ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 26ης Φεβρουαρίου 1976 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και του κανονισμού 1009/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1967, περί Κοινής Οργανώσεως Αγορών στον τομέα της ζάχαρης (GU 308, σ. 1) και ειδικότερα του άρθρου 35.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1.
Ο μονομερής καθορισμός από ένα κράτος μέλος της ανώτατης τιμής πωλήσεως της ζάχαρης, οποιοδήποττε και αν είναι το εμπορικό στάδιο το οποίο αφορά, είναι ασυμβίβαστος προς τον κανονισμό 1009/67 περί Κοινής Οργανώσεως Αγορών στον τομέα της ζάχαρης, εφόσον διακυβεύει τους σκοπούς ή τη λειτουργία της οργανώσεως αυτής, ειδικότερα του συστήματος των τιμών.
2.
Η ανώτατη τιμή, στο μέτρο, εν πάση περιπτώσει, που εφαρμόζεται στα εισαγόμενα προϊόντα, συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό, ιδίως όταν καθορίζεται σε τόσο χαμηλό επίπεδο, ώστε — λαμβανομένης υπόψη της γενικής καταστάσεως των εισαγομένων προϊόντων, συ-γκρινομένης προς εκείνη των εγχωρίων — οι επιχειρηματίες που επιθυμούν να εισαγάγουν το εν λόγω προϊόν στο κράτος για το οποίο πρόκειται, δεν μπορούν να προβούν στην εισαγωγή παρά με ζημία.
3.
Οι διατάξεις του κανονισμού 1009/67, που επικαλείται το εθνικό δικαστήριο, παράγουν άμεσα αποτελέσματα και μπορούν, με την ιδιότητά τους αυτή, να παράσχουν στους πολίτες δικαιώματα, τα οποία τα εθνικά δικαστήρια πρέπει να προστατεύουν.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτίζεται με το διατακτικό, (βλ. Υπ. 88/75 έως 90/75).
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
Full & Egal Universal Law Academy