(5275 S. K. m. 106) (5237 S. K. m. 58) (5271 S. K. m. 280, 286)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla dosya görüşüldü, istinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A- 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde yer alan "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." şeklindeki düzenleme gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği yönünde hüküm kurulması,
B-Tekerrüre esas alınan ilama konu suçun taksirli suç olmaması nedeniyle uygulanma koşulları oluşmadığı halde TCK'nun 58. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı ise de, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün olduğundan;
1-Hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin bölümün çıkarılması,
2-TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin hükümden çıkarılması,
Suretiyle hükmün CMK’nın 280/(1-c) maddesi gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,
C-Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda CMK'nun 286/2 maddesi uyarınca KESİN olarak 03.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)