T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2024/6871
Karar No : 2025/965
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Başkanlığı- ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : Davacı tarafından, işverence ikale sözleşmesi uyarınca yapılan ek ödeme üzerinden tevkif edilmek suretiyle suretiyle tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddi işleminin iptali ile kesilen verginin yasal faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu; Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle kabul edip Vergi mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, ödenen tutarın 14/01/2014 tarihinden itibaren tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine hükmeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, dilekçede ileri sürülen iddialarla temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu vergilendirme işleminde vergi hatası bulunmadığı,ikale sözleşmesi uyarınca yapılan ek ödemenin gelir vergisine tabi olduğu, faizin yasal dayanağının bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Bölge İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptali ile fazla ve yersiz tahsil edilen tutarın iadesine ilişkin kısmı usul ve kanuna uygun olup bu kısma yönelik davalının temyiz isteminin reddi gerektiği; davalının, kararın faize ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince, mali idarenin hukuka aykırı olarak tahsil ettiği vergi nedeniyle uğranılan zararın davacı tarafından faiz adı altında talep edildiği gözetildiğinde olayda talep edilen faizin niteliğinin temerrüt faizi olduğu, akdi faizden farklı olarak temerrüt faizinin kanun gereği kendiliğinden işlemeye başladığı, tecil faizinden daha düşük oranda faiz istemine ise usul mevzuatında engel bir kural bulunmadığı hususları dikkate alındığında, 213 sayılı Kanunun 112/4.maddesinde, fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin tecil faizi oranında hesaplanan faizi ile birlikte iadesinin istenmesine yasa koyucu tarafından imkan tanınmışken, davacı tarafından hukuki mahiyeti ve oranı tecil faizinden farklı bir faiz türü olan yasal faiz talebinde bulunarak kanundan doğan faiz alacağı bakımından faiz türü ve oranına ilişkin iradesi ortaya konulmuş olup dava dilekçesinde talep edilen yasal faiz ifadesinin 3095 Sayılı Kanun'un 2/1. maddesinde temerrüt faiz oranının yasal faiz ile aynı oranda belirlenmiş olması karşısında aynı kanunun 1.maddesinde düzenlenen yasal faiz olduğunun kabulü gerektiği, bu ifadenin yasadan kaynaklı faiz olarak genişletici yorumlanarak talep sahibinin dava dilekçesinde faiz türüne ilişkin seçimine hukuki değer atfedilmemesine yasal imkan bulunmadığından, davacının yasal faiz talebine istinaden taleple bağlılık ilkesi uyarınca yasal faiz oranında hesaplanan faizin iadesine hükmedilmesi gerekirken, talep fazlasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu kısım yönünden isteminin kabulü ile temyiz edilen kararın faize ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği; düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İleri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.