ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 12ης Ιουλίου 1973 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία των άρθρων 1, 12 και 13 του κανονισμού 3 του Συμβουλίου, περί κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Εμπορικός αντιπρόσωπος υπαγόμενος στον κανονισμό 3, περί κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων, δυνάμει εθνικής νομοθεσίας, ο οποίος πραγματοποιεί συνεχείς περιοδείες προς αναζήτηση πελατείας εντός κράτους μέλους κατά τη διάρκεια ενός μέρους του έτους, του οποίου όμως η δραστηριότητα επεκτείνεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους όπου βρίσκεται η έδρα των επιχειρήσεων τις οποίες αντιπροσωπεύει και με τις οποίες έρχεται σε επαφή εκτός της περιόδου της αναζητήσεως πελατείας, έπρεπε να θεωρείται, προ της ενάρξεως της ισχύος του κανονισμού 24/64, της 10ης Μαρτίου 1964, ως απασχολούμενος στο έδαφος των δύο αυτών κρατών κατά την έννοια του άρθρου 12 του κανονισμού 3.
Προκειμένου να προσδιοριστεί η εφαρμοστέα νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως, έπρεπε τότε να θεωρείται ως κύρια απασχόληση εκείνη που πραγματοποιούνταν στο έδαφος εκείνου από τα κράτη στο οποίο βρίσκεται η έδρα των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων.
2)
Η επαγγελματική δραστηριότητα που περιγράφεται ανωτέρω δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 13, στοιχείο α, του κανονισμού 3, όπως ίσχυε προ του κανονισμού 24/64, της 10ης Μαρτίου 1964.
3)
Ως «κατοικία», υπό την έννοια που ο όρος αυτός χρησιμοποιείται στο άρθρο 13, παράγραφος 1, c, περίπτωση 1, του κανονισμού 3, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 24/64, και ορίζεται στο άρθρο 1, h, του ίδιου κανονισμού, πρέπει να νοηθεί, εφόσον πρόκειται για εμπορικό αντιπρόσωπο ο οποίος ασκεί τη δραστηριότητα που περιγράφεται ανωτέρω, ο τόπος όπου έχει μονίμως εγκαταστήσει το κέντρο των ενδιαφερόντων του και όπου επιστρέφει κατά τα διαλείμματα μεταξύ των περιοδειών του.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτίζεται, κατά βάση, με το διατακτικό.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
Full & Egal Universal Law Academy