T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/1603
Karar No : 2024/2264
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : (İflas Nedeniyle) ... Fuarcılık ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Belediye Başkanlığı-...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2010-2014 yılları için tarh edilen ilan ve reklam vergisi, damga vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davanın reddi yönünde verilen ve temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçerek kesinleşen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesi gereğince kaldırılarak yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından yargılanmanın yenilenmesi sebebi olarak, 02/06/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 7341 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi İle İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile ilan ve reklam vergisi muafiyeti getirildiği iddia olunarak yargılamanın yenilenmesinin talep edildiği ancak 7341 sayılı Kanun ile ilan ve reklam vergisi muafiyeti getirilmediği, 02/06/2022 tarihinde kabul edilen ve 04/06/2022 tarih ve 31856 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7408 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi İle İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesi ile 26/05/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 14. maddesinin birinci fıkrasına eklenen bent ile ilan ve reklam vergisi muafiyeti getirildiği görülmekle birlikte, söz konusu hükmün Kanun yayımından sonra vuku bulacak olaylar için geçerli olduğu, daha önce idari ve/veya yargısal yollardan geçerek kesinleşen hukuki durumlara geçmişe etkili biçimde uygulanamayacağı, böylesi bir yaklaşımın kamu düzenine ve yasa koyucunun önceki ve sonraki iradeleri arasında düzen bozucu bir tartışmaya neden olacağı, bu durumda, davacının isteminin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun yukarıda anılan 53. maddesinde sayılan sebeplerden herhangi birisine girmediği gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 02/06/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 7341 sayılı Türkiye İhracatçılar Meclisi İle İhracatçı Birliklerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile fuarcılık sektöründe faaliyet gösteren şirketlere reklam ve ilan vergisi muafiyeti getirildiği, davacının da fuarcılık sektöründe faaliyet gösteren bir şirket olduğu, muafiyet getiren yeni kanuni düzenlemeden kendilerinin de faydalanması gerektiğinden ilan ve reklam vergisi muafiyeti getiren yeni düzenlemenin yargılanmanın yenilenmesi sebebi olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Davacının temyiz isteminin reddine,
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.