ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 23ης Νοεμβρίου 1977 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο δ, της οδηγίας 69/74/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1969, περί εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των σχετικών με το καθεστώς της τελωνειακής αποταμιεύσεως.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Οι ιδιώτες μπορούν να επικαλούνται το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο δ, της οδηγίας 69/74, της 4ης Μαρτίου 1969, προκειμένου να διαπιστώνεται κατά πόσο τα θεσπιζόμενα εν όψει της εφαρμογής του εθνικά μέτρα είναι σύμφωνα μ' αυτό, τα εθνικά δε δικαστήρια πρέπει να του αναγνωρίζουν υπεροχή έναντι των εθνικών μέτρων που δεν συμβιβάζονται με το περιεχόμενό του.
2)
Κατά την ορθή ερμηνεία του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο δ, της οδηγίας 69/74, αν για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας ενός εμπορεύματος, ως βάση λαμβάνεται η τιμή που κατέβαλε ή πρόκειται να καταβάλει ο αγοραστής και στην τιμή αυτή περιλαμβάνεται, πλην της τιμής των εμπορευμάτων, το ποσό που αντιστοιχεί στα έξοδα εναποθηκεύσεως και συντηρήσεως των εμπορευμάτων για το διάστημα που παραμένουν σε αποταμίευση στο έδαφος της Κοινότητας, η εν λόγω τιμή θα πρέπει να προσαρμόζεται καταλλήλως ώστε να μην περιλαμβάνει τα τελευταία αυτά στοιχεία.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτίζεται κατά βάση με το διατακτικό της αποφάσεως.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική.
Full & Egal Universal Law Academy