ΑΠΌΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 9ης Ιουνίου 1977 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία των άρθρων 7, 52, 59, 85, 86 καν 90 της Συνθήκης ΕΟΚ, της οδηγίας 72/166 (ΕΟΚ) του Συμβουλίου (Ειδ. Εκδ. 06/001, σ. 136), της συστάσεως (ΕΟΚ) 73/185 της Επιτροπής (GU L 194, σ. 13) και της αποφάσεως 74/166 της Επιτροπής (GU L 87, σ. 14), που αφορούν το πιστοποιητικό ασφαλίσεως, αποκαλούμενο «πράσινη κάρτα».
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Η οδηγία 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, η σύσταση (ΕΟΚ) 73/185 της Επιτροπής, της 15ης Μαΐου 1973, καθώς και η απόφαση 74/166/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 6ης Φεβρουαρίου 1974, που έχουν ως αντικείμενο την κατάργηση του ελέγχου της πράσινης κάρτας στα σύνορα μεταξύ των κρατών μελών δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι επιτρέπουν την ύπαρξη εθνικών διατάξεων ή συμφωνιών μεταξύ εθνικών γραφείων ασφαλίσεως ή των μελών τους, οι οποίες δεν συμβιβάζονται προς τις διατάξεις της Συνθήκης που διέπουν τον ανταγωνισμό, το δικαίωμα εγκαταστάσεως και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.
2)
α)
Εθνική διάταξη ή συμφωνία μεταξύ των εθνικών γραφείων που έχουν ιδρυθεί στο πλαίσιο του συστήματος της πράσινης κάρτας, η οποία καθιστά το εθνικό γραφείο ασφαλίσεως μόνο υπεύθυνο για την αποκατάσταση των ζημιών που προκαλούνται στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους από οχήματα ασφαλισμένα σε αλλοδαπές ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά δεν θίγει τη δυνατότητα του εθνικού γραφείου ή των μελών του να αποτείνονται σε επιχειρήσεις των οποίων η δραστηριότητα συνίσταται μόνο στο διακανονισμό απαιτήσεων για λογαριασμό των ασφαλιστών υπό την έννοια του χειρισμού και της έρευνας των στοιχείων της απαιτήσεως, δεν είναι ασυμβίβαστη προς το άρθρο 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης σε συνδυασμό με τα άρθρα 85 και 86.
β)
Απόφαση ή τρόπος ενεργείας ενός εθνικού γραφείου ασφαλίσεως ή εναρμονισμένη πρακτική των μελών του που έχει ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα τον αποκλεισμό επιχειρήσεων, των οποίων η δραστηριότητα συνίσταται αποκλειστικά στο διακανονισμό, κατά την ανωτέρω έννοια, αξιώσεων συνεπεία ατυχημάτων για λογαριασμό των ασφαλιστών, είναι δυνατόν να εμπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου 85, αν δε το εθνικό γραφείο κατέχει δεσπόζουσα θέση, στην απαγόρευση του άρθρου 90 της Συνθήκης σε συνδυασμό προς το άρθρο 86.
3)
Νομοθετική ρύθμιση ή τρόπος ενεργείας που έχουν ως αποτέλεσμα να παραχωρείται στο εθνικό γραφείο ασφαλίσεως κράτους μέλους ή στα μέλη του ή στις εγκατεστημένες σ' αυτό ασφαλιστικές εταιρείες το δικαίωμα λήψεως της τελικής αποφάσεως όσον αφορά την καταβολή αποζημιώσεως στα θύματα των ατυχημάτων που προκαλούνται στο έδαφος του εν λόγω κράτους από οχήματα που έχουν τη συνήθη βάση τους σε άλλο κράτος μέλος, δεν εισάγουν διακρίσεις κατά την έννοια των άρθρων 52 και 59 της Συνθήκης.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτόσημη προς το διατακτικό της αποφάσεως.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
Full & Egal Universal Law Academy