ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
MARCO DARMON
της 15ης Ιανουαρίου 1991 ( *1 )
Κύριε Πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1.
Το Bundesfinanzhof της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας σάς έχει υποβάλει τρία προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη ενός πολτού βερύκοκκου.
2.
Τα πραγματικά περιστατικά είναι πολύ απλά. Η εταιρία Nordgetränke, που εδρεύει στο Αμβούργο, εισήγαγε στον Ιανουάριο 1984 πολτό βερύκοκκου από την Αργεντινή. Το Hauptzollamt κατέταξε αρχικά το προϊόν αυτό στη δασμολογική διάκριση 20.06 Β II α 7 αα του Κοινού Δασμολογίου, δηλαδή τα « φρούτα αλλιώς παρασκευασμένα ή διατηρημένα, με ή χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή αλκοόλης », για τα οποία επιβάλλεται δασμός 22 ο/ο και πρόσθετος δασμός στη ζάχαρη, ο οποίος έχει ορισθεί κατ' αποκοπή σε 2% ( 1 ). Με απόφαση της 20ής Μαρτίου 1984 το Hauptzollamt διόρθωσε τη δασμολογική κατάταξη και υπήγαγε το επίμαχο εμπόρευμα στη διάκριση 20.05 Γ Ι β, η οποία καλύπτει τα εξής: « πολτοί και πάστες [ συμπυκνωμένη σάρκα ] καρπών και φρούτων, γλυκά κουταλιού, ζελέδες, μαρμελάδες, που προκύπτουν από βρασμό, με ή χωρίς προσθήκη ζάχαρης » για τα προϊόντα της κλάσης αυτής επιβάλλεται δασμός 30 ο/ο και πρόσθετος δασμός για τη ζάχαρη ( 2 ). Η εταιρία Nordgetränke αμφισβήτησε την ορθότητα της δεύτερης αυτής κατατάξεως και υπέβαλε τη διαφορά στην κρίση του Finanzgericht.
3.
Το δικαστήριο αυτό δέχτηκε ότι η δασμολογική κατάταξη που είχε επιλέξει το Hauptzollamt ήταν ορθή. Κατόπιν αυτού η Nordgetränke άσκησε αναίρεση ενώπιον του Bundesfinanzhof, το οποίο σας υπέβαλε ερωτήματα για τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζει.
4.
Το πρώτο προδικαστικό ερώτημα αφορά την υπαγωγή στη διάκριση 20.05 Γ Ι β. Η εταιρία Nordgetränke ισχυρίζεται ότι ο πολτός βερύκοκκου που εισάγει δεν είναι πολτός φρούτων που προκύπτει από βρασμό. Η εταιρία αυτή αναφέρει ότι ο πολτός αυτός παρασκευάζεται, αντίθετα, με βερύκοκκα που συνθλίβονται πάνω σε κόσκινο. Η επί βραχύτατο χρονικό διάστημα αύξηση της θερμοκρασίας στην οποία υποβάλλεται στη συνέχεια το προϊόν δεν έχει ως συνέπεια την αλλοίωση της ουσίας του, αλλά απλώς την αφυδάτωση του, με σκοπό τη μείωση του όγκου του, ώστε να καταλαμβάνει λιγότερο χώρο και να έχει λιγότερο βάρος κατά τη θαλάσσια μεταφορά του.
5.
Κατά τη διατύπωση του ίδιου του προδικαστικού ερωτήματος, ο επίμαχος πολτός « λαμβάνεται κατόπιν συνθλίψεως της σάρκας του φρούτου πάνω σε κόσκινο και θερμαίνεται στο σημείο ζέσεως, επί 30 δευτερόλεπτα κατ' ανώτατο όριο, εντός συμπυκνωτή εν κενώ ».
6.
Απ' ό,τι φαίνεται, το κρίσιμο ζήτημα είναι αν το επίμαχο εμπόρευμα «προκύπτει από βρασμό » ή όχι. Από την άποψη αυτή ιδιαίτερη σημασία έχουν τα πορίσματα του πραγματογνώμονα που διόρισε το Finanzgericht. Κατά τον πραγματογνώμονα αυτό, « στον τομέα της τεχνολογίας των ειδών διατροφής, ως “ βρασμός ” νοείται η θερμικής φύσεως επεξεργασία που επιφέρει εσκεμμένα την αλλοίωση των ιδιοτήτων του προϊόντος » και οι αλλοιώσεις αυτές « συνοδεύονται συχνά από κάποια αφυδάτωση»· «πάντως το βασικό στοιχείο του “ βρασμού ” δεν είναι η αφυδάτωση, αλλά η εσκεμμένη αλλοίωση του προϊόντος κατόπιν παρατεταμένης θερμάνσεως» ( 3 ).
7.
Ο πραγματογνώμονας αυτός κάνει διάκριση μεταξύ βρασμού και της διαδικασίας « συμπυκνώσεως », σκοπός της οποίας είναι η μείωση της περιεκτικότητας του προϊόντος σε νερό χωρίς καμία αλλοίωση του προϊόντος αυτού. Η μείωση του νερού πραγματοποιείται εν κενώ, σε θερμοκρασία μεταξύ 40o και 70o C βαθμών, επί ένα βραχύτατο χρονικό διάστημα 10 έως 30 δευτερολέπτων. Τα συμπυκνωμένα προϊόντα που λαμβάνονται με τη μέθοδο αυτή ταυτίζονται ως προς την ουσία τους με τα αρχικά προϊόντα.
8.
Όσον αφορά τον πολτό βερύκοκκου που εισήγαγε η εταιρία Nordgetränke, το πόρισμα του πραγματογνώμονα είναι ότι πρόκειται για « συμπυκνωμένη σάρκα βερύκοκκου ». Κατά τον πραγματογνώμονα, « δεν είναι δυνατόν να εντοπιστούν ούτε με τις αισθήσεις ούτε με χημικές μεθόδους αλλοιώσεις του προϊόντος σε σχέση με την σάρκα των νωπών βερύκοκκων. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το προϊόν αυτό παρασκευάστηκε με μέθοδο “ συμπυκνώσεως ” παρεμφερή με τη μέθοδο που χρησιμοποιείται για τους συμπυκνωμένους χυμούς φρούτων. Αν αντίθετα το προϊόν είχε παρασκευαστεί με βρασμό, θα διαπιστώνονταν με τις αισθήσεις σημαντικές αλλοιώσεις ( το προϊόν θα είχε χρώμα σκούρο έως καφέ, θα είχε μυρωδιά καραμέλλας ή μελιού, γεύση βραστού ή οξειδωμένου με ελαφρή γεύση καραμέλλας, ενδεχομένως δε και γεύση καμένου ), καθώς και χημικές αλλοιώσεις ( μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε υδροξυμεθυλαλδεύδη, μείωση της ζαχαρόζης στο ήμισυ κ.λπ. ). Επιπλέον, θα ήταν διαφορετική και η σύσταση ».
9.
Κατά συνέπεια, από τα πορίσματα του πραγματογνώμονα δεν προκύπτει σε καμία περίπτωση ότι ο επίμαχος πολτός βερύκοκκου έχει υποστεί βρασμό.
10.
Η Επιτροπή θεωρεί, με τις γραπτές παρατηρήσεις της ( 4 ), ότι ο όρος «βρασμός» που χρησιμοποιείται στη δασμολογική κλάση 20.05 νοείται υπό την έννοια που έχει στην καθημερινή γλώσσα, δηλαδή ως χημική επεξεργασία για την οποία είναι αναγκαίο το βράσιμο, ενώ κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση πρότεινε να χρησιμοποιηθεί η επιστημονική έννοια του « βρασμού », χωρίς όμως να είναι σαφές αν έχει μεταβληθεί επ' αυτού η άποψη της. Κατά την Επιτροπή εξάλλου, η διατύπωση της δασμολογικής κλάσης 20.05 δεν καθιστά σαφές αν η διαδικασία του βρασμού πρέπει να περιλαμβάνει και την εσκεμμένη αλλοίωση των ιδιοτήτων του προϊόντος και την παρατεταμένη θέρμανση του. Κατόπιν αυτών η Επιτροπή συνάγει το συμπέρασμα ότι ο επίμαχος πολτός βερύκοκκου πρέπει να καταταγεί στη δασμολογική διάκριση 20.05 Γ Ι β.
11.
Η ανάλυση της Επιτροπής νομίζω ότι πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή. Πράγματι, δεν επιτρέπεται να ληφθεί υπόψη ο παράγων χρόνος, ειδάλλως υπάρχει ο κίνδυνος, ενόψει των εξαιρετικά γρήγορων σύχρονων μεθόδων βρασμού, να δημιουργηθεί, εντός της ίδιας της δασμολογικής κλάσεως 20.05, μια απαράδεκτη διάκριση ανάλογα με τη διάρκεια της θερμάνσεως του προϊόντος. Αντιστρόφως, αν θεωρηθεί ότι οποιαδήποτε επεξεργασία στην οποία η θερμότητα φθάνει το σημείο ζέσεως αποτελεί « βρασμό » κατά την έννοια του Κοινού Δασμολογίου, ακόμη και αν οι χημικές και γευστικές ιδιότητες του προϊόντος και η σύσταση του δεν υφίστανται καμία αλλοίωση, θα μπορούσε να οδηγήσει σε απαράδεκτη γενίκευση. Η χρησιμοποίηση της εκφράσεως «προκύπτουν από βρασμό» στη δασμολογική κλάση 20.05 σημαίνει κατ' ανάγκη ότι το προϊόν του βρασμού δεν μπορεί να είναι το ίδιο με το προϊόν που υπήρχε πριν το βρασμό. Κατά συνέπεια, η αλλοίωση της ουσίας φαίνεται να είναι το αποφασιστικό κριτήριο εν προκειμένω.
12.
Εξάλλου, αυτή ήταν επίσης η γνώμη των υπηρεσιών της Επιτροπής, όπως εκφράστηκε στην Επιτροπή Ονοματολογίας του Κοινού Δασμολογίου, όσον αφορά τον πολτό μήλων, πράγμα που προκύπτει από το παράρτημα 5 του υπομνήματος των γραπτών παρατηρήσεων της ( 5 ). Στο κείμενο αυτό αναφέρεται ότι «η σύσταση των προϊόντων της κλάσης 20.05 πρέπει να έχει αλλοιωθεί λόγω του βρασμού » και ότι « τα προϊόντα που έχουν απλώς θερμανθεί (ακόμη και αν η θερμοκρασία έχει φθάσει τους 100o C ) προς τον σκοπό αποστειρώσεως πρέπει επομένως να κατατάσσονται στην κλάση 20.06 ». Η Επιτροπή Ονοματολογίας πάντως φαίνεται να μην ακολούθησε στο σημείο αυτό την άποψη της Επιτροπής ( 6 ). Νομίζω όμως ότι, αν γίνει δεκτό ότι ο βρασμός μπορεί να συνίσταται απλώς στη θέρμανση του προϊόντος, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της θερμάνσεως και το ύψος της θερμοκρασίας — εφόσον τα στοιχεία αυτά δεν πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να λαμβάνονται υπόψη — και μάλιστα ακόμη και αν δεν υπάρχει καμία αλλοίωση του προϊόντος — πράγμα που κατά τη γνώμη μου αποτελεί, όπως ανέφερα ήδη, το αποφασιστικό κριτήριο — θα διευρυνθεί υπερβολικά το πεδίο εφαρμογής της δασμολογικής κλάσης 20.05. Τι θα συνέβαινε π.χ. με τους καρπούς που θερμαίνονται ελαφρώς, ώστε να μπορούν να συνθλίβουν;
13.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι, στην υπόθεση επί της οποίας εκδώσατε απόφαση στις 30 Σεπτεμβρίου 1982 ( 7 ), ορισμένοι συμπυκνωμένοι χυμοί βύσσινου και φραγκοστάφυλου, που είχαν ληφθεί κατόπιν θερμάνσεως του χυμού των φρούτων αμέσως μετά τη συμπίεση των φρούτων, είχαν καταταγεί από το Hauptzollamt Bad Reichenhall στην κλάση 20.07 και όχι στην κλάση 20.05.
14.
Τα στοιχεία αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο επίμαχος πολτός βερύκοκκου δεν προέκυψε από βρασμό και επομένως δεν μπορεί να καταταγεί στη διάκριση 20.05 Γ Ι β.
15.
Συνεπώς, τώρα πρέπει να εξεταστεί αν ο πολτός αυτός πρέπει να καταταγεί στη διάκριση 20.06 Β II α 7 ως « αλλιώς παρασκευασμένο ή διατηρημένο φρούτο ».
16.
Η Επιτροπή υποστηρίζει επικουρικά την άποψη αυτή. Η ίδια η εταιρία Nordgetränke προτείνει την κλάση 20.07 ( « χυμοί φρούτων » ) ή, επικουρικά, την κλάση 20.06. Κατά το Bundesfinanzhof, τα χαρακτηριστικά του προϊόντος αποκλείουν την κατάταξη του στην κλάση 20.07.
17.
Πράγματι, νομίζω και εγώ ότι οι διαπιστώσεις του αιτούντος δικαστηρίου, ότι δηλαδή « πρόκειται για ένα στέρεο, κιτρινωπό πολτό που έχει το άρωμα του βερύκοκκου » ( 8 ), αποκλείουν τη δυνατότητα υπαγωγής του επίμαχου προϊόντος στην κλάση 20.07 («χυμοί φρούτων » ). Κατά συνέπεια, το προϊόν ενδείκνυται να καταταγεί στη διάκριση 20.06 Β II α 7: «καρποί και φρούτα αλλιώς παρασκευασμένα ή διατηρημένα ».
18.
Κατόπιν των ανωτέρω προτείνω στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
« 1)
Το Κοινό Δασμολόγιο ( 1984 ) πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο πολτός βερύκοκκου ο οποίος προκύπτει από τη σύνθλιψη της σάρκας του φρούτου πάνω σε κόσκινο και τη θέρμανση της επί τριάντα δευτερόλεπτα στο σημείο ζέσεως εντός συμπυκνωτή εν κενώ, χωρίς να αλλοιώνεται ουσιαστικά η σύσταση του προϊόντος, δεν εμπίπτει στη δασμολογική διάκριση 20.05 Γ Ι β.
2)
Το προϊόν αυτό εμπίπτει στη δασμολογική διάκριση 20.06 Β II α 7. »
( *1 ) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
( 1 ) Βλ. τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3333/83 του Συμβουλίου, της 4ης Νοεμβρίου 1983, για την τροποποίηση του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 950/68 περί του Κοινού Δασμολογίου (ΕΕ L 313 της 14.11.1983, σ. Ι βλ. σ. 12, γενικός κανόνας Β 9 ).
( 2 ) Βλ. τον κανονισμό 3333/83 του Συμβουλίου, όπ.π., σ. 12, γενικός κανόνας Β 8.
( 3 ) Βλ. παράρτημα 2 του υπομνήματος παρατηρήσεων της Επιτροπής, σ. 2.
( 4 ) Υπόμνημα παρατηρήσεων, σ. 4 της γαλλικής μεταφράσεως.
( 5 ) Σελ. 3 της γαλλικής μεταφράσεως.
( 6 ) Βλ. τα συνοπτικά πρακτικά της συνόδου που πραγματοποιήθηκε από τις 28 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 2 Οκτωβρίου 1981 και τα οποία έχουν επισυναφθεί ως παράρτημα 5 στο υπόμνημα γραπτών παρατηρήσεων της Επιτροπής.
( 7 ) Υπόθεση 295/81 IFF, Συλλογή 1982, σ. 3239.
( 8 ) Διάταξη περί παραπομπής, σ. 3.
Top