ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 20ής Μαΐου 1976 ( 1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 4, της δεύτερης οδηγίας του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 1967 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Διάρθρωση και κανόνες εφαρμογής του κοινού συστήματος φόρου προστιθέμενης αξίας (67/228/ΕΟΚ, EE ειδ. έκδ. 09/001, σ. 5 επ.).
Διατακτικό της αποφάσεως:
Στο άρθρο 6, τέταρτη παράγραφος, της δεύτερης οδηγίας του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών δεν μπορεί να αποδοθεί η έννοια ότι επιτρέπει την ταύτιση του χρονικού σημείου κατά το οποίο παρέχεται η υπηρεσία με εκείνο της παραδόσεως του τιμολογίου ή της εισπράξεως προκαταβολής, όταν αυτές οι ενέργειες πραγματοποιούνται μετά την παροχή υπηρεσίας.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 6, παράγραφος 4, της δεύτερης οδηγίας του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 1967 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο γενεσιουργός λόγος του φόρου παροχής υπηρεσιών θεωρείται κατ' αρχήν ότι επήλθε τη στιγμή κατά την οποία πράγματι παρασχέθηκε η υπηρεσία.
Εντούτοις, για τις παροχές υπηρεσιών αορίστου διαρκείας ή τις υπερβαίνουσες ορισμένη περίοδο ή για τις οποίες καταβάλλεται προκαταβολή, τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να προβλέψουν ότι ο γενεσιουργός λόγος επέρχεται ήδη κατά τη στιγμή της παραδόσεως του τιμολογίου ή της εισπράξεως της προκαταβολής, τούτο δε μέχρι του αναφερόμενου στο τιμολόγιο ή εισπραχθέντος ποσού.
( 1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
Full & Egal Universal Law Academy