T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2024/2052
Karar No : 2025/130
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Konfederasyonu
VEKİLİ : Av....
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kurumu
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Onüçüncü Dairesinin 14/05/2024 tarih ve E:2022/693, K:2024/2163 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 31/12/2021 tarih ve 31706 sayılı Resmî Gazete'de (6. Mükerrer) yayımlanan; 31/12/2021 tarih ve 10708 sayılı Kurul kararının (a) ve (b) fıkralarının iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onüçüncü Dairesinin 14/05/2024 tarih ve E:2022/693, K:2024/2163 sayılı kararıyla;
Davalı idarenin davanın süresinde açılmadığına ilişkin itirazı geçerli görülmemiş,
Davalı idarenin davacının işbu davayı açmakta menfaati olmadığına ilişkin itirazı yönünden yapılan incelemede;
10708 sayılı Kurul kararının "ticarethane" abone grubuna ilişkin kısmı bakımından; davacının abone grubunun ticarethane olduğu da göz önünde bulundurularak 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubuna ilişkin kısımı bakımından davacının menfaatinin bulunduğu,
10708 sayılı Kurul kararının "ticarethane" abone grubu dışındaki kısımları bakımından ise; 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubu dışındaki kısımlarının, mesken, tarımsal sulama, sanayi ve aydınlatma tüketici grupları ile dağıtım sistemi kullanıcılarına ilişkin olduğu, davacı tarafından söz konusu işlemlerin, kendisinin ve üyelerinin ne tür bir menfaatini ihlâl ettiğinin ortaya koyulamadığı, anılan işlemlerin davacının tüzel kişiliğinin hak ve menfaatlerini doğrudan etkilemediği dikkate alındığında, anılan işlemler ile davacının menfaat alâkasının bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı,
Bu itibarla, 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubu dışındaki kısımları bakımından kişisel ve güncel bir menfaatinin, dolayısıyla dava açma ehliyetinin bulunmadığı,
31/12/2021 tarih ve 10708 sayılı Kurul kararının ticarethane abone grubuna ilişkin kısmı yönünden yapılan incelemede;
Mevzuat hükümlerinden, davalı idarenin düzenlemeye tabi perakende satış ve dağıtım tarifesini onaylamak ile yetkili olduğu, söz konusu tarifelerin dağıtım ve perakende satış faaliyetinin yürütülmesi hizmetini lisansa tabi olarak sürdüren tüzel kişilerin gelir düzenlemesinin bir sonucu olarak ortaya çıktığı, bu kapsamda ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetkiler çerçevesinde davalı idare tarafından tariflerin belirlenebileceğinin anlaşıldığı,
Dava konusu Kurul kararının dağıtım şirketlerinin dağıtım sistemi kullanıcılarına, görevli tedarik şirketlerinin ise serbest olmayan tüketiciler ile serbest tüketici olmasına rağmen tedarikçi seçmeyen ve 20/01/2018 tarih ve 30307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Son Kaynak Tedarik Tarifesinin Düzenlemesi Hakkında Tebliğ kapsamında tanımlanan düşük tüketimli tüketicilere 01/01/2022 tarihinden itibaren uygulayacağı fiyat tarifelerinin belirlenmesi amacıyla tesis edildiği,
Davalı idare tarafından dava konusu Kurul kararı tesis edilmeden önce hazırlık çalışmalarına başlandığı, elektrik piyasasında faaliyet gösteren ilgili taraflardan (EPİAŞ, EÜAŞ, GTŞ'ler vd.) kendi alanlarına ilişkin verileri sunmalarının istenildiği, gönderilen verilerin kontrolü sağlandıktan sonra ilk olarak piyasa takas fiyatı tahmini, EÜAŞ toptan satış fiyatı, YEKDEM birim maliyeti ve net kar marjı dikkate alınarak GTŞ'lerin enerji alım maliyetinin hesaplandığı, daha sonra dağıtım ve perakende satış gelir tavanlarının dikkate alınması suretiyle tüketici grubu bazında dağıtım bedelinin hesaplandığı,
Aktarılan süreç neticesinde onaylanan tarife tabloları incelendiğinde, 2022 yılı öncesindeki nihai fiyatlara göre, ticarethane abone grubu için %125 oranında artış gerçekleştiğinin görüldüğü, davalı idare tarafından artışın temel sebebinin, elektrik üretim maliyetlerinde gerçekleşen artışlar sonucunda aktif enerji maliyetinin (nihai enerji bedelinin unsurlarından olan) artması olduğunun ifade edildiği, aktif enerji maliyetinin artış gerekçesi olarak ise 2021 yılının ikinci yarısından itibaren kömür ve doğal gaz fiyatlarında ortaya çıkan artışın gösterildiği, bu dönemde elektrik üretim maliyetinin önceki dönemin beş katına ulaştığı, serbest piyasadaki elektrik fiyatlarının 2021 yılının ilk yarısında 300 TL/MWh (30 kr/kWh) bazında seyrederken, 2022 yılının ilk çeyreği için ortalamada 1400 TL/MWh (140 kr/kWh) düzeyinin üzerine çıktığı, başka bir ifade ile görevli tedarik şirketlerinin işletme giderlerinin, YEKDEM birim maliyeti gibi unsurlar hariç 140 kr/kWh düzeyine yükseldiğinin ifade edildiği, tarife tabloları ile tüm abone grupları için ortalama 133,188 kr/kWh maliyet öngörülmüş olup aktif enerji bedelinin, görevli tedarik şirketlerinin ortalama aktif enerji maliyetini yansıtacak şekilde onaylandığı,
Enerji birim fiyatının diğer unsuru olan ve arıza onarım, bakım gibi şebekeyle ilgili işletme giderleri ile hat, trafo gibi şebeke unsurlarının tesisiyle ilgili yatırım harcamalarını içeren dağıtım bedelinde ise, 2021 yılına göre %24,28 oranında artış gerçekleştirilmiş olduğu, söz konusu artışın ilgili mevzuat gereğince dağıtım bedelinde yıllık olarak yapılması gereken TÜFE güncellemesi kapsamında yapıldığının anlaşıldığı,
Yapılan açıklamalardan, elektrik bedellerinde ortaya çıkan artışın asıl sebebinin serbest piyasadaki elektrik fiyatlarında yaşanan artış olduğu, bu artışın tarifeye yansıtılmasında EÜAŞ'ın üretim kapasitesindeki sınırlar nedeniyle GTŞ'lerin 2022 yılında EÜAŞ'tan fiili olarak enerji alımı yapamaması ve enerjinin tamamını serbest piyasadan almalarının da etkili olduğu, dağıtım bedelinin ise ilgili mevzuat çerçevesinde TÜFE oranında artırıldığının anlaşıldığı,
Bu durumda; 6446 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri ile verilen yetki kullanılmak suretiyle elektrik enerjisi toptan satış tarifesinin EÜAŞ'ın mali yükümlülüklerini yerine getirebilme kapasitesi ve piyasa koşulları dikkate alınarak Kurul tarafından belirlendiği; tarife hesabında hangi maliyet unsurlarının bulunacağının mevzuatta belirtildiği, bunların aktif enerji bedeli ve dağıtım bedeli olduğu, tarifede yaşanan artışın temel sebebinin enerji maliyetinde yaşanan artışlar olduğu, dağıtım bedelinin ise TÜFE oranında artırıldığı, dava konusu tarifeler ile görevli tedarik şirketleri ile tüketiciler arasındaki makul dengenin gözeltildiği, bu suretle tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılması aynı zamanda da mali açıdan güçlü ve sürdürülebilir elektrik piyasasının oluşturulmasının amaçlandığı anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararının ticarethane abone grubuna ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı,
Öte yandan, 10708 sayılı Kurul kararının 01/01/2022-31/01/2022 döneminde uygulandığı, 01/03/2022 tarihinden itibaren ticarethane AG aboneleri için kademeli tarife uygulamasının başlatıldığı, düşük ve yüksek kademeli tarifeye esas alınan günlük ortalama tüketimin 30 kWh olarak belirlendiği, yapılan bu değişiklik sonrasında daha önce tüm ticarethane alçak gerilim abonelerine 189,0181 kWh olarak uygulanan enerji bedelinin, günlük 30 kWh altı tüketim yapan düşük kademeli tüketiciler için 133,7425 kWh olarak uygulanmaya başlandığı, söz konusu uygulamanın düşük kademe ticarethane AG grubundaki tüketiciler için dava konusu işlem ile uygulanan zam oranında azalmaya yol açtığının görüldüğü,
Diğer yandan her ne kadar davacı tarafından ticari işletme olmamalarına rağmen elektrik faturalarının ticarethane abone grubu fiyatları üzerinden hesaplanmalarının hukuka aykırı olduğu iddia edilmiş ise de; davacının abone grubunun "Dağıtım Lisansı Sahibi Tüzel Kişiler ve Görevli Tedarik Şirketlerinin Tarife Uygulamalarına İlişkin Usul ve Esaslar"ın 7. maddesinin dava konusu Kurul kararlarının alındığı tarihte yürürlükte bulunan halinde yer alan, “Bu Usul ve Esaslarda tanımlanan diğer ana ve alt abone grupları kapsamına girmeyen tüm tüketiciler bu abone grubu kapsamındadır.” kuralı kapsamında belirlendiği, işbu davada iptali istenilen Kurul kararının ise yalnızca abone grupları bakımından enerji bedellerinin belirlenmesine ilişkin olduğu, davacının elektrik tüketiminin hangi abone grubu kapsamında faturalandırılacağına ilişkin olmadığı, başka bir anlatımla davacının elektrik tüketiminin ticarethane abone grubundan faturalandırılmasının dava konusu Kurul kararından kaynaklanmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle,
Davanın kısmen ehliyet yönünden, kısmen esastan reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu işlemin tüketicilerin haklarını ihlal ettiği, emsal yargı kararları dikkate alındığında davanın ehliyet yönünden reddine karar verilen kısımları yönünden bakılan davayı açmakta ehliyetli olduklarının kabulü gerektiği; esas yönünden incelenen kısım açısından ise dava konusu düzenlemenin bilimsel veri ve analize dayanılmaksızın yapıldığı, elektrik fiyatlarının fahiş oranda artırıldığı ve mevzuata aykırı düzenlemeler yapıldığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kısmen kabulü ile Daire kararının davanın ehliyet yönünden reddine ilişkin kısmının bozulması; temyiz isteminin kısmen reddi ile Daire kararının dava konusu Kurul kararının "tüketici" abone grubuna ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen ehliyet yönünden, kısmen esastan reddine ilişkin Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyize konu 14/05/2024 tarih ve E:2022/693, K:2024/2163 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 29/01/2025 tarihinde, Daire kararının davanın ehliyet yönünden reddine ilişkin kısmı yönünden oyçokluğu, esastan reddine ilişkin kısmı yönünden oybirliği ile karar verildi.
KARŞI OY
X- Türk Ticaret Kanunu'nun "Çeşitli davalar" başlıklı 56. maddesinde '1) Haksız rekabet sebebiyle müşterileri, kredisi, meslekî itibarı, ticari faaliyetleri veya diğer ekonomik menfaatleri zarar gören veya böyle bir tehlikeyle karşılaşabilecek olan kimse; a) Fiilin haksız olup olmadığının tespitini, b) Haksız rekabetin men’ini, c) Haksız rekabetin sonucu olan maddi durumun ortadan kaldırılmasını, haksız rekabet yanlış veya yanıltıcı beyanlarla yapılmışsa bu beyanların düzeltilmesini ve tecavüzün önlenmesi için kaçınılmaz ise, haksız rekabetin işlenmesinde etkili olan araçların ve malların imhasını, (...) (3) Ticaret ve sanayi odaları, esnaf odaları, borsalar ve tüzüklerine göre üyelerinin ekonomik menfaatlerini korumaya yetkili bulunan diğer meslekî ve ekonomik birlikler ile tüzüklerine göre tüketicilerin ekonomik menfaatlerini koruyan sivil toplum kuruluşlarıyla kamusal nitelikteki kurumlar da birinci fıkranın (a), (b) ve (c) bentlerinde yazılı davaları açabilirler.' hükmüne yer verilmiştir.
Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 'Tanımlar' başlıklı 3. maddesinin (m) bendinde, tüketici örgütleri, tüketicinin korunması amacıyla kurulan dernek, vakıf veya bunların üst kuruluşları şeklinde tanımlanmış olup, anılan Kanun'un "Tüketici Mahkemeleri" başlıklı 73. maddesinde '2) Tüketici mahkemeleri nezdinde Bakanlık, tüketiciler ve tüketici örgütleri tarafından açılan davalar 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununda düzenlenen harçlardan muaftır. (3) Tüketici örgütleri üst kuruluşlarınca açılacak davalarda bilirkişi ücreti ve davanın davacı aleyhine sonuçlanması durumunda, hükmedilen vekâlet ücreti Bakanlıkça karşılanır. Davanın, davalı aleyhine sonuçlanması durumunda, bilirkişi ücreti Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre davalıdan tahsil olunarak bütçeye gelir kaydedilir.' hükmü yer almaktadır.
Anılan Kanun'un 73. maddesinin gerekçesinde ise, "Tüketici örgütleri üst kuruluşlarınca açılacak davalarda, davacının üstlenmek zorunda kalacağı avukatlık ve bilirkişi ücretlerinin Bakanlıkça karşılanacağı düzenlenmiştir. (...) Bu düzenleme ile tüketici örgütleri üst kuruluşlarının dava açma yönünde teşvik edilmesi amaçlanmıştır." yönünde açıklamalara yer verilmiştir.
Bunun yanında, davacının Tüzüğü'nün 4. ve 5. maddesinde, tüketici haklarının korunmasına yönelik gerekli her türlü yargısal girişimde bulunabileceği yönünde hükümler de yer almaktadır.
Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde, davacı Konfederasyonun tüketicilerin hak ve menfaatini ihlal edebilecek konularda açtığı davalarda ehliyetli olduğunun kabulü gerektiğinden, bakılan davada dava konusu işlemin tüketicinin hak ve menfaatlerini ilgilendiren kısımları yönünden ehliyetli olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılmaktadır.
Bu itibarla, temyiz isteminin kısmen kabulü ile Daire kararının davanın ehliyet yönünden reddine ilişkin kısmının bozulması gerektiği oyuyla, karara bu kısım yönünden katılmıyoruz.