(5271 S. K. m. 210, 217, 280, 283, 289) (5237 S. K. m. 62, 63, 87)
DAVA: Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla dosya görüşüldü, istinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:
KARAR: A-)İstinaf dışı sanık F. A., sanık F. E. ve tanık F. K.'ın beyanlarına göre olay yerinde bulunduğu anlaşılan tanık Ö. B.'nın kovuşturma aşamasında dinlenmemesi suretiyle CMK'nun 210/1 ve 217. maddelerine aykırı davranılması,
B-)Kabule göre;
1-)Yargıtay CGK'nun 25.04.2017 tarih, 2015/1167 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığın TCK'nun 87/(1-son cümle) maddesi kapsamında da ek savunmasının alınması gerekirken, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,
2-)TCK'nun 62. maddesinin uygulanması sırasında sonuç cezaların 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,
3-)İlk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığı kesin olarak tespit edilemediğinden 1/4 oranında indirim yapılması yerine 1/2 oranında haksız tahrik indirimi yapılması,
4-)Sanık F. Erden'in 11.04.2014 tarihli gözaltı süresinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nun 63.maddesi gereğinde mahsubuna karar verilmemesi,
5-)Sanık Oktay'ın 26.02.2016 tarihli gözaltı süresinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi ve TCK'nun 63.maddesi gereğinde mahsubuna karar verilmemesi,
Karşısında istinaf itirazları yerinde olduğundan CMK'nun 289/(1-e) maddesi yollamasıyla 280/(1-d) maddesi gereğince sanıklar F. E. ve O. B. hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin BOZULMASINA, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından CMK'nun 283. maddesi gereğince sanıkların sonuç ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına,
C-)Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
SONUÇ: Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda CMK'nun 286/1 maddesi uyarınca KESİN olarak 09/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)