ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 11ης Ιουλίου 1973 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία ορισμένων διατάξεων του κανονισμού 172/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1967 και του κανονισμού 1403/69/ΕΟΚ της Επιτροπής.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Το άρθρο 7 του κανονισμού 172/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1967, και το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 1403/69/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 18ης Ιουλίου 1969, δεν απαιτούν να έχει πραγματοποιηθεί το σύνολο των εργασιών της μετουσιώσεως υπό την προσωπική επίβλεψη υπαλλήλου του οργανισμού παρεμβάσεως.
2)
Η απαίτηση ελέγχου που επιβάλλουν οι εν λόγω κανονισμοί ικανοποιείται εφόσον ο οργανισμός παρεμβάσεως επιφυλάσσει υπέρ αυτού την ευχέρεια να εξετάζει ανά πάσα στιγμή την πορεία της μετουσιώσεως, απαιτώντας συγχρόνως να είναι αξιόπιστοι οι διευθυντές των επιχειρήσεων μετουσιώσεως.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτίζεται κατά βάση με την παράγραφο 1 του διατακτικού.
Κατά τα λοιπά, πρότεινε να δοθεί η απάντηση, ότι διάταξη που εξουσιοδοτεί τον οργανισμό παρεμβάσεως να αποφασίζει αν συμφωνεί ή όχι να γίνει η μετουσίωση σε συγκεκριμένη επιχείρηση, σύμφωνα με την υποκειμενική του άποψη περί του αξιόπιστου του διευθυντή αυτής της επιχειρήσεως, είναι ασυμβίβαστη προς τους κανονισμούς αυτούς.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
Full & Egal Universal Law Academy