ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 3ης Δεκεμβρίου 1974 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Αίτηση του Bundessozialgericht, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, ως προς την ερμηνεία του άρθρου 47 του κανονισμού 3 του Συμβουλίου της 25ης Σεπτεμβρίου 1958 περί κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων (Abl 1958/561) καθώς και του άρθρου 3 και του παραρτήματος 4 του κανονισμού 4 του Συμβουλίου της 3ης Δεκεμβρίου 1958 περί λεπτομερειών εφαρμογής και συμπληρώσεως των διατάξεων του κανονισμού 3.
Διατακτικό της αποφάσεως:
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Αποφαίνεται:
α)
Ένας οργανισμός συνδέσεως, όπως προβλέπεται από το άρθρο 3 του κανονισμού 4 μπορεί να θεωρείται ως φορέας ανταποκρινόμενος στην έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού 3, έστω και όταν πρόκειται για την άσκηση της προσφυγής.
β)
Πλην εξαιρέσεως το άρθρο αυτό δεν εφαρμόζεται, όταν ο ενδιαφερόμενος έχει την κατοικία του ή για τους σκοπούς της αιτήσεως, της δηλώσεως ή της προσφυγής του εκπροσωπείται από πληρεξούσιο, παραδείγματος χάρη δικηγόρο, που είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος, η νομοθεσία του οποίου πρέπει να εφαρμοστεί.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι:
Το άρθρο 47, παράγραφος 3, έχει την έννοια ότι οι οργανισμοί συνδέσεως κατά το άρθρο 3 του κανονισμού 4 δεν μπορούν να θεωρούνται γενικά ως αντίστοιχοι φορείς, στους οποίους μπορούν, κατ' εφαρμογή της νομοθεσίας κράτους μέλους, να' κατατίθενται προσφυγές για τήρηση της προθεσμίας προς άσκηση ενδίκου μέσου. Σε περίπτωση ασκήσεως ενδίκου μέσου οι οργανισμοί αυτοί συνδέσεως δεν συνιστούν αντίστοιχους φορείς παρά μόνον όταν, σύμφωνα με την κατανομή των αρμοδιοτήτων σε εθνικό επίπεδο, ασκούν και στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης δικαστικά ή οιονεί δικαστικά καθήκοντα και όταν δεν είναι προδήλως αναρμόδιοι για να επιληφθούν της επίδικης αίτησης.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
Full & Egal Universal Law Academy