T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/1057
Karar No : 2025/1669
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) :1-...2-...3- ... (Mirasçısı: ...)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacıların hisseli olarak malik oldukları İstanbul İli, Beykoz İlçesi, ... Köyü, ...Pafta ..., ... ve ... sayılı parseller ile ... Köyü ... ada ... sayılı parselde kayıtlı taşınmazları nedeniyle 2021 yılı için tahakkuk ettirilen emlak (arsa) vergisi ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacıların maliki oldukları; ... ada ... sayılı parselde kayıtlı taşınmazın 18/10/2018 tarihinde onaylanan 1/1000 ölçekli koruma amaçlı uygulama imar planında "özel orman alanı" ( Sürdürülebilir Koruma Ve Kontrollü Kullanım Alanı, Özel Orman Alanı (Nitelikli Doğal Koruma Alanı) İSKİ Koruma Alanı, Pasif Yeşil Alan, Vadi Tabanı, Dere İşletme Bandı, İSKİ İsale Hattı ve Yol, ... sayılı parselde kayıtlı taşınmazın; "Özel Orman Alanı (Sürdürülebilir Koruma ve Kontrollü Kullanım Alanı, Pasif Yeşil Alan ve Yol" olarak planlandığı, söz konusu imar planıyla kesin yapılaşma yasağı getirilmediği, ... ve ... sayılı parsellerde kayıtlı taşınmazlarının ise İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararına göre doğal sit alanı ilan edilen bölge kapsamında bulunduğu, anılan parsellerde kesin yapılaşma yasağının bulunmadığı, Mahkemelerince TAKBİS kayıtlarında yapılan araştırma neticesinde de taşınmazların tapu kayıtlarında "korunması gerekli kültür varlığı" olduğu yönünde şerh bulunmadığı, bu durumda doğal sit alanı ilan edilen bölgede yer alan ve özel orman vasfında olan taşınmazların tapu kayıtlarında korunması gerekli kültür varlığı olduklarını gösterir bir şerh bulunmadığından ve kesin yapılaşma yasağı da getirilmediğinden, 2863 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen vergi muafiyetinden yararlanamayacaklarının açık olduğu, dava konusu tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek, davacı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:Davalı İdarece tahakkukun dayanağı olarak, 83/6122 sayılı Bakanlar Kurulu kararının arsa sayılacak arazilere ilişkin esasları düzenleyen hükümleri gösterilmişse de; öncelikle bir taşınmazın bu kapsamda bulunması için fiilen meskun mahalde bulunması gerektiği, davalı idarece belirtilen esaslara göre bir inceleme ve tespit yapılmadığı, vergisi ihtilaflı taşınmazların özel orman vasfında olduğu, özel ormanların arazi ya da arsa sayılmadıkları için emlak vergisine konu olamayacağı, emlak vergisinin konusuna girdiği kabul edilse dahi Orman Kanunu'nun 17 ve 52. maddeleri uyarınca toplam orman alanının %6'sını geçmeyecek şekilde imar izni verilebileceğinden imar izni verilen kısım üzerinden vergi hesaplanması gerektiği, uyuşmazlıkta ise taşınmazın bir kısmının "Nitelikli Doğal Koruma Alanı" olarak ayrıldığı yani bu kısımda yapılaşma imkanı bulunmadığı, bir kısmının ise " Sürdürülebilir Koruma Ve Kontrollü Kullanım Alanı" olarak ayrıldığı ve bu kısım üzerinden %6'lık imar izni verildiğinden ancak bu kısım kadar yani 68.436,42 metrekare üzerinden emlak vergisi tahakkuk ettirilebileceği, taşınmazlara ilişkin imar planının iptali istemiyle açılan davada 02/10/2019 tarihli kararı ile imar planının yürütmesinın durdurulmasına karar verildiği için tasarruf imkanı bulunmadığından kısıtlı olduğu ve kısıtlılık halinin davanın reddine dair kararın verildiği 10/06/2020 tarihini izleyen 2021 yılına kadar geçerli olduğu ve bu dönemlerde kısıtlılık hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek, davalı İdarece bu hususlar dikkate alınmaksızın gerçekleştirilen vergilendirme işleminin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
Davacının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/04/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.