ΑΠΌΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 25ης Νοεμβρίου 1975 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του κανονισμού 3 του Συμβουλίου περί κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων (JO ηo 30 της 16ης Δεκεμβρίου 1958, σ. 561) και ιδίως των άρθρων 12, 27 και 28.
Διατακτικό της αποφάσεως:
Το άρθρο 51 της Συνθήκης ΕΟΚ και ο κανονισμός 3 του Συμβουλίου της 25ης Σεπτεμβρίου 1958 περί κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων, ιδίως τα άρθρα 12, 27 και 28, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε εθνικό ασφαλιστικό οργανισμό να ελαττώσει τις παροχές που οφείλονται σε έναν εργαζόμενο ή στους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα, δυνάμει μόνο της εθνικής νομοθεσίας, χωρίς προσφυγή στη διαδικασία συνυπολογισμού.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι:
1)
Το άρθρο 12 του κανονισμού του Συμβουλίου 3 περί κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να στερήσει από το δικαιούχο παροχής κοινωνικής ασφαλίσεως τα σχετικά δικαιώματα που του παρέχει η εθνική νομοθεσία.
2)
Τα άρθρα 27 και 28 του κανονισμού 3, ερμηνευόμενα υπό το φως του άρθρου 51 της Συνθήκης ΕΟΚ, δεν απαγορεύουν τη σώρευση παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως υπολογιζομένων βάσει της ίδιας περιόδου, όταν το δικαίωμα στις παροχές αυτές αποκτήθηκε δυνάμει μόνο του εσωτερικού δικαίου.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
Full & Egal Universal Law Academy