bir istek olmaksızın resen yapılacak işlemlere ait harçlar, aksine hüküm yoksa, lehine işlem yapılan kişilerden alınır." kuralına, 52.maddesinde, "vergi yargısı işlemlerinden bu kanuna ekli (3) sayılı tarifede yazılı olanlar, vergi yargısı harçlarına tabidir.
" kuralına, 53.maddesinde, "Vergi yargısı harçları, harca mevzu olan işlemlerden dolayı Vergi Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri ve Danıştay'a başvuranlar tarafından ödenir." kuralına, 108.maddesinde, "imtiyazname, ruhsatname ve diplomalardan bu kanuna bağlı (8) sayılı tarifede yazılı olanları harca tabidir." kuralına, 109.maddesinde ise "imtiyazname, ruhsatname ve diploma harçlarını kendilerine bu belgeler verilen kişiler ödemekle mükelleftirler." kurallarına yer verilmiştir.
Yargı işlemlerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tabi olduğu, (1) sayılı tarifede yargı harçlarının: mahkeme harçları, icra ve iflas harçları, ticaret sicil harçları, diğer yargı harçları altında düzenlendiği, vergi yargısı işlemlerinden 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı tarifede yazılı olanların vergi yargısı harçlarına tabi olduğu, (3) sayılı tarifede vergi yargısı harçlarının: başvurma harcı, nispi harçlar, maktu harç, suret harçları altında düzenlendiği, imtiyazname, ruhsatname ve diplomalardan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (8) sayılı tarifede yazılı olanların imtiyazname, ruhsatname ve diploma harçlarına tabi olduğu, (8) sayılı tarifede imtiyazname, ruhsatname ve diploma harçları arasında, meslek erbabına verilecek tezkere, vesika ve ruhsatnamelerden alınacak harçların sayıldığı, meslek erbabına verilecek tezkere, vesika ve ruhsatnamelerden alınacak harçlar başlığı altında da Avukatlık ruhsatnameleri:Hususi kanunu mücibince verilecek avukatlık ruhsatnameleri, düzenlemesine yer verilmiştir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nda harç alma ölçüsü olarak nisbi ve maktu olmak üzere iki ayrı ölçü getirildiği, kanuna ekli tarifelerde yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas, işlemin nevi ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden harç alınacağı düzenlenmiştir.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun mükerrer 138. maddesinin 2. fıkrasında; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan maktu harçlar(maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılacağı, 3.fıkrasında, bu suretle hesaplanan harç tutarlarının 10 Yeni Kuruşa kadarki kesirleri nazara alınmayacağı, aynı maddenin 4. fıkrasının ikinci cümlesinde ise; Cumhurbaşkanı, bu Kanuna bağlı tarifelerde yer alan maktu harçları veya bu harçların yeniden değerleme oranı uygulamak suretiyle belirlenmiş olan tutarları(maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) ile nispi harçları, tarifeler yahut tarifelerin ilgili fıkra ve bentleri itibarıyla birlikte veya ayrı ayrı olmak üzere; maktu harçlarda yirmi katına, nispi harçlarda ise bir katına kadar artırmaya, uygulanmakta olan maktu harçları yarısına, nispi harçları ise Kanunla belirlenen oranların onda birine kadar indirmeye, bu had ve miktarlar arasında yeni had, miktar ve nispetler tespit etmeye yetkili olduğu hükme bağlanmıştır.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298/B maddesinde yeniden değerleme oranı, yeniden değerleme yapılacak yılın Ekim ayında (Ekim ayı dahil) bir önceki yılın aynı dönemine göre Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Genel Endeksinde meydana gelen ortalama fiyat artış oranı olduğu, bu orannın Maliye Bakanlığınca Resmî Gazete ile ilân edileceği kuralına yer verilmiştir.
24/11/2022 tarih ve 32023 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde(Sıra No:542), "bilindiği üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesinin (B) fıkrasına göre, yeniden değerleme oranı, yeniden değerleme yapılacak yılın Ekim ayında (Ekim ayı dâhil) bir önceki yılın aynı dönemine göre Türkiye İstatistik Kurumunun Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksinde meydana gelen ortalama fiyat artış oranı olup, bu oranın Hazine ve Maliye Bakanlığınca Resmî Gazete ile ilan edilmesi gerekmektedir. Bu hüküm uyarınca yeniden değerleme oranı 2022 yılı için % 122,93 (yüz yirmi iki virgül doksan üç) olarak tespit edilmiştir. Öte yandan, bu konuda daha önce yayımlanmış olan Tebliğler de yürürlükte bulunduğu" düzenlenmiştir.
30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı (2.Mükerrer) Resmi Gazete'de yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:91)’nin 3.maddesinin 2 nolu bendinde, 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan ve 2022 yılında uygulanan maktu harçlar( maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında artırılmıştır. Artırılan bu tutarlar 1/1/2023 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki tarifelerde gösterilmiştir." 4. maddesinde: Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer." 5. maddesinde ise "Bu Tebliğ hükümlerini Hazine ve Maliye Bakanı yürütür" düzenlemeleri yer almaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen mevzuatın değerlendirilmesinden, harca tabi işlemlerde işlem çeşidine göre harç alındığı, yargı işlemleri ve vergi yargısı işlemleri ile imtiyazname, ruhsatname ve diplomalardan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1), (3) ve (8) sayılı tarifede yazılı olanlarının yargı harcına, vergi yargısı harcına ve imtiyazname, ruhsatname ve diploma harçlarına tabi olduğu, genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişilerin ödemekle mükellef olduğu, vergi yargısı harçlarını, harca mevzu olan işlemlerden dolayı Vergi Mahkemeleri, Bölge İdare Mahkemeleri ve Danıştay'a başvuranlar tarafından ödeneceği, imtiyazname, ruhsatname ve diploma harçlarını kendilerine bu belgeler verilen kişilerin ödemekle mükellef olduğu, harçların kanuna ekli tarifelerde yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas, işlemin nevi ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden alınacağı, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere önceki yılda uygulanan maktu harçların(maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), o yıl için tespit ve ilan olunan yeniden değerleme oranında artırılacağı,492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 138.maddesinin 2,3 ve 4.maddelerine dayanılarak Hazine ve Maliye Bakanlığınca kullanılan yetkinin harçların her takvim yılı başından geçerli olmak üzere yeniden değerleme oranında artırılmasına yönelik olduğu, anlaşılmaktadır
Olayda,Hazine ve Maliye Bakanlığınca 30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı (2.Mükerrer) Resmi Gazete'de yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:91) ile 492 sayılı Kanuna bağlı tarifelerde yer alan ve 2022 yılında uygulanan maktu harçların( maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil) yeniden değerleme oranında artırıldığı, artırılan bu tutarların 1/1/2023 tarihinden itibaren uygulanmak üzere Tebliğ ekindeki tarifelerde gösterildiği görülmüştür.
Öte yandan harçların fertlerin özel menfaatlerine ilişkin olarak kamu müesseseleri ve hizmetlerinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemeler olduğu olayda da harcı doğuran olayın tarifede yazılı işlemlerin yapılmasına bağlandığı görülmektedir.
Bu bakımdan, Hazine ve Maliye Bakanlığınca kullanılan, harçların her takvim yılı başından geçerli olmak üzere yeniden değerleme oranında artırılması yönündeki yetkinin, (maktu ve nispi harçların asgari ve azami miktarlarını belirleyen hadler dahil), her yıl yeniden değerleme oranında artırılmasına ilişkin Yasa'da öngörülen yetkiye dayandığı görüldüğünden, 30/12/2022 tarih ve 32059 sayılı (2.Mükerrer) Resmi Gazete'de yayımlanan Harçlar Kanunu Genel Tebliği (Seri No:91)'nin dava edilen kısımlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.DAVANIN REDDİNE,
2. 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı 3 sayılı Tarife uyarınca alınması gereken ....TL maktu karar harcından peşin yatırılan ...-TL karar harcının mahsubuyla kalan...-TL maktu karar harcının ve ....-TL eksik yatırılan yürütmenin durdurulması harcının davacıdan alınmasına, gereği için Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne harç tahsil müzekkeresi yazılmasına,
3. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ....TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, varsa artan posta gideri avansının karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,
4. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay Vergi Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 23/10/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.