AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ
İKİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başvuru no. 56686/10
Gülsüm DEMİRAL / Türkiye
Demiral / Türkiye davasında,
Başkan
Ksenija Turković,
Yargıçlar
Jon Fridrik Kjølbro,
Georges Ravarani
ve Bölüm Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Abel Campos’un katılımıyla, 1 Mart 2016 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), 19 Ağustos 2010 tarihinde gerçekleştirilmiş olan yukarıdaki başvuruyu dikkate alarak yapılan görüşmeler sonrasında aşağıdaki kararı vermiştir.
OLAYLAR
1. Başvuran Gülsüm Demiral, 1954 doğumlu olup Uşak’ta ikamet etmekte olan bir Türk vatandaşıdır. Mahkeme önünde; Uşak’ta görev yapmakta olan avukat S. Çetinkaya tarafından temsil edilmiştir.
2. Davaya konu olaylar, başvuranın bildirdiği şekliyle, aşağıdaki şekilde özetlenebilir:
3. Başvuranın oğlu; 4 Ekim 2006 tarihinde, eski eşi E.E. tarafından öldürülmüştür. 5 Nisan 2007 tarihli iddianameyle E.E. ve dört diğer sanık hakkında; öldürme suçunu işledikleri iddiasıyla, Uşak Ağır Ceza Mahkemesinde ceza davası açılmıştır ve başvuran, söz konusu yargılamanın duruşmalarına katılmıştır. Ağır Ceza Mahkemesi, 15 Temmuz 2008 tarihinde, E.E.’nin suçunu sabit bulmuş ve ömür boyu hapis cezasına çarptırılmasına karar vermiştir. Mağdurun provokasyonları ve E.E.’nin yargılamalar sırasındaki iyi hali dikkate alınarak, cezası on beş yıl hapis cezasına indirilmiştir. Ağır Ceza Mahkemesi, diğer sanıklar hakkında beraat kararı vermiştir.
4. Yargıtay, 15 Nisan 2010 tarihinde onama kararı vermiştir.
ŞİKÂYET
5. Başvuran; Sözleşme’nin 6. maddesine dayanarak, yargılamanın adil olmadığı ve makul sürede tamamlanmadığı şikâyetleriyle başvuruda bulunmuştur.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
6. Başvuran; oğlunun ölümünün ardından, üçüncü kişiler hakkında yürütülen ceza yargılamalarının adilliği ve uzunluğu hakkında şikâyette bulunmuştur. Bu bağlamda Sözleşme’nin 6. maddesine dayanmıştır.
7. Mahkeme; Sözleşme’nin üçüncü taraflara karşı ceza yargılaması başlatılması veya bu kişilerin mahkûm edilmesi hakkını güvence altına almadığını yineler (bk. Perez / Fransa, [BD], no. 47287/99, § 70, AİHM 2004-I). Ayrıca üçüncü taraflar hakkında başlatılan ve başvuranın taraf olarak katıldığı ceza yargılamaları Ceza Muhakemesi Kanunu kapsamına girer ve bu Kanun bu tür işlemlerde tazminat talebinde bulunulmasına olanak tanımaz (bk. Beyazgül / Türkiye, no. 27849/03, §§ 36 ve 39, 22 Eylül 2009).
8. Sonuç olarak Mahkeme; başvurunun konu bakımından Sözleşme hükümleriyle bağdaşmadığı ve Sözleşme’nin 35 §§ 3 ve 4. maddeleri uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna varmıştır.
İşbu gerekçelerle Mahkeme oy birliğiyle,
Başvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.
İşbu karar İngilizce olarak tanzim edilmiş ve 24 Mart 2016 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.
Abel CamposKsenija Turković
Yazı İşleri Müdür YardımcısıBaşkan
Full & Egal Universal Law Academy