ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 29ης Σεπτεμβρίου 1976 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 1, στοιχείο α, περιπτώσεις ι, ιι, ιιι, καθώς και της παραγράφου 1 του σημείου I του παραρτήματος V του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος (EE ειδ. έκδ. 05/001, σ. 73).
Διατακτικό της αποφάσεως:
1.
Η διάταξη της παραγράφου 1 του στοιχείου I (Ηνωμένο Βασίλειο) του παραρτήματος V του κανονισμού 1408/71, χωρίς να περιορίζει καθόλου τον ορισμό του όρου «εργαζόμενος», όπως προκύπτει από το άρθρο 1, παράγραφος α του κανονισμού, αποσκοπεί αποκλειστικά στο να διευκρινίσει το περιεχόμενο της υποπαραγράφου ιι αυτής της παραγράφου σε σχέση με τη βρετανική νομοθεσία.
2.
Ένα πρόσωπο το οποίο:
—
ήταν υποχρεωτικά ασφαλισμένο κατά του κινδύνου «ασθενείας», διαδοχικά ως μισθωτός και ως αυτοτελώς απασχολούμενος, στο πλαίσιο ενός συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως που εφαρμοζόταν στο σύνολο του ενεργού πληθυσμού,
—
είχε την ιδιότητα του αυτοτελώς απασχολούμενου τη στιγμή κατά την οποία επήλθε αυτός ο κίνδυνος,
—
δεν μπόρεσε, εντούτοις, τότε και δυνάμει των διατάξεων του προαναφερθέντος συστήματος, να ζητήσει να λάβει πλήρεις παροχές ασθενείας σε χρήμα παρά χάρη στο ότι ελήφθησαν υπόψη τόσο οι εισφορές που είχαν καταβληθεί από αυτό ή γι' αυτό όταν είχε την ιδιότητα του μισθωτού όσο και εκείνες που είχε καταβάλει ως αυτοτελώς απασχολούμενος είναι, σε σχέση με τη βρετανική νομοθεσία «εργαζόμενος», υπό την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος α, υποπαράγραφος ιι του κανονισμού 1408/71, για την εφαρμογή του άρθρου 22, παράγραφος 1, υποπαράγραφος ιι, πρώτη φράση, του κανονισμού αυτού.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι:
Όταν η νομοθεσία ενός κράτους μέλους, η οποία καλύπτει υποχρεωτικά τους αυτοτελώς απασχολούμενους κατά του κινδύνου ασθενείας, εξαρτά το δικαίωμα προς λήψη των κανονικών παροχών που αντιστοιχούν σ' αυτό τον κίνδυνο από το αν ληφθούν υπόψη οι εισφορές οι οποίες καταβλήθηκαν υποχρεωτικά από τους ενδιαφερόμενους ή τις οποίες πιστώθηκαν υπό την ιδιότητά τους ως μισθωτών για να τους παρασχεθεί η ίδια προστασία για τον ίδιο κίνδυνο στο πλαίσιο αυτής της ιδίας νομοθεσίας, αυτά τα πρόσωπα πρέπει να θεωρηθούν, για την εφαρμογή του άρθρου 22, παράγραφος 1, περίοδος α, του κανονισμού 1408/71, ως «εργαζόμενοι» υπό την έννοια του κειμένου αυτού. Το γεγονός ότι οι ενδιαφερόμενοι διέμεναν σε ένα άλλο κράτος μέλος κατά τη στιγμή της επελεύσεως του κινδύνου δεν μπορεί να τους αντιταχθεί για να στερηθούν από αυτές τις παροχές.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.
Full & Egal Universal Law Academy