ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 5ης Μαΐου 1977 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του κανονισμού 3 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1958, περί της κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργαζομένων και του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, ενόψει των διατάξεων του Reichsversicherungsordnung (Γερμανικός Κώδικας Κοινωνικών Ασφαλίσεων) περί του καθεστώτος αποδόσεως ασφαλιστικών εισφορών.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Η απόδοση ασφαλιστικών εισφορών διέπεται από τις γενικές διατάξεις του κανονισμού 3, δυνάμει του καθορισμού από το άρθρο 2 του πεδίου εφαρμογής καθ' ύλη του κανονισμού αυτού.
2)
Η ίδια έννοια πρέπει να αποδοθεί στο άρθρο 4 του κανονισμού 1408/71. Ωστόσο, η εφαρμογή του ειδικού κανόνα του άρθρου 10, παράγραφος 2, πρέπει να περιοριστεί εντός των χρονικών ορίων εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού.
3)
Ο κανονισμός 3 δεν αποτελεί εμπόδιο για την απόδοση ασφαλιστικών εισφορών, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της εφαρμοστέας εθνικής νομοθεσίας, λόγω του ότι, μετά τη μεταφορά του τόπου κατοικίας του σε άλλο κράτος μέλος, ο ενδιαφερόμενος υπόκειται στην εφαρμογή άλλου συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως.
4)
Υπό το σύστημα του κανονισμού 3, οι στόχοι τους οποίους επιδιώκει η Συνθήκη αλλά και ο ίδιος ο κανονισμός δεν δικαιολογούσαν την άρνηση αποδόσεως ασφαλιστικών εισφορών σε πρόσωπο το οποίο μπορούσε να επικαλεστεί το σχετικό δικαίωμα δυνάμει κάποιας εθνικής νομοθεσίας.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτόσημη προς το διατακτικό της αποφάσεως.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
Full & Egal Universal Law Academy