T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/2942
Karar No : 2025/66
TEMYİZ EDENLER : I- (DAVACI): ... Otomotiv Turizm İnşaat Reklam İletişim San. Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. ...
II- (DAVALILAR): 1- ... Bakanlığı
VEKİLİ:Hukuk Müşaviri ...
2- ... Genel Müdürlüğü
VEKİLLERİ: Av. ..., Av. ...
DAVACI YANINDA MÜDAHİL : ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU :Danıştay Sekizinci Dairesinin 20/01/2023 tarih ve E:2019/3027, K:2023/92 sayılı kararının, taraflarca aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 03/11/2018 tarih ve 30584 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, Havalimanları Yer Hizmetleri Yönetmeliği (SHY-22)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 2. ve 3. maddeleriyle düzenlenen Havalimanları Yer Hizmetleri Yönetmeliği (SHY-22)'nin 4. maddesinin (ö) bendinde yer alan; "Kara tarafı: Bir havalimanında doğrudan uçuş faaliyetlerine dâhil olmayan terminal binalarını, diğer tüm yapıları, kullanımlı veya boş sahaları içine alan, ana giriş yolu/yolları kontrol noktasından başlayarak hava tarafı dışında kalan havalimanı bölümünü," düzenlemesinin ve 11. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 20/01/2023 tarih ve E:2019/3027, K:2023/92 sayılı kararıyla;
Davalı idarenin usule ilişkin iddiaları kabul edilmeyerek işin esasının incelendiği,
5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu'nun 7. ve 9. maddeleri, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun 1., 43. ve 44. maddeleri ile 23/08/2016 tarih ve 29810 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Havalimanları Yer Hizmetleri Yönetmeliği (SHY-22)'nin 1. ve 5. maddelerine atıfta bulunularak,
Yönetmeliğin 11. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi yönünden;
Büyükşehir belediyesi sınırları dahilinde şehir içi trafik, ulaşım ve toplu taşıma ile ilgili hususlarda karar alma ve tasarrufta bulunma yetkisinin büyükşehir belediyelerine ait olduğu, dava konusu düzenlemede havalimanının çevresindeki iller ve ilçeler, şehir terminali ve/veya terminalleri ile havalimanının kara tarafı arasındaki gidiş ve geliş taşıma işletmeciliğinin, bu konuda talepte bulunan gerçek ve/veya tüzel kişiler tarafından Bakanlıktan onay alınması kaydıyla yapılabileceğine yer verildiği görülmekte ise de, büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde ulaşım ve toplu taşıma ile ilgili hususlarda büyükşehir belediyelerine Kanun hükümleri ile verilen yetkinin ortadan kaldırılması sonucunu doğuracak şekilde, havalimanının çevresindeki iller ve ilçeler, şehir terminali ve/veya terminalleri ile havalimanının kara tarafı arasındaki gidiş ve geliş taşıma işletmeciliği hususunda, UKOME kararı ile yetkilendirilen ve havalimanı, şehir merkezi, havalimanı arasında ulaşım hizmeti verecek kuruluşların, Yönetmelik gerekliliklerinin dışında olduğuna dair düzenlemeye yer verilmemesine yönelik olarak tesis edilen dava konusu Yönetmelik kuralında, eksik düzenleme nedeniyle hukuka uyarlık bulunmadığı,
Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendi yönünden;
2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinin (e) bendinde, "Havaalanı"nın, “Karada ve su üzerinde hava araçlarının kalkması ve inmesi için özel olarak hazırlanmış, hava araçlarının bakım ve diğer ihtiyaçlarının karşılanmasına, yolcu ve yük alınmasına ve verilmesine elverişli tesisleri bulunan yerler” olarak tanımlandığı, dava konusu tanımın, havalimanı kara/hava tarafı ayrımının netleştirilmesi ihtiyacına istinaden ülkemizin üyesi olduğu Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü tarafından yayımlanan ve 4749 sayılı Kanun'la onaylanan 1944 tarihli Şikago Sözleşmesi ekinde yer alan tanımlamalara uygun şekilde düzenlendiği, dayanak kanun hükümlerine ve diğer üst hukuk normlarına aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle,
03/11/2018 tarih ve 30584 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Havalimanları Yer Hizmetleri Yönetmeliği (SHY-22)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile değişik, asıl Yönetmeliğin 11. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin eksik düzenleme nedeniyle iptaline, 2. maddesiyle düzenlenen asıl Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, Yönetmeliğin 4. maddesinin 1. fıkrasının (ö) bendinde yer alan düzenleme ile, havalimanı kara tarafı sınırlarının hukuka aykırı biçimde genişletildiği ve 5216 ve 5393 sayılı Kanunlarla belediye ve büyükşehir belediyelerine verilen yetkilerin gasp edildiği, temyize konu kararın davanın reddine ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Davalı idareler tarafından, Yönetmeliğin 11. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin havalimanlarında yolcu taşımacılığının güvenli ve kaliteli biçimde yürütülmesi için tesis edildiği ve bu konuda daha önce verilen yargı kararlarına uygun olduğu, düzenlemenin sivil havalimanlarını kapsadığı ve belediyelere ilgili Kanunlarla verilmiş yetki ve imtiyazlara müdahalenin söz konusu olmadığı, davalı Bakanlık yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği, temyize konu kararın iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDENLERİN SAVUNMASI : Davalı idareler tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın davanın reddine ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek davacı tarafın temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Davacı tarafından, davalı idarelerin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup, davacı yanında müdahil tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen davanın reddine, kısmen dava konusu düzenlemenin iptaline ilişkin Danıştay Sekizinci Dairesinin temyize konu 20/01/2023 tarih ve E:2019/3027, K:2023/92 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 20/01/2025 tarihinde, kararın davanın reddine ilişkin kısmı yönünden oybirliğiyle, dava konusu düzenlemenin iptaline ilişkin kısmı yönünden ise oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
X- 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun verdiği yetkiler kapsamında düzenlendiği anlaşılan Havalimanları Yer Hizmetleri Yönetmeliği (SHY-22)'nin 11. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, üst hukuk normlarına ve belediye mevzuatına herhangi bir aykırılık bulunmadığından, davalı idarelerin temyiz istemlerinin kabulü ile temyize konu kararın iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyorum.