ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 13ης Οκτωβρίου 1976 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 42, παράγραφος 5, κανονισμού 3 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1958, περί της κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων (JO 30 της 16ης Δεκεμβρίου 1958, σ. 561), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1/64 του Συμβουλίου της ΕΟΚ της 18ης Δεκεμβρίου 1964 (JO 1 της 8ης Ιανουαρίου 1964, σ. 1) και του άρθρου 94, παράγραφος 5, του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου της ΕΟΚ της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος (EE ειδ. έκδ. 07/001, σ. 73).
Διατακτικό της αποφάσεως:
1.
Το άρθρο 42, παράγραφος 5, του κανονισμού 3 έχει την έννοια ότι προσδιορίζει τη νομοθεσία που εφαρμόζεται επί των οικογενειακών επιδομάτων προς τα τέκνα εργαζομένου, ο οποίος απεβίωσε κατόπιν εργατικού ατυχήματος και ότι το δικαίωμα για τη λήψη οικογενειακών επιδομάτων για τα τέκνα του αποβιώσαντος δεν είναι συνδεδεμένο με την παροχή προσόδου για τα ορφανά.
2.
Το άρθρο 94, παράγραφος 5, του κανονισμού 1408/71 έχει την έννοια ότι ο αρμόδιος φορέας ενός κράτους μέλους δεν μπορεί να υποκατασταθεί στη θέση ασφαλισμένου για την αναθεώρηση των δικαιωμάτων που είχε αποκτήσει αυτός πριν από την έναρξη της ισχύος του κανονισμού.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η απάντηση ότι:
1.
Οι παροχές που χορηγούνται δυνάμει του άρθρου 42, σημείο 5, του κανονισμού 3, δεν παύουν κατ' ανάγκη να οφείλονται τη στιγμή κατά την οποία αποσβέννυται το δικαίωμα για παροχή προσόδου για τα ορφανά, η οποία οφείλεται δυνάμει της εφαρμοστέας εθνικής νομοθεσίας.
2.
Ο αρμόδιος φορέας κράτους μέλους δεν μπορεί να υποκατασταθεί στη θέση ασφαλισμένου για την αναθεώρηση δικαιώματος για χορήγηση οικογενειακών επιδομάτων, το οποίο έχει αποκτηθεί από αυτόν πριν από την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 1408/71.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
Full & Egal Universal Law Academy