T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2023/964
Karar No : 2025/243
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı - ...
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
KARŞI TARAF (DAVACI) : (İflas Nedeniyle) ... İnşaat Nakliyat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2013 yılı hesap döneminde elde edilen bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ve kasa hesabında izlenen paranın 45.000 TL'yi aşan kısmı ile ortaklardan alacaklar hesabında izlenen tutarın ortaklara kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunulduğu yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2013 yılının Ocak-Mart ila Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen geçici vergiler ve vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile 2013 yılının Nisan-Haziran ila Ekim-Aralık dönemleri için tekerrür hükmü uygulanarak artırılan vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Dava konusu vergi ziyaı cezalarının üzerinden kesildiği geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenle tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada, dava konusu kurumlar vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının "131 Ortaklardan Alacaklar" hesabında izlenen tutarın ortaklara kullandırılmasından kaynaklanan kısmı yönünden dava reddedilmiş, vergi ve cezanın kalan kısmı ise kaldırılmıştır.
Bu nedenle dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının "131 Ortaklardan Alacaklar" hesabında izlenen tutarın ortaklara kullandırılmasından kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık; diğer tespitlerden kaynaklanan kısmında hukuki isabet görülmemiştir.
Diğer taraftan, dava konusu 2013 yılının Nisan-Haziran ila Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, tekerrür nedeniyle artırılmasına esas alınan vergi ziyaı cezasının davacı adına 2013 yılının Mart dönemi için kesildiği ve bu cezanın 2013 yılı içinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda dava konusu vergi ziyaı cezalarının hukuka aykırı görülmeyen yukarıda değinilen kısmının tekerrür hükmü uygulanmak suretiyle artırılan bölümünde hukuki isabet görülmemiştir.
İhbarnamelerde geçici vergilerin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği belirtildiğinden geçici vergiler yönünden davanın incelenmeksizin reddi gerekmektedir.
Mahkeme bu gerekçeyle geçici vergiler yönünden davayı incelenmeksizin reddetmiş, dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının "131 Ortaklardan Alacaklar" hesabında izlenen tutarın ortaklara kullandırılmasından kaynaklanan kısmı yönünden davayı reddetmiş, vergi ziyaı cezalarının kalan kısmını ise kaldırmıştır.
Davalının temyiz istemini inceleyen Danıştay Dördüncü Dairesinin 04/03/2021 tarih ve E:2016/12108, K:2021/1427 sayılı kararı:
i. Temyize konu kararın dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kayıt ve beyan dışı bırakıldığı iddia edilen hasılat farkından kaynaklanan kısmı ile 2013 yılının Nisan-Haziran ila Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkraları yönünden yapılan inceleme:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, temyize konu kararın anılan hüküm fıkralarının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.
ii. Temyize konu kararın dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, kasa hesabında izlenen paranın 45.000 TL'yi aşan kısmının ortaklara kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtılmasından kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası yönünden yapılan inceleme:
Dava konusu vergi ziyaı cezalarının üzerinden kesildiği geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada verilen Mahkeme kararının, vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kasa hesabında izlenen paranın 45.000 TL'yi aşan kısmının ortaklara kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtılmasından kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası Danıştay Dördüncü Dairesince temyiz incelenmesi neticesinde bozulmuştur.
Sözü edilen bozma kararı üzerine verilecek karar bu davanın sonucunu da etkileyeceğinden bu husus gözetilmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
iii. Karar sonucu:
Daire bu gerekçeyle Mahkeme kararının dava konusu geçici vergilerin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının, kasa hesabında izlenen paranın 45.000 TL'yi aşan kısmının ortaklara kullandırılarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtılmasından kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasını bozmuş, Mahkeme kararının temyize konu diğer hüküm fıkralarını onamıştır. Daire ayrıca davalının karar düzeltme istemini de reddetmiştir.
Yargısal yetki alanının yeniden belirlenmesi nedeniyle dosyanın gönderildiği ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Davacı adına aynı nedenle tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin anılan kısmının kaldırılması yolunda ısrar kararı verildiğinden, dava konusu vergi ziyaı cezalarının anılan kısmında da hukuki isabet görülmemiştir.
Mahkeme, bozulan hüküm fıkrası yönünden ... Vergi Mahkemesince verilen kararda yer alan hukuksal nedenler ve gerekçeye ek bu gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Israr kararında hukuki isabet bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davalının temyiz isteminin REDDİNE,
2- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı ısrar kararının ONANMASINA,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2025 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyize konu ısrar kararının Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 09/04/2025 tarih ve E:2023/962, K:2025/244 sayılı kararının (X) işaretli "Karşı Oy"unda belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçe doğrultusunda bozulması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.