T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2023/5086
Karar No : 2024/2324
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İletişim Sistemleri Elektrik Elektronik San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, POS cihazıyla gerçekleştirdiği tefecilik faaliyetinden elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılına ilişkin re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile 2013 yılı tüm dönemlerine ait geçici vergilerin ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, kontör alış ve satışı yapılan firmalar arasında, 2013 yılında ve öncesinde sahte fatura düzenlediği ve kontör ticareti görünümüyle pos tefeciliği yaptığı tespit edilen bir kısım firmaların bulunduğu anlaşılmakta ise de, raporda b2b sanal pos sisteminin işleyişine ilişkin teknik konularda yapılmış herhangi bir araştırma sonucuna yer verilmediği ve sanal pos sisteminin bu sektörde yaygın olarak kullanılıp kullanılmadığı hususuna değinilmeksizin, pos tefeciliğini peçeleme faaliyetine hizmet eden bir tahsilat mekanizması olarak değerlendirildiği, tefecilik faaliyetinin ortaya konulmasında ve matrah tespitinde esas alınan örneklem grubunun, inceleme dönemi içinde ticari ilişkide bulunulan tüm kişiler, işlem tutarları ve işlem sayısı bazında geneli temsil etme yeterliliğine sahip olmadığı, nitekim davacı şirketin asli faaliyet konularından birinin de kontör satışı olduğu ve vergi tekniği raporunda, birim kontör maliyetinin ortalama 19,75-TL olduğu tespitine yer verildiği de dikkate alındığında 3.000,00-TL'nin çok daha altındaki tutarlarda yapılan çekimlerin, çekim sayısı ve tutar bazında ağırlıklı oranı teşkil etmesi muhtemel olup, bu durumda, kredi kartından çekim yapılan nihai tüketiciler nezdinde bir inceleme ve araştırmaya girişilerek bu kişilerden alınan ifadelerin kanaate esas teşkil ettiği vergi tekniği raporunda, en düşük tutarlı kart çekimleri de örneklem grubuna dahil edilerek gruplama yapılmak ve bu grupta yer alan kişilerin de ifadeleri alınmak suretiyle, oluşturulan örneklem grubunun toplam tahsilat içerisindeki temsil oranına da yer verilmesi gerekirken, 3.000,00-TL gibi bir alt sınır belirlenerek bu tutarın altındaki kart çekimlerinin göz ardı edilmesi, inceleme elemanı tarafından 475 kişilik örneklem grubu esas alınarak belirlenen faaliyet dışılık oranı yanında, %5'lik komisyon oranı ile %1,85'lik yardımcı firma payına ilişkin tespitin de hukuki bir temelinin bulunmadığı, hakkaniyetli bir sonuca ulaşılması bakımından elverişli olmadığı, vergi tekniği raporunun ve dolayısıyla matrahın bulunuşunun varsayım ve eksik incelemeye dayandığı, afaki şekilde yapılan hesaplamalara istinaden bulunan matrah farkı esas alınarak yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının ilgili dönemde tefecilik faaliyetinde bulunduğu ve elde ettiği faiz gelirini beyan dışı bıraktığının vergi tekniği raporuyla tespiti üzerine tesis edilen işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.