ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα)
της 13ης Δεκεμβρίου 1979 ( *1 )
Αντικείμενο της υποθέσεως:
Ερμηνεία της εννοίας «ανωτέρα βία» κατά το άρθρο 4, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1308/68 της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1968, περί πωλήσεως βουτύρου δημοσίων αποθεμάτων προς εξαγωγή (Abl L 214 της 29ης Αυγούστου 1968, σ. 10).
Διατακτικό της αποφάσεως:
1)
Ο κανονισμός 1308/68 της Επιτροπής έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που ο αγοραστής βουτύρου από αποθέματα δεν προβαίνει ο ίδιος σε εξαγωγή του προϊόντος αυτού, αλλά το μεταπωλεί προς το σκοπό αυτό σε τρίτον, ευθύνεται για υπαίτια συμπεριφορά του αντισυμβαλλομένου του, δεν ελευθερώνεται δε από την ασφάλεια που παρέσχε παρά μόνον εάν η εξαγωγή πραγματοποιήθηκε πράγματι εντός της προθεσμίας την οποία ορίζει ο κανονισμός.
2)
Όταν ο αγοραστής του βουτύρου από αποθέματα, στο οποίο αναφέρεται ο κανονισμός 1308/68 της Επιτροπής, της 28ης Αυγούστου 1968, μεταπωλεί το εμπόρευμα αυτό σε τρίτον προς το σκοπό της οριζομένης από τον κανονισμό εξαγωγής, η επιγενομένη αδυναμία πραγματοποιήσεως της εξαγωγής, λόγω του ότι το εμπόρευμα παρεξέκλινε του νομίμου προορισμού του εξαιτίας αξιοποίνων πράξεων τις οποίες διέπραξε πληρεξούσιος του τρίτου εις βάρος του, δεν συνιστά περίπτωση «ανωτέρας βίας» κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του προαναφερθέντος κανονισμού, και επομένως δεν ελευθερώνεται, ως προς τις μη εξαχθείσες ποσότητες, ο παρασχών ασφάλεια δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, του ιδίου κανονισμού.
Πρόταση του γενικού εισαγγελέα:
Ταυτίζεται, κατά βάση, με το διατακτικό.
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
Full & Egal Universal Law Academy