T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2025/559
Karar No : 2025/818
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Karo Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı - ...
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 15/05/2024 tarih ve E:2022/1238, K:2024/434 sayılı bozma kararı üzerine verilen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının defter ve belgelerinin incelenmesi üzerine düzenlenen vergi inceleme raporuyla sponsorluk sözleşmesi kapsamında ... Spor Kulübüne yaptığı ödemelerin reklam gideri olarak kabul edilmeyeceğinden bahisle bu sponsorluk harcamalarının kanunen kabul edilmeyen gider niteliğinde olduğunun ve 1.050.000,00 TL tutarındaki sponsorluk harcamasının 2011 hesap dönemi mali zararının hesabında dikkate alınması gerektiğinin tespit edilmesi üzerine 2011 takvim yılı hesap döneminde tespit edilen kazanç farkı dikkate alınmak suretiyle gelecek yıla devreden cari yıl zararının 34.990.135,74 TL (36.040.135,74 - 1.050.000,00) olarak düzeltilmesi gerektiğini bildiren işlemin iptali ile tahsilat ve ödemelerin banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik edilmesi zorunluluğuna uyulmadığından bahisle anılan yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine verilen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı:
Özel usulsüzlük cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden gelinen aşamada uyuşmazlık, davacının sponsorluk sözleşmesi kapsamında yaptığı harcamaların kanunen kabul edilmeyen gider olarak kabul edilmesi ve gelecek yıla devreden zararın azaltılması gerektiği yönünde tesis edilen işlemin iptali istemine ilişkindir.
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinin (2) numaralı fıkrasında, safi kurum kazancının tespitinde, Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun Üçüncü Kısmının "Ticari Kazanç" başlıklı birinci bölümünde yer alan "Bilanço esasında ticari kazancın tesbiti" başlıklı 38. maddesinde, bilanço esasına göre ticari kazancın, teşebbüsteki öz sermayenin hesap dönemi sonunda ve başındaki değerleri arasındaki müspet fark olduğu, bu dönem zarfında sahip veya sahiplerce, işletmeye ilave olunan değerlerin bu farktan indirileceği, işletmeden çekilen değerlerin ise farka ilave olunacağı, ticari kazancın bu suretle tespit edilmesi sırasında, Vergi Usul Kanunu'nun değerlemeye ait hükümleri ile bu Kanun'un 40 ve 41. maddelerinde yer alan hükümlere uyulacağı kurala bağlanmıştır.
193 sayılı Kanun'un 40. maddesinde safi kazancın tesbit edilmesinde indirilebilecek giderler, 41. maddesinde ise gider olarak kabul edilmeyen ödemeler sayılmıştır.
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun "Diğer İndirimler" başlıklı 10. maddesinin (1) numaralı fıkrasının "b" bendinde kurumlar vergisi matrahının tespitinde beyannamede ayrıca gösterilmek şartıyla kurum kazancından yapılacak indirimler arasında, "21/5/1986 tarihli ve 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile 17/6/1992 tarihli ve 3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun kapsamında yapılan sponsorluk harcamalarının sözü edilen kanunlar uyarınca tespit edilen amatör spor dalları için tamamı, profesyonel spor dalları için %50'si" de sayılmıştır.
Ayrıca, 193 sayılı Kanun'un "Diğer indirimler" başlıklı 89. maddesinin birinci fıkrasının (8) numaralı bendinde gelir vergisi matrahının tespitinde gelir vergisi beyannamesinde bildirilecek gelirlerden yapılabilecek indirimler arasında "3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile 17.6.1992 tarihli ve 3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun kapsamında yapılan sponsorluk harcamalarının; amatör spor dalları için tamamı, profesyonel spor dalları için % 50'si" de belirtilmiştir.
Yukarıdaki kanunların anılan hükümlerinden anlaşılacağı üzere, sponsorluğa ilişkin harcamalar, harcamanın yapıldığı ilgili dönemde kazanç oluşması durumunda indirilebilecektir. Ayrıca, bir yıla ait olarak yapılan sponsorluk harcamalarının, kazancın yetersiz olması nedeniyle ilgili yılda tamamen indirilememesi halinde, kalan tutarın devretmesi ve izleyen yıllara ait kazançtan indirilmesi de mümkün değildir.
5520 sayılı Kanun'a göre kurum kazancı ise ticari kazancın teşebbüsteki öz sermayenin hesap dönemi sonunda ve başındaki değerleri arasındaki müspet farktır. Bu fark hesaplanırken bu farka işletmeden çekilen değerlerin eklenmesi, işletmeye eklenmiş değerlerin düşülmesi, kanunen kabul edilen ve edilmeyen indirimlerin dikkate alınması ve vergiden müstesna kazanç ve iratların düşülmesi gerekmektedir.
Davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda şu tespitlere yer verilmiştir.
i. Davacı ile ... Spor Kulübü arasında sponsorluk sözleşmesi imzalanmıştır.
ii. Bu sözleşmeler kapsamında yapılan ödemelerin tamamı gider olarak kaydedilmiştir.
iii. Reklam gideri olarak kaydedilen bu ödemelerin 2011 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alınması ve 1.050.000,00 TL tutarındaki sponsorluk harcamasının 2011 hesap dönemi mali zarar hesabında gösterilerek 2011 hesap döneminden gelecek yıla devreden cari yıl zararının bu tutar kadar azaltılması gerekmektedir. Davacı 2011 yılında 36.040.135,74 TL tutarında zarar beyan etmiştir. Kurumlar vergisi beyannamesinde de önceki yıllardan devreden 23.184.633,83 TL tutarında geçmiş yıl zararı bulunmaktadır. Buna göre davacının defter ve belgeleri üzerinde yapılan inceleme neticesinde tespit edilen kazanç farkının, kurumun sonraki yıllara devreden cari yıl zararını azalttığı ve "gelecek yıla devreden cari yıl zararının" 34.990.135,74 TL (36.040.135,74-1.050.000,00) olarak dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir.
Ayrıca, 2011 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde geçmiş yıl zararları 28.779.360,37 TL ve dönem net zararı ise 38.666.769,18 TL olarak beyan edilmiştir.
Bu durumda, davacı ilgili dönemde ticari kazanç elde etmemiştir. Aksine zarar ettiği anlaşıldığından 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun "Diğer İndirimler" başlıklı 10. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) işaretli bendi uyarınca yapılan sponsorluk harcamalarının kurumlar vergisi matrahından indirilmesi mümkün bulunmamakta olup zarar azaltım işleminde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Vergi Mahkemesi bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: ... Spor Kulübü ile yapılan sözleşme kapsamında "..." markasının ve logosunun kullanımına ilişkin yapılan harcamaların reklam/tanıtım gideri olduğu ve ticari kazancın tespitinde gider olarak dikkate alınması gerektiği, söz konusu harcamaların indirim konusu yapılabilmesi için kazancın bulunmasının zorunlu olmadığı, benzer sözleşmelere ilişkin verilen özelgelerde bu harcamaların reklam gideri olarak dikkate alınması gerektiğinin ifade edildiği belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Kurulun bozma kararına uyularak verilen karara yöneltilen temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin (4) numaralı fıkrası uyarınca Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak verilen kararlara ilişkin temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılması gerekmektedir.
Temyize konu karar, Kurulun bozma kararındaki esaslara uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3- Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun ilgili hükümleri ve Kanun'a ek (3) sayılı Tarife uyarınca maktu harç alınmasına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.