ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 10ης Δεκεμβρίου 1975 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 495/69 της Επιτροπής της 18ης Μαρτίου 1969, περί της κατατάξεως των εμπορευμάτων στις διακρίσεις 18.06 Δ II γ και 21.07 Ζ VII του κοινού δασμολογίου (EE, ειδ. έκδ. 02/001, σ. 48) και των δασμολογικών κλάσεων 18.06 Β και 21.07 Γ του κοινού δασμολογίου, κανονισμός (ΕΟΚ) 950/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968 (ΡΒ L 172 της 22.7.1968, σ. 1).
Διατακτικό της αποφάσεως:
Για την εφαρμογή των διακρίσεων 18.06 Β και 21.07 Γ του κοινού δασμολογίου θεωρούνται ως «παγωτά καταναλώσεως» τα προϊόντα που έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό ότι τήκονται σε θερμοκρασία 0o C περίπου. Ο όρος αυτός δεν μπορεί να χαρακτηρίσει προϊόντα περιεκτικότητας κατά βάρος σε λιπαρές ουσίες μεγαλύτερες από 15 %.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι:
1)
Ο κανονισμός της Επιτροπής 495/69 της 18ης Μαρτίου έχει συστατικό χαρακτήρα. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε εμπορεύματα που εισήχθησαν πριν την 22α Μαρτίου 1969, διότι προβλέπει ρητά την ημερομηνία αυτή για τη θέση του σε ισχύ.
2)
Ως παγωτά καταναλώσεως κατά την έννοια των διακρίσεων 18.06 Β και 21.07 Γ του κοινού δασμολογίου, πρέπει να νοούνται τα κατεψυγμένα παρασκευάσματα διατροφής που αρμόζουν και προορίζονται για την άμεση κατανάλωση. Έχουν ως χαρακτηριστικό ότι τήκονται σε θερμοκρασία 0o Κελσίου και έχουν περιεκτικότητα κατά βάρος σε λιπαρές ουσίες προερχόμενες από το γάλα, κατώτερη του 20 %.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.
Full & Egal Universal Law Academy