ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 25ης Μαΐου 1977 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 13, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και των κανονισμών 1009/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1967, και 3330/74, της 19ης Δεκεμβρίου 1974, περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα της σακχάρεως (GU 308 της 18.12.1967, σ. 1, και EE Ειδ. Έκδ. 03/011, σ. 134).
Διατακτικό της αποφάσεως:
Φορολογική εισφορά η οποία εντάσσεται στο γενικό καθεστώς των εσωτερικών φόρων που πλήττουν τόσο τα εγχώρια όσο και τα εισαγόμενα προϊόντα, βάσει των αυτών κριτηρίων, δεν είναι δυνατόν να συνιστά φορολογική επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικό δασμό παρά μόνον εφόσον αποκλειστικός σκοπός της είναι η χρηματοδότηση δραστηριοτήτων που ευνοούν ειδικά το φορολογούμενο εγχώριο προϊόν, το δε φορολογούμενο προϊόν και το εγχώριο ευνοούμενο προϊόν είναι ταυτόσημα και εφόσον οι φόροι που βαρύνουν το εγχώριο προϊόν αντισταθμίζονται εξ ολοκλήρου.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτόσημη προς το διατακτικό της αποφάσεως.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
Full & Egal Universal Law Academy