ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 10ης Οκτωβρίου 1978 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία των άρθρων 9, 37, 92, 93, 95 και 227 της Συνθήκης ΕΟΚ, σε σχέση με την εφαρμογή του γερμανικού νόμου της 8ης Απριλίου 1922 περί του μονοπωλίου οινοπνευματωδών.
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Το άρθρο 227, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, ερμηνευόμενο υπό το φως της παραγράφου 1 του ιδίου άρθρου, έχει την έννοια ότι συνεπάγεται την εφαρμογή, όσον αφορά εμπορεύματα καταγωγής των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, των φορολογικών διατάξεων της Συνθήκης και, ειδικότερα, του κανόνα περί απαγορεύσεως των διακρίσεων του άρθρου 95.
2)
Όταν μία εθνική φορολογική νομοθεσία ευνοεί, με φορολογικές απαλλαγές ή με μειωμένο ποσοστό φόρου, την παραγωγή ορισμένων ειδών οινοπνευματωδών ή ορισμένων κατηγοριών παραγωγών, ακόμα και αν αυτά τα πλεονεκτήματα δεν ωφελούν παρά μικρό τμήμα της εθνικής παραγωγής ή παραχωρούνται για ειδικούς κοινωνικούς λόγους, τα εν λόγω πλεονεκτήματα πρέπει να επεκτείνονται στα εισαγόμενα κοινοτικά οινοπνευματώδη που ανταποκρίνονται στους ίδιους όρους, λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων που αποτελούν τη βάση των εδαφίων 1 και 2 του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΟΚ.
3)
Η Συνθήκη ΕΟΚ δεν περιλαμβάνει διάταξη απαγορεύουσα ενδεχόμενες διακρίσεις κατά την εφαρμογή εσωτερικών φόρων σε εισαγόμενα από τρίτες χώρες προϊόντα, με την επιφύλαξη, ωστόσο, συμβατικών διατάξεων που ενδεχομένως ισχύουν μεταξύ της Κοινότητος και της χώρας καταγωγής ορισμένου εμπορεύματος.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
1)
Φορολογική μεταχείριση προϊόντων εισαγόμενων από τα γαλλικά υπερπόντια εδάφη, η οποία συνδέεται με σύστημα εμπορικού μονοπωλίου υφιστάμενου σε ένα κράτος μέλος, πρέπει να είναι σύμφωνη με τις αρχές που καθιερώνουν το άρθρο 37, παράγραφος 1, και το άρθρο 95 της Συνθήκης ΕΟΚ.
2)
Συνιστά διάκριση, απαγορευόμενη τόσο από το άρθρο 37 όσο και από το άρθρο 95 της Συνθήκης, ανεξαρτήτως του μεγέθους της εσωτερικής παραγωγής που επωφελείται της διακρίσεως του κοινωνικού χαρακτήρα των επιδιωκόμενων σκοπών, ένα επιλεκτικό σύστημα φορολογίας, συνδεόμενο με τη λειτουργία μονοπωλίου, το οποίο ευνοεί ορισμένες κατηγορίες εθνικών παραγωγών βάσει χαρακτηριστικών που είναι ίδια με αυτά της υπό εξέταση εθνικής δραστηριότητας. Αυτό συμβαίνει όταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής μειωμένου ποσοστού φόρου, παρόλον ότι ορίζονται γενικώς, μπορούν δυσχερώς να πληρούνται από τις εγκατεστημένες σε άλλες χώρες επιχειρήσεις, είτε διότι οι προϋποθέσεις αυτές έχουν θεσπιστεί σε συνάρτηση με ειδικές δομές παραγωγής των εθνικών επιχειρήσεων είτε διότι προϋποθέτουν την ύπαρξη ειδικών σχέσεων με το μονοπώλιο του κράτους εισαγωγής, που μόνο οι εθνικές επιχειρήσεις μπορούν να συνάψουν.
3)
Η μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων υπέρ ορισμένων επιχειρήσεων συνιστά ενίσχυση του κράτους, υπαγόμενη στις διατάξεις των άρθρων 92-94 της Συνθήκης ΕΟΚ.
4)
Τα εσωτερικά φορολογικά μέτρα, που πλήττουν προϊόντα εισαγόμενα από τρίτες χώρες βαρύτερα από τις αντίστοιχες κατηγορίες εγχωρίων προϊόντων, δεν πλήττονται από την απαγόρευση των φορολογικών επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς, την οποία επιβάλλει το άρθρο 9 της Συνθήκης ΕΟΚ.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
Full & Egal Universal Law Academy