ΑΠΌΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 9ης Ιουλίου 1975 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 27, παράγραφος 1 του κανονισμού ΕΟΚ 3 και του άρθρου 45, παράγραφος 1 του κανονισμού ΕΟΚ 1408/71.
Διατακτικό της αποφάσεως:
Οι διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 του κανονισμού 3 και του άρθρου 45, παράγραφος 1 του κανονισμού 1408/71 δεν είναι αντίθετες προς εθνικό κανόνα που απαιτεί για την πρόωρη γένεση δικαιώματος συντάξεως γήρατος, να είναι ο ενδιαφερόμενος άνεργος για ορισμένο διάστημα και να βρίσκεται, επομένως, στη διάθεση του Γραφείου Εργασίας του ενδιαφερομένου κράτους μέλους.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι:
Δυνάμει του άρθρου 27, παράγραφος 1 του κανονισμού ΕΟΚ του Συμβουλίου 3 και του άρθρου 45, παράγραφος 1 του κανονισμού ΕΟΚ του Συμβουλίου 1408/71 περί της κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων, πρέπει να θεωρηθεί ότι, για την εφαρμογή εθνικού νόμου ο οποίος εξαρτά την πρόωρη χορήγηση συντάξεως γήρατος από την πρόσθετη προϋπόθεση συμπληρώσεως ελαχίστης περιόδου ανεργίας στο έδαφος του κράτους, η περίοδος ανεργίας που έχει συμπληρωθεί υπό ανάλογες συνθήκες στο έδαφος κράτους μέλους παράγει τα ίδια αποτελέσματα, ακόμη και όταν δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη για την απόκτηση του δικαιώματος και τον υπολογισμό των παροχών.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
Full & Egal Universal Law Academy