T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/662
Karar No : 2025/329
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı - ...
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av....
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU :...Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, ... Petrol Tekstil Turizm Uluslararası Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve... ila ... sayılı ödeme emirleri ile ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin idari para cezası dışındaki amme alacaklarına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.
...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Hakkında yapılan mal varlığı araştırmasına göre asıl borçlu şirketin beş adet aracının bulunduğu, ancak bunların şirketin amme borçlarını kısmen ya da tamamen karşılayıp karşılamadığının kesin olarak tespit edilmediği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, amme alacağının asıl borçlu şirketin mal varlığından tahsil olanağının kalmadığı kabul edilemeyeceğinden, dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle ödeme emirlerini iptal etmiştir.
Davalının istinaf istemini inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
i. Vergi Mahkemesi kararının ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi hakkındaki inceleme:
Değinilen ödeme emirleri içeriği amme alacaklarının tahsili amacıyla asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri, 17/01/2012 ve 30/05/2012 tarihlerinde şirket müdürü olan davacının ikametgâh adresinde eşine tebliğ edilmiştir.
Tüzel kişilerle ilgili tebliğlerde esas olan, tüzel kişinin adresinde kanuni temsilcisine tebligat yapılmasıdır. Ancak tüzel kişinin adresinde tebligat yapılamaması halinde kanuni temsilcinin ikametgâh adresinde tebligat yapılması da mümkündür.
24/02/2015 tarih ve 8765 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde, asıl borçlu şirketin 18/02/2015 tarihinde ticaret sicilinden re'sen silindiği hususu tescil ve ilan edilmiştir. Buna göre şirket müdürü olan davacının ikametgâh adresinde eşine tebligat yapılan tarihlerde şirketin tüzel kişiliği devam etmektedir. Ancak şirket adresinde tebligat yapılamadığına dair herhangi bir belge dava dosyasına ibraz edilmemiştir. Dolayısıyla doğrudan şirket müdürünün ikametgâh adresinde yapılan tebligatların usulüne uygun olduğundan bahsedilemez.
Bu durumda asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden, vadeleri 2007 ila 2010 yıllarına rastlayan ... tarih ve ....sayılı ödeme emirleri içeriği amme alacaklarının sırasıyla 31/12/2012, 31/12/2013, 31/12/2014 ve 31/12/2015 tarihlerinde tahsil zamanaşımına uğradığı, vadesi 2011 yılına rastlayan...tarih ve ...sayılı ödeme emri içeriği amme alacaklarının ise şirket nezdinde usulüne uygun şekilde takip edilmediği sonucuna varılmıştır.
Netice itibarıyla davacı adına düzenlenen bahse konu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
ii. Vergi Mahkemesi kararının diğer ödeme emirlerine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi hakkındaki inceleme:
İstinaf dilekçesinde ileri sürülen iddialar, istinaf istemine konu kararın değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.
iii. Karar sonucu:
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle istinaf istemini reddetmiştir.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 13/10/2022 tarih ve E:2019/165, K:2022/5641 sayılı kararı:
i. Vergi Dava Dairesi kararının ...tarih ve ... sayılı ödeme emirlerine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi hakkındaki inceleme:
Değinilen ödeme emirleri içeriği amme alacaklarının tahsili amacıyla asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin, şirketin kanuni temsilcisinin ikametgâh adresinde eşine tebliğ edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından, temyize konu kararın aksi yöndeki hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
ii. Vergi Dava Dairesi kararının diğer ödeme emirlerine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen temyiz istemi hakkındaki inceleme:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, temyiz istemine konu kararın değinilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.
iii. Karar sonucu:
Daire bu gerekçeyle Vergi Dava Dairesi kararının, ... tarih ve ... sayılı ödeme emirlerine ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş; diğer hüküm fıkrasını onamıştır.
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı ısrar kararı:
Vergi Dava Dairesi aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle bozulan hüküm fıkrası yönünden ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, ısrar kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, yerinde ve kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından, kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1-Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2-... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
3-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
30/04/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.