T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2025/128
Karar No : 2025/824
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Bakanlığı
VEKİLİ : Av. ...
2- ... Valiliği / ...
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/10/2024 tarih ve E:2023/13616, K:2024/5310 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 27/11/2019 tarih ve 30961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Turizm Tesislerinin Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair Tebliğ'in 08/06/2023 tarih ve 32215 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tebliğ ile değişik 4. maddesinin 5. fıkrasında yer alan "Ayrıca, konaklama tesisinde müzik kullanılması halinde, 05/12/1951 tarihli ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında faaliyet gösteren ilgili federasyonlardan müzik lisans belgesinin alındığını gösterir belge de başvuruya eklenir, yetkili federasyonlar ve belgenin alınmasına ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir." düzenlemesi ile Muğla Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı konaklama tesislerinin müzik lisanslama işlemlerine ilişkin yazısının iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/10/2024 tarih ve E:2023/13616, K:2024/5310 sayılı kararıyla;
2577 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan ve iptal davasının subjektif ehliyet koşulu olan "menfaat ihlali"nin, içtihatlarda dava konusu işlemle davacı arasında kurulan kişisel, meşru, güncel bir menfaat ilişkisi olarak tanımlandığı, menfaatin kişisel olması idari işlemin mutlaka davacı hakkında tesis edilmiş olması sonucunu doğurmayacağı, sözü edilen menfaat ilişkisinin varlığı ve sınırlarının davacının gerçek kişi, tüzel kişi, belde sakini olması gibi hususlar dikkate alınmak suretiyle ve her olayda yargı yerince uyuşmazlığın niteliği de göz önünde tutularak belirlenmekte olduğu,
Dosyanın incelenmesinden; Tebliğ'in iptali istenen 4. maddesinin 5. fıkrasının 2. cümlesinde, konaklama tesisinde müzik yayını yapılması halinde, turizm işletme belgesi alınması istemiyle yapılacak başvuruya 05/12/1951 tarih ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında faaliyet gösteren ilgili federasyonlardan müzik lisans belgesinin alındığını gösterir belgenin ekleneceğinin öngörüldüğü; Muğla Valiliğinin iptali istenen yazısında, turizm tesislerinde yapılan müzik yayınları ile ilgili bilgiler verildiği; dava dilekçesinin 4. sayfasının 4. paragrafının sonunda ise, "Kaldı ki, müvekkilimize ait işletmede herhangi bir müzik yayını da bulunmamaktadır." cümlesine yer verildiğinin anlaşıldığı,
Bu durumda, gerek Tebliğ'in iptali istenen düzenlemesi gerekse de iptali istenen Muğla Valiliği yazısının müzik yayını yapılan tesislerle ilgili olması ve basit konaklama turizm işletme belgesi sahibi olan davacıya ait işletmede müzik yayını bulunmaması nedeniyle davacı ile iptali istenen düzenleme ve yazı arasında kişisel, güncel ve meşru bir menfaat bağının bulunmadığı, bu nedenle davacının bakılan davayı açmakta ehliyetli olmadığı sonucuna ulaşıldığı,
gerekçesiyle, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, telif hakları yasasından kaynaklanan hakların kapsamının bir işletmede sadece müzik çalınıp çalınmaması ile belirlenemeyeceği; nitekim, işletme bünyesinde herhangi bir yerde veya odalarda TV bulunması bile telif hakları sözleşmesi yapılması için gerekli ve zorunlu kabul edildiği, buna ilişkin çok sayıda Yargıtay kararı bulunduğu; yargılama yapılırken, mevcut hukuka aykırılığın tamamen göz ardı edilerek dava dilekçesinin tamamının içeriği yerine, bir paragrafın sonunda yer alan "kaldı ki, müvekkilimize ait işletmede herhangi bir müzik yayını da bulunmamaktadır" cümlesinden hareketle davanın ehliyet yönünden reddedilmesinin hak arama özgürlüğünün sınırlandırılması mahiyeti taşıdığı, bu cümlenin işletmelerinde umuma açık yerde herkese açık şekilde müzik yayını yapılmadığını ifade etmek için olduğu, Daire kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idarelerden Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından, Danıştay Dördüncü Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davalı idarelerden Muğla Valiliği tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması",
sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle ehliyet yönünden reddine ilişkin temyize konu Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/10/2024 tarih ve E:2023/13616, K:2024/5310 sayılı kararının ONANMASINA,
3. Kesin olarak, 14/04/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.