T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
...
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE: ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 23/02/2022
NUMARASI:...
DAVANIN KONUSU: YİDK Marka Kararı İptali, Marka Hükümsüzlüğü
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23/02/2022 tarih ve 2021/71 E. - 2022/60 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin "..." markası ile birlikte "..." markasının da 1992 yılından itibaren münhasıran hak sahibi olduğunu, müvekkilinin toplam 19 adet "..." ibareli tescilli seri markası bulunduğunu, bu markalar için özellikle 41. sınıfta ciddi emek, reklam bütçesi ve yatırımlar gerçekleştirildiğini, bu markaları mesnet göstererek davalı şirketin "... ... ... ...+şekil" markasına yaptıkları itirazın davalı ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa başvurunun özellikle de 41. sınıf hizmetler yönünden müvekkil adına tescilli ve hem tek başına hem de ortak unsur olarak kullandığı "..." ibareli markalar ile seri marka algısı yarattığını, davalıya ait http://.../kurumsal-2/ adlı web sitesindeki fiili kullanımlarına bakıldığında baskın bir şekilde "..." ibaresini kullandığının ve iltibasa sebep olduğunun görüleceğini, "..." ibaresi bertaraf edilerek haksız rekabete neden olunduğunu, karıştırma tehlikesinin varlığının yeterli görüldüğünü, markalar arasındaki benzerlik incelemesinde ortalama tüketicilerin esas alınması gerektiğini ileri sürerek, YİDK’nın 2020-M-11368 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin başvuruda davacı markasına yanaşma ve seri marka üretme saiki güdülmediğini, aksine davacının eğitim sektöründe tekelleşme çabasıyla ve kötü niyetli hareket ettiğini, “...” ibaresi davacının tekelinde olmadığı gibi, davacı dışında diğer davalı kurum nezdinde tescilli üçüncü kişilere ait "..." ibaresini taşıyan birçok markanın bulunduğunu; müvekkili adına kayıtlı markanın asli unsurunun "...” ibaresinden oluştuğunu, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, iltibas oluşmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
... DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalının "... ... ... ... ...+şekil" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markaları arasında özellikle markaların bütünselliği ilkesi dikkate alındığında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı; başvuru markasının asli ayırt edici unsuru "şekil+..." olup diğer ibarelerin tali unsur olduğu, davacı markalarının ise asli unsurun "..." şeklinde olduğunun öne çıktığı; işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar/hizmetler için ayırdığı satın alma veya faydalanma süresi içinde, davalının marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceğini, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/1 maddesindeki iltibasın bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/5. maddesindeki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, dava konusu marka açısından TTK'nın 54. maddesi anlamında haksız rekabet, SMK'nın 6/9 maddesi anlamında da kötüniyetli başvuru yapıldığı iddialarının da kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin 1992 yılından beri "..." markasının hak sahibi olduğunu, markada "..." ibaresinin baskın unsur olduğunu, taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, başvurunun haksız rekabet de teşkil ettiğini, markaların kompozisyon ve renkleri de benzer olduğundan başvurunun müvekkilinin markasıyla idari-organik bağının bulunduğu algısını yaratacağını, başvurunun kötüniyetle yapıldığını, müvekkilinin markasından haksız yararlanacağını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK marka kararı iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu marka kompozisyonunda markanın şekil unsurunun ortasına yerleştirilen ve diğer ibarelerden daha büyük şekilde yazılan "..." ibaresinin tek başına öne çıktığı, başvuruda "..." ibaresinin ise markanın bütünsel algısı içinde kaybolduğu, davalının başvurusunun davacı markalarına yanaşma içerisinde olmadığı, bu hale göre "..." esas unsurlu başvuru ile davacının "..." esas unsurlu markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı; öte yandan, tanınmışlık, haksız rekabet ve kötü niyet iddiaları kanıtlanamadığı gibi, davalının fiili kullanımının eldeki davanın konusunu da oluşturmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 10/06/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 11/07/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...