T.C.
DİYARBAKIR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
6. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/3117
KARAR NO: 2022/2317
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: DİYARBAKIR ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
DAVANIN KONUSU: Şirketin İhyası
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
KARAR TARİHİ :02/12/2022
Bilgileri yukarıda yazılı karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş, dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olmakla dosya üzerinden yapılan ön inceleme neticesinde;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Dava; şirketin ihyası istemine ilişkindir.
6100 sayılı HMK'nın m. 341(2) hükmü “Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.” şeklindedir. Yine HMK Ek Madde-1 hükmünde 341. maddedeki parasal sınırın her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca; Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı; 341. maddedeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı düzenlenmiş bulunmaktadır.
Söz konusu yeniden değerleme oranındaki artış sonucu, İlk Derece Mahkemesi hükmünün verildiği 2022 yılı için HMK m. 341(2) hükmündeki kesinlik sınırı 8.000,00 TL olmuştur.
Öte yandan, Yargıtay'ın yerleşik kararlarında belirtildiği üzere, hükme karşı sadece vekalet ücreti ve/veya yargılama giderleri yönünden kanun yoluna başvurulmuş ise; kesinlik sınırı, dava değerine göre değil, istinaf edilen vekalet ücreti ve/veya yargılama giderlerinin miktarına göre belirlenir (Yargıtay 15. HD, 05/10/2006, E. 2006/5279, K. 2006/5545; Yargıtay 3. HD 06/01/2015, E. 2014/10982, K. 2015/129; 24/12/2018, E. 2018/6487, K. 2018/13180; 24/12/2018, E. 2018/6738, K. 2018/13173 tarih ve sayılı kararları ile Dairemizin 18/11/2021, E. 2021/3094 E., 2021/1581 K.; 18/11/2021, 2021/3161 E., 2021/1596 K.; 17/02/2022, 2022/522 E., 2022/409 K. tarih ve sayılı kararları).
Dosya kapsamında; mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün davalı tarafça sadece 5.100,00 TL vekalet ücreti ile 414,75 TL yargılama giderinin davalı tarafa yükletilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle istinaf edildiği, 6100 sayılı HMK'nın 341(2) maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının 8.000,00 TL olduğu, buna karşılık davalı tarafından istinafa getirilen tutarının 5.514,75 TL olduğu ve kesinlik sınırı içerisinde kaldığı sabittir.
Davalı tarafın miktar itibariyle kesin nitelikteki mahkeme kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından, kesin nitelikteki karara yönelik istinaf istemleri hakkında ilk derece mahkemesince bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 E., 1990/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesince de bu yolda karar verilebileceğinden, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 341(2), 346(1) ve 352(1)-b hükümleri gereğince usûlden reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-)Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesinin yukarıda anılan kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 341(2), 346(1) ve 352(1)-b hükümleri gereğince USULDEN REDDİNE,
2-) İstinaf eden davalı tarafından yatırılan 220,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcının Hazineye GELİR KAYDINA, peşin alınan 80,70 TL maktu istinaf karar harcının istek halinde istinaf eden davalıya İADESİNE,
3-)İstinaf yargılama giderlerinin davalı üzerinde BIRAKILMASINA,
4-)6100 sayılı HMK'nın 7035 sayılı Kanun ile değişik m. 359(4) maddesi uyarınca kararın kesin olması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince taraflara TEBLİĞİNE,
dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK'nın m. 362(1)-a hükmü uyarınca miktar itibarıyla kesin olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 02/12/2022