EUR-Lex -  61981CC0126 - EL

ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤῆΣ ΓΕΝΙΚΉΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ SIMONE ROZÈS

ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤίΣ 25 ΜΑΡΤΊΟΥ 1982 ( 1 )

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

Τό Bundesverwaltungsgericht σᾱς υπέβαλε αἴτηση πρός έκδοση προδικαστικῆς ἀποφάσεως, μέ την ὁποία ζητεί νά καθορισθεί ἐάν ή 'Επιτροπή ἠδύνατο νά διατηρήσει κατά τό δεύτερο εξάμηνο τοῦ 1976 τά μέτρα διασφαλίσεως, τά όποια εἶχε λάβει τό 1974 σχετικῶς πρός τίς εἰσαγωγές κονσερβῶν μανιταριών καλλιεργειας καταγωγής τρίτων χωρών ἡ ἐάν, πράττοντας τοῦτο, παρέβη τους εξουσιοδοτικούς κανόνες πού εξέδωσε τό Συμβούλιο.

Ι —

Τά πραγματικά περιστατικά έχουν ὡς έξῆς:

Ή ἑταιρία Wünsche, προσφεύγουσα, επιχείρηση εἰδικευμένη στό εισαγωγικό εμπόριο, εμπορεύεται κυρίως κονσέρβες μανιταριών καλλιέργειας προελεύσεως τρίτων χωρών. Ἐν προκειμένω, στίς 15 'Ιουλίου 1976, ἡ 'Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, στηριζομένη στά μέτρα διασφαλίσεως πού ἀπεφάσισε ἡ 'Επιτροπή, δέν ἐνέκρινε τήν ἀπό 9ης 'Ιουλίου 1976 αἴτηση γιά τήν άδεια εισαγωγής 1000 τόννων κονσερβών μανιταριών καταγωγής Ταϊβάν. Ή ἑταιρία Wünsche υπέβαλε ένσταση ἡ ὁποία ἀπερρίφθη καί, κατόπιν αὐτοῦ, ἤσκησε προσφυγή ενώπιον τοῦ Verwaltungsgericht τῆς Φραγκφούρτης. Όταν, ἐν τούτοις, κατηργήθησαν τά μέτρα διασφαλίσεως, τῆς ἐχορηγήθη ἡ ἀναγκαία άδεια εισαγωγής. 'Ενέμεινε πάντως, στην προσφυγή τῆς μέ τόν λόγο ὅτι ἡ Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας ὑπε-χρεοῦτο νά εγκρίνει τήν αἴτησή τῆς τῆς 9ης 'Ιουλίου 1976 διότι, κατά τήν γνώμη της, δέν ὑφίσταντο πλέον οἱ συνθήκες οἱ όποιες είχαν ὁδηγήσει στην λήψη τῶν προαναφερομένων μέτρων διασφαλίσεως. Τό έννομο συμφέρον τῆς ἐστήριξε στην ύπαρξη κινδύνου ἐπαναλήψεως.

Μετά τήν ἀπόρριψη τῆς προσφυγής της, προσέφυγε ἀπ᾿ ευθείας ἐνώπιον τοῦ Bundesverwaltungsgericht το όποιο ἐπεκύρωσε τήν ἀπόφαση τοῦ πρωτοβαθμίου δικαστηρίου όσον άφορᾶ τό παραδεκτό. 'Επί τῆς οὐσίας, κατόπιν ἐπισταμένης ἐξετάσεως τῆς κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως, εξέφρασε ἀμφιβολίες ἐπί τοῦ ἄν ἐδικαιολο-γεῖτο ἀκόμη ἡ διατήρηση τῆς ισχύος τοῦ κανονισμοῦ 2107/74 τῆς 'Επιτροπής, τῆς 8ης Αυγούστου 1974, πέρα ἀπό τό δεύτερο τρίμηνο τοῦ 1976.

Λόγω τοῦ πολυπλόκου τῶν κανονιστικών ρυθμίσεων πού ἐφαρμόζονται ἐπί τῶν πραγματικών περιστατικών, θεωρώ χρήσιμο νά κάνω μία σύντομη έκθεση πρίν παρουσιάσω τίς παρατηρήσεις μου.

1.

Ή κοινή ὀργάνωση ἀγορών στον τομέα τῶν ἐπεξεργασμένων ὀπωροκηπευτικών προϊόντων ρυθμίζεται ἀπό τόν κανονισμό 865/68 τοῦ Συμβουλίου, τῆς 28ης 'Ιουνίου 1968, τό άρθρο 7 τοῦ ὁποίου τοῦ παρέχει τήν εξουσία νά ἐκδίδει τους σχετικούς πρός τό σύστημα τῶν συναλλαγών μέ τίς τρίτες χώρες κανόνες.

α)

Κατ' ἐφαρμογή τῶν διατάξεων αυτών, τό Συμβούλιο εξέδωσε τόν κανονισμό 1927/75, τῆς 22ας 'Ιουλίου 1975, τό άρθρο 7, παράγραφος 1, τοῦ ὁποίου προβλέπει τήν δυνατότητα λήψεως τῶν καταλλήλων μέτρων «ἐάν, εντός τῆς Κοινότητος, ή ἀγορά» ὁρισμένων μεταποιημένων ὀπωροκηπευτικών προϊόντων, ὁπως οἱ κονσέρβες μανιταριών, «υφίσταται ἡ ἀπειλείται νά ὑποστεί, ἐξ αιτίας τῶν εἰσαγωγῶν ή τῶν ἐξαγωγών, σοβαρές διαταραχές πού δύνανται νά θέσουν σέ κίνδυνο τους στόχους τοῦ ἄρθρου 39 τῆς συνθήκης». Τά μέτρα αὐτά «δύνανται νά εφαρμοσθούν ἐπί τῶν συναλλαγών μέ τίς τρίτες χώρες μέχρις ὅτον εκλείψει ἡ διαταραχή ἤ ἡ ἀπειλή δια-αραχῆς».

β)

Ό κανονισμός αυτός συνεπληρώθη ἀπό ἕνα δεύτερο κανονισμό τοῦ Συμβουλίου, τῆς Ιδίας ἡμερομηνίας, τόν κανονισμό 1928/75. Τό άρθρο 1 καθορίζει τά κριτήρια πού πρέπει νά λάβει ἡ Ἐπιτροπή ειδικώς ὑπ' ὄψη προκειμένου νά προσδιορίσει ἐάν υφίστανται, σε δεδομένη στιγμή, οἱ σοβαρές διαταραχές ἡ οἱ ἀπειλές σοβαρών διαταραχών πού ἀπαιτεί ὁ κανονισμός 1927/75. Τά κριτήρια αυτά είναι:

α)

ὁ «ὄγκος τῶν πραγματοποιημένων ή προβλεπομένων ... εισαγωγών»

β)

Τά «διαθέσιμα προϊόντα στην ἀγορά τῆς Κοινότητος»

γ)

οἱ «ἐφαρμοζόμενες τιμές στην ἀγορά τῆς Κοινότητος γιά τά ἐγχώρια προϊόντα ἡ ... ἡ προβλεπομένη εξέλιξη τών τιμών αυτών καί ἰδίως ... ἡ τάση υπερβολικής ... πτώσεως τους σέ σχέση πρός τίς τιμές τῶν τελευταίων ετών»

δ)

οἱ «ἐφαρμοζόμενες τιμές στην ἀγορά τῆς Κοινότητος, υπολογιζομενων ἐπί τῆς αυτής συγκριτικής βάσεως, γιά τά προερχόμενα ἀπό τρίτες χώρες προϊόντα ...».

Τό άρθρο 2 παράγραφος 1 καθορίζει τά μέτρα διασφαλίσεως πού εἶναι δυνατό νά ληφθοῦν γιά ὁρισμένα προϊόντα, ὅπως οἱ κονσέρβες μανιταριών, τά όποια υπόκεινται στό σύστημα τῶν ἀδειων εισαγωγής. Δύνανται νά συνίστανται σέ «μερική ἡ ὁλική ἀπόρριψη τῶν ἐκκρεμών αιτήσεων χορηγήσεως ἀδειών» (δευτέρα περίπτωση). Ἡ παράγραφος 2 περιέχει τόν ἀκόλουθο κανόνα ἀναλογικότητος:

«τά προβλεπόμενα ἀπό τήν παράγραφο 1 μέτρα λαμβάνονται μόνον κατά τό μέτρο καί γιά τήν διάρκεια πού εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία».

2.

α)

Ή 'Επιτροπή, σέ εκτέλεση τῶν εξουσιών πού τῆς παρέσχε τό Συμβούλιο μέ αύτη τήν κανονιστική ρύθμιση, εξέδωσε τόν κανονισμό 2107/74, τῆς 8ης Αυγούστου 1974, θεσπίζοντας τά ἐφαρμοστέα ἐπί τῶν εισαγωγών κονσερβών μανιταριών μέτρα διασφαλίσεως, ὁπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 1869/75, τῆς 22ας 'Ιουλίου 1975.

Τό άρθρο 1 παράγραφος 1 τοῦ κανονισμού 2107/74 καθιερώνει ἀπό τῆς 26ης Αυγούστου 1974 ένα σύστημα ἀδειων εἰσαγωγῆς γιά κάθε εἰσαγωγή στην Κοινότητα προερχομένη ἀπό τρίτη χώρα. Ή δεύτερη παράγραφος εδάφιο 2, ὁπως ἐτροποποιήθη, διευκρινίζει ὅτι ἡ άδεια χορηγείται γιά τίς εισαγωγές πού θά πραγματοποιηθούν κατά τήν διάρκεια τοῦ τριμήνου, γιά τό όποιο εδόθη. Μέ άλλους λόγους οἱ άδειες εἰσαγωγῆς χορηγούνται ἐκ τῶν προτέρων καί ισχύουν ἐπί ἐνα τρίμηνο.

Μέ τό άρθρο 2, παράγραφος 2, ἡ 'Επιτροπή κατέστη ἀρμοδία νά καθορίζει, «συμφώνως πρός τίς προβλεπόμενες ἀπό τό άρθρο 3 λεπτομέρειες, τίς ποσότητες τῶν προϊόντων, γιά τίς όποιες χορηγούνται άδειες». Ή παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 3, ὁπως ἐτροποποιήθη ἀπό τόν κανονισμό 1869/75, ὁρίζει ὅτι οἱ ποσότητες, πού ἐπιτρέπεται νά εισαχθούν, καθορίζονται μέ τόν προσδιορισμό τοῦ εφαρμοστέου ἐπί μιᾶς ποσότητος ἀναφορᾶς ποσοστού. Ή ποσότης αυτή ὁρίζεται

ὡς ἡ ποσότης κονσερβών μανιταριών πού εἰσήχθη εντός τῆς Κοινότητος ἀπό κάθε αιτούντα κατά τό 1973, κατά τήν διάρκεια κάθε μιᾶς ἀπό τίς ἀντίστοιχες περιόδους πού ἀναγράφονται στην αἴτηση.

β)

Γιά τήν ἐφαρμογή τοῦ κανονισμού 2107/74, καί εἰδικώτερα τοῦ ἄρθρου 2, παράγραφος 2, ἡ 'Επιτροπή εξέδωσε, γιά τό δεύτερο εξάμηνο τοῦ 1976, δύο κανονισμούς, μέ τους ὁποίους καθώρισε γιά τό τρίτο καί τέταρτο τρίμηνο, ἀντιστοίχως, τίς ποσότητες, γιά τίς ὁποῖες ἐχορηγήθησαν άδειες, προσδιορίζοντας τό εφαρμοστέο ποσοστό ἐπί τῆς ποσότητος ἀναφορᾶς πού ἀντιστοιχεί σέ κάθε αιτούντα. Γιά τό τρίτο τρίμηνο τοῦ 1976, ὁ κανονισμός 1412/76, τῆς 18ης 'Ιουνίου 1976, ελευθέρωσε, μέ τό άρθρο 1 τίς εισαγωγές μέχρι ποσοστού 70 % ἐπί τῆς ποσότητος ἀναφορᾶς. Γιά τό τέταρτο τρίμηνο τοῦ 1976, ὁ κανονισμός 2284/76, τῆς 21ης Σεπτεμβρίου 1976, αύξησε τήν ἐλευθερωμένη ποσότητα σέ 100 % ἐπί τῆς ποσότητος ἀναφοράς (άρθρο 1, ὁμοίως).

Τό καθεστώς αυτό δέν κατηργήθη παρά στίς 1 'Ιανουαρίου 1977, βάσει τοῦ άρθρου 1 τοῦ κανονισμοί), 3096/76, τῆς 17ης Δεκεμβρίου 1976. Ό κανονισμός αυτός τῆς 'Επιτροπῆς ἐθέσπισε ἀπό 27ης Δεκεμβρίου 1976 τό ελαστικότερο σύστημα τῶν άδειων εἰσαγωγῆς, στό όποιο ἀναφέρεται τό άρθρο 4 τοῦ κανονισμοί) 1927/75 (άρθρο 2).

Εἶναι, ἴσως, χρήσιμο νά σημειωθεί ὅτι τόν Μάιο τοῦ 1978 ἡ ἀπότομη αύξηση τῶν αιτήσεων άδειων εἰσαγωγῆς επέφερε τήν λήψη νέων μέτρων διασφαλίσεως, τά ὁποία ἀποτελοῦν τό ἀντικείμενο τῆς ήδη ἐκκρεμούσης ἐνώπιον του πρώτου τμήματος τοῦ Δικαστηρίου υποθέσεως 52/81, Faust. Σύμφωνα μέ ὅσα προέκυψαν κατά τήν προφορική διαδικασία, τά μέτρα αυτά εξακολουθοῦν νά ισχύουν κατά τήν παρούσα στιγμή (πρακτικά στην γαλλική, σ. 41 τό πρωτότυπο γερμανικό κείμενο εἶναι λιγότερο ἀκριβές: ἀναφέρει «Schutzklausel ... mit langjähriger Anhaltsdauer», δηλ. «ρήτρα διασφαλίσεως πολυετούς διαρκείας», σ. 38).

II —

'Επιβάλλεται ἡ ἐξέταση τοῦ ἀκολούθου σημείου: Ή 'Επιτροπή ὀρθώς ἤσκησε τήν ἐξουσία τῆς εκτιμήσεως ὡς πρός τήν κατάσταση τῆς ἀγοράς κονσερβῶν μανιταριών;

Ή ἐξέταση αυτή άφορᾶ διαδοχικῶς τους τέσσερεις παράγοντες πού ἀπαριθμοῦνται στό άρθρο 1 τοῦ κανονισμοῦ 1928/75 (κατάσταση τῆς εσωτερικῆς ἀγοράς τῆς Κοινότητος καί τῆς ἀγορᾶς ἀπό εισαγωγές, και στίς δύο δέ περιπτώσεις τόσο ὡς πρός τίς διαθέσιμες ποσότητες ὅσο καί ὡς πρός τίς τιμές) καί θά λάβει ταυτοχρόνως ὑπ᾿ ὄψη τίς ἀπαιτήσεις τῆς ἀναλογικότητος, στην όποια ἀναφέρεται τό άρθρο 2 παράγραφος 2, μεταξύ τῆς καταστάσεως τῆς ἀγοράς καί τῆς σοβαρότητος καί διάρκειας των ληφθέντων μέτρων.

1.

Ή νομολογία τοῦ Δικαστηρίου σας ἀναγνωρίζει εὐρεία εξουσία εκτιμήσεως στην ἀρχή πού εἶναι ἐπιφορτισμένη μέ τήν εὐθύνη τῶν μέτρων διασφαλίσεως. "Ετσι, στην ἀπόφαση σας Schroeder, τῆς 7ης Φεβρουαρίου 1973 (υπόθεση 40/72, Rec. σ. 125), σχετικώς πρός τήν εφαρμογή κατά τό 1971 ἑνός μέτρου διασφαλίσεως ὡς πρός τίς εισαγωγές τοματοπολτού προερχομένου ἀπό τήν Ἑλλάδα, δεχθήκατε ὅτι:

«Ἐπειδή σχετικώς πρόκειται γιά πολύπλοκα οικονομικά μέτρα, τά όποια συνεπάγονται, κατ' ἀνάγκη, ευρεία εξουσία εκτιμήσεως ως πρός τήν σκοπιμότητά τους καί πολύ συχνά, άλλωστε, περιθώρια ἀβεβαιότητος ως πρός τά ἀποτελέσματά τους, ἀρκεῖ κατά τήν στιγμή τῆς λήψεως τους νά μή ἐμφανίζονται ὡς σαφῶς ἀπρόσφορα νά συντελέσουν στην πραγματοποίηση τοῦ ἐπιδιωκομένου στόχου» (σκέψη 14, Rec. σ. 143).

Ὡς πρός τό βάρος τῆς ἀποδείξεως, προκύπτει ὅτι ἡ εταιρία Wünsche φέρει τό βάρος νά ἀποδείξει τά περιστατικά, τά όποια θά ὁδηγούσαν στό συμπέρασμα ὅτι ή 'Επιτροπή υπερέβη καταφανώς τήν εξουσία τῆς ἐκτιμήσεως.

Ἐξ άλλου, εἶναι σαφές ὅτι ἡ εφαρμογή τῶν μέτρων διασφαλίσεως δέν εἶναι δυνατή ὅταν τό επιτρέπει ένας μόνον ἀπό τους σχετικούς παράγοντες, ὅπως ὑποστηρίζει ή 'Επιτροπή. Πάντως, δεδομένης της εὐρύτητος τῆς εξουσίας εκτιμήσεως της 'Επιτροπῆς, δέν νομίζω ὅτι εἶναι ἀναγκαίο νά συγκλίνουν σαφώς πρός τοῦτο καί οἱ τέσσερεις παράγοντες.

'Επί πλέον, πρέπει νά ληφθεί ὑπ᾿ ὄψη ὅτι ή γερμανική ἀγορά τοῦ ἐνδοκοινοτικοί) εμπορίου μανιταριών καλλιέργειας σχεδόν ταυτίζεται μέ τήν κοινοτική ἀγορά, τῆς ὁποίας ἀντιπροσωπεύει πλέον τοῦ 95 %. Ή σχετική πρός τό θέμα κανονιστική ρύθμιση φέρει σαφώς τά ἴχνη αὐτης τῆς πραγματικότητος, καί ιδίως τῆς συγκρούσεως συμφερόντων μεταξύ τῶν γερμανῶν χονδρεμπόρων, πού διάκεινται εὐνοϊκως πρός τίς εισαγωγές ἀπό τήν Ἄπω Ἀνατολή, καί των γάλλων καί ὀλλανδῶν παραγωγών, οἰ όποιοι επιδιώκουν νά προστατεύσουν τό τμῆμα τῆς γερμανικής ἀγορᾶς πού τους ἀναλογεί.

Τέλος, ἡ κρίση περί τοῦ κύρους τῶν κανονισμών 1412 καί 2284/76 καί, μέσω αὐτοῦ, τοῦ ὀρθοῦ τῆς στάσεως τῆς Επιτροπῆς δέν δύναται νά γίνει επιτυχώς, κατά τήν γνώμη μου, ἐάν δέν εἶναι γνωστές οἱ συνθήκες οἱ όποιες ὁδήγησαν στην λήψη τῶν μέτρων διασφαλίσεως τό έτος 1974 καί οἱ όποιες δικαιολογοῦσαν, κατά τήν Ἐπιτροπή, τήν διατήρηση τους έως τίς ἀρχές τοῦ 1977.

Ό κανονισμός 2107/74, τοῦ Αυγούστου 1974, εξεδόθη προκειμένου νά ἀντιμετωπι-σθοῦν οἱ μαζικές εισαγωγές σέ χαμηλές τιμές κονσερβών μανιταριών ἀπό τήν "Απω Ἀνατολή, οἱ όποιες προεκάλεσαν σοβαρή κρίση στην κοινοτική παραγωγή, ἡ ὁποία ἐχαρακτηρίζετο ἀπό καθίζηση τῶν τιμών της καί ἀπό μαζική αύξηση τῶν ἀποθεμάτων της. Κανείς δέν ἀμφισβητεί ὅτι ή κατάσταση τῆς ἀγορᾶς κατά τό 1974 δικαιολογούσε μέτρα διασφαλίσεως προκειμένου νά ἀποτραπεῖ ἡ εξαφάνιση τῆς κοινοτικής βιομηχανίας.

Κατά τό δεύτερο ἑξάμηνο τοῦ 1976, τά μέτρα αυτά ίσχυαν ἀκόμη, άλλά μέ όρους ελαστικότερους, γιατί τά ποσοστά ἐπί τῶν ποσοτήτων ἀναφοράς, στην ὁποία ἀνεφέ-ρετο τό άρθρο 3 τοῦ κανονισμοί) 2107/74, ἀνήλθαν ἀπό 55 % κατά τό δεύτερο τρίμηνο (κανονισμός 661/76 τῆς 25ης Μαρτίου 1976) σέ 70 ο/ο κατά τό τρίτο τρίμηνο καί σέ 100 % κατά τό τέταρτο τρίμηνο.

Τέλος, ἐπιθυμώ νά υπενθυμίσω ὅτι, προκειμένου περί πολύπλοκων οικονομικών μέτρων, δέν δύναμαι νά προβώ σέ εξαντλητική ἀνάλυση τῶν συνθηκών τῆς ἀγοράς στά πλαίσια μιᾶς δικαστικής διαδικασίας. 'Αρκεί νά εξετασθεί ἡ κατάδηλος πλάνη πού ἀποδίδεται στην 'Επιτροπή.

2.

'Επί τοῦ όγκου τῶν πραγματοποιηθέντων ἡ προβλεπομένων εισαγωγών (άρθρο 1, α τοῦ κανονισμού 1928/75):

α)

Ή εταιρία Wünsche Ισχυρίζεται ότι ή 'Επιτροπή ἐγνώριζε ἀπό τόν Φεβρουάριο τοῦ 1976 ότι ἀπό τίς ἐν λόγω τρίτες χώρες, δηλαδή τήν Λαϊκή Δημοκρατία τῆς Κίνας, τήν Ταϊβάν καί τήν Νότιο Κορέα, δέν ἦταν δυνατές παρά μόνο άκρως περιορισμένες εισαγωγές.

Πρός υποστήριξη τοῦ ἰσχυρισμοῦ αὐτοῦ, προσκομίζει ὁρισμένα τηλετυπήματα τά όποια ἀπέστειλε ὁ Masuhr, τῆς ἑταιρίας Faust, γιά τίς κονσέρβες Ταϊβάν, καί ὁ συνεταίρος του Bodenstab, γιά τίς κονσέρβες Κίνας, πρός τόν διευθυντή τῆς διευθύνσεως ὀπωροκηπευτικών τῆς Επιτροπής Windle. Μέ αυτά, οἱ γερμανοί εἰσαγωγεῖς ἀνέφεραν ότι, συμφώνως πρός τίς πληροφορίες τους, κατά τό δεύτερο εξάμηνο τοῦ 1976 δέν υπήρξαν πλέον διαθέσιμα ἀποθέματα, προερχόμενα ἀπό τίς χώρες αὐτές, ούτε ἀπό τήν Κορέα, προοριζόμενα γιά τήν Κοινότητα.

Ή εταιρία Wünsche στηρίζεται ἐπίσης στά πρακτικά τῶν συνεδριάσεων τῆς Συμβουλευτικής Ἐπιτροπῆς γιά τά ὀπωροκηπευτικά — ὁμάδα εργασίας «Μεταποιημένα ὀπωροκηπευτικά» — καί τῆς 'Επιτροπής Διαχειρίσεως μεταποιημένων ὀπωροκηπευτικών όπου οἱ εκπρόσωποι τῶν έμπορων στην πρώτη περίπτωση καί τῆς 'Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας στην δεύτερη περίπτωση, προέβησαν σέ παρόμοιες δηλώσεις.

Ἀφ' έτερου, ἡ εταιρία Wünsche θεωρεί ότι τό έγκυρο τῶν πληροφοριών τῆς ἐπιβεβαιώνεται ἀπό τά αριθμητικά δεδομένα τῶν εισαγωγών ἀπό τίς τρεις μεγαλύτερες προμηθεύτριες χώρες γιά τό σύνολο τοῦ έτους 1976 καί, ἐπίσης, ἀπό τό γεγονός ότι ένας ὁρισμένος ἀριθμός γερμανών εἰσαγω-γέων δέν ἠδυνήθησαν νά χρησιμοποιήσουν καθ' ὁλοκληρία τίς ποσοστώσεις εισαγωγών πού τους είχαν παραχωρηθεί γιά τό δεύτερο ἑξάμηνο τοῦ 1976. Στηριζομένη στίς στατιστικές τοῦ Ὁμοσπονδιακοῦ Γραφείου τοῦ Wiesbaden, ἀναφέρει μείωση των εισαγωγῶν ἀπό τό 1975 έως τό 1976 κατά 60 % ἀπό τήν Ταϊβάν καί κατά 40 % ἀπό τήν Νότιο Κορέα.

6)

Κατά τῶν στοιχείων αυτῶν, ἡ Ἐπιτροπή ἀναφέρει, κατά πρώτο λόγο, ὅτι οἱ εισαγωγές ἀπό τρίτες χώρες στην Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας είναι δυνατό νά αυξηθούν σημαντικῶς σέ πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Τούτο συνέβη, ἰδίως, μεταξύ 1972 καί 1973, ὅταν ἐντός ἐνός έτους σχεδόν ἐδιπλασιάσθησαν ἀνελθοθσες ἀπό 18 389 σέ 37 632 τόννους. Ή ἀνοδική αύτη τάση εξακολουθούσε νά ἐπιταχύνεται, ὅταν στίς 30 Αυγούστου 1974 ή Ἐπιτροπή έλαβε μέτρα διασφαλίσεως. Συνεπώς, κατά τήν ὑπό κρίση περίοδο, ή ἀγορά εἶχε ήδη δείξει πόσο εύθραυστη ήταν.

Γιά τήν ἴδια περίοδο, ἡ 'Επιτροπή διέθετε μηνιαῖες στατιστικές ἐπί τῶν εισαγωγών στην Γερμανία κονσερβών ἀπό τήν "Απω 'Ανατολή. Τά στοιχεία αυτά δέν ἐπεβε-βαίωναν ἀμέσως ἡ εμμέσως τήν κατάσταση πού περιέγραφαν οἱ γερμανοί χονδρέμποροι μάλλον ἀπεδείκνυαν κανονικό εφοδιασμό ύψους 2 000 τόννων. Όσον άφορᾶ τίς άδειες εἰσαγωγῆς πού δέν ἐχρησιμο-ποιήθησαν, αυτές ἀντιπροσωπεύουν μόνο τό 1,3 % τῶν ἐκδοθεισῶν άδειων, δηλαδή ἀμελητέα ποσότητα.

Νομίζω, σέ συμφωνία μέ τήν 'Επιτροπή, πώς ἡ ἀγορά κονσερβών ήταν ἀκόμη εύθραυστη κατά τό δεύτερο ἐξάμηνο τοῦ 1976. Ἀφ' ἐνός, τά ἀποθέματα ἀπό εἰσαγωγές τῶν προηγουμένων ετών δέν είχαν προφανώς εξαντληθεί, έτσι ώστε συνέχιζαν νά τροφοδοτούν τήν ἀγορά. Ἀφ᾿ έτερου, εὑρίσκοντο σημαντικές ποσότητες σέ ελεύθερους λιμένες, τίς όποιες θά είχαν εκτελωνίσει, βεβαίως, οἱ εισαγωγείς ἐάν τά μέτρα διασφαλίσεως εἶχαν αιφνιδίως καταργηθεῖ.

Τά μεταγενέστερα γεγονότα, άλλωστε, κατέδειξαν ὅτι οἱ εἰσαγωγές κονσερβών μανιταριών συμβιβάζονται δυσχερώς μέ ένα λιγότερο περιοριστικό σύστημα. Πράγματι, τόν Μάιο τοῦ 1978, ἐσημειώθη ἐκ νέου αἰφ-νιδία αύξηση τῶν αιτήσεων εἰσαγωγῆς, ή ὁποία ἐπέβαλε τήν λήψη νέων μέτρων προστασίας.

Τά διάφορα αυτά στοιχεία καταδεικνύουν, κατά τήν γνώμη μου, ὅτι ἡ ἀγορά κονσερβών μανιταριών εἶναι ευαίσθητη ἀγορά. Συνεπώς, δέν νομίζω ὅτι ἡ 'Επιτροπή υπερέβη τήν ἐξουσία εκτιμήσεως πού διαθέτει, κρίνοντας ὅτι ὁ ὄγκος τῶν πραγματοποιηθέντων ἡ προβλεπομένων εἰσαγωγῶν κονσερβών μανιταριών στην Γερμανία ἀπό τρίτες χώρες κατά τό δεύτερο ἑξάμηνο τοῦ 1976 δέν επέτρεπε τήν κατάργηση τῶν μέτρων προστασίας, άλλά μόνον τήν χαλάρωση τους.

3.

Ἐπί τῆς καταστάσεως στην κοινοτική ἀγορά κατά τόν χρόνο ἐκδόσεως τῶν κανονισμών 1412/76 καί 2284/76:

Οἱ κοινοτικοί προμηθευτές κονσερβών μανιταριών στην Γερμανία εἶναι κυρίως γαλλικές καί ὀλλανδικές επιχειρήσεις. Κατά τήν διάρκεια τῶν ἐτών 1974-1976, οἱ άλλες χώρες τῆς Κοινότητος δέν παρε-νεβλήθησαν στίς γερμανικές εἰσαγωγές παρά μόνο κατά λιγότερο ἀπό 4 ο/ο. Γιά τόν λόγο αυτό, ἡ συζήτηση εἶναι δυνατό νά περιορισθεί στην κατάσταση στην Γαλλία καί στην 'Ολλανδία.

α)

Κατά τήν ἑαιρία Wünsche, ἀπό τόν Φεβρουάριο τοῦ 1976 ή, τουλάχιστον, ἀπό τόν 'Ιούλιο τοῦ Ιδίου έτους, ἡ κατάσταση ἐχαρακτηρίζετο ἀπό πραγματική έλλειψη. Καί ἐάν υποτεθεί ἀκόμη — πράγμα τό όποιο ἀρνείται — ὅτι ἡ γερμανική ἀγορά ἐτροφοδοτεῖτο κανονικώς μέ τίς εἰσαγωγές ἀπό τήν "Απω 'Ανατολή, οἱ διαθέσιμες κονσέρβες τῆς Κοινότητος δέν ἐπαρκούσαν γιά τόν κανονικό ἐφοδιασμό τῆς γερμανικής ἀγορᾶς.

Προκειμένου περί τῶν κονσερβών μανιταριών 'Ολλανδίας, παρατηρεί, κατ' ἀρχάς, ὅτι τά διαθέσιμα ἀποθέματα ήσαν πολύ χαμηλά γιά νά συντελέσουν ουσιωδώς στην ρύθμιση τῶν προβλημάτων τῶν γερμανῶν έμπόρων καί ὅτι, ἐπί πλέον, επρόκειτο κυρίως γιά κονσέρβες σέ υάλινη συσκευασία τρίτης κατηγορίας, οἱ όποιες ως πρός την ποιότητα, πληροῦσαν υποτυπωδώς τίς ἀπαιτήσεις τῆς ἀγορᾶς. Ἀλλά ή Wünsche αποδίδει τήν δυσχέρεια νά ικανοποιηθοῦν οἱ γερμανοί καταναλωτές στην έλλειψη γαλλικών προϊόντων, στηρίζοντας τόν Ισχυρισμό τῆς στην αἰσθητή πτώση τῶν ἀποθεμάτων στην Γαλλία ἀπό τίς ἀρχές έως τό τέλος τοῦ 1976. Κατ' αυτήν, οἱ γάλλοι παραγωγοί δέν ἀπήντησαν ούτε στίς προσφορές μέ πολύ υψηλές τιμές πού τους είχε ἀπευθύνει. Προσθέτει ὅτι ἡ 'Επιτροπή ήταν ενήμερη τῆς καταστάσεως αυτής, Ιδίως χάρις στά τηλετυπήματα πού τῆς είχε ἀποστείλει γιά τόν σκοπό αυτό.

β)

Ή 'Επιτροπή ἀρνεῖται ὅτι υπήρχε έλλειψη καί μάλιστα πραγματικές δυσχέρειες στον εφοδιασμό ως πρός τό σημείο αυτό.

Παραδέχεται, μέν, ὅτι ὁρισμένες προσφορές, έστω καί περιορισμένες σέ ἀριθμό, πιθανόν νά μήν έτυχαν θετικής ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τῶν γάλλων παραγωγών, πιστεύει ὅμως ὅτι, λαμβανομένων ὑπ' ὄψη τῶν διαθεσίμων ποσοτήτων, ἡ άρνηση αυτή δύναται νά ἐξηγηθεί ἀπό τίς εἰδικές ἀπαιτήσεις τῶν γερμανών ἀγοραστών, παραδείγματος χάρη, ὡς πρός τόν χρόνο παραδόσεως ἡ τήν ἀπαιτουμένη ποιότητα.

Προκειμένου περί τῶν ἀποθεμάτων, ἡ 'Επιτροπή δέν ἀμφισβητεί ὅτι τά γαλλικά ἀποθέματα εμειώθησαν αἰσθητῶς ἀπό τίς ἀρχές έως τό τέλος τοῦ 1976: ἀπό πλέον τῶν 10 000 τόννων κατά τόν 'Ιανουάριο έπεσαν στους 8 810 τόννους τόν 'Ιούλιο καί στους 4110 τόννους τόν Δεκέμβριο. 'Ομοίως, τά ὀλλανδικά ἀποθέματα ήσαν 4 500, 3 000 καί 2 000 τόννοι περίπου, κατά τίς ἀρχές, τά μέσα καί τά τέλη τοῦ 1976, ἀντιστοίχως. Ή 'Επιτροπή, ὅμως, πιστεύει, ὀρθώς κατά τήν γνώμη μου, ὅτι καί μόνη ή ύπαρξη ἀποθεμάτων κατά τό τέλος τῆς ὑπό κρίση περιόδου δέν επιτρέπει νά γίνεται λόγος γιά έλλειψη.

'Επί πλέον, πρέπει αναμφιβόλως νά ἀναφερθούν μᾶλλον οἱ πράγματι εισαχθείσες ποσότητες στην Γερμανία παρά τά ἀποθέματα. Ἀπό τους μηνιαίους πίνακες πού είχε στην διάθεση τῆς ἡ'Επιτροπή κατά τήν έκδοση τῶν επιδίκων κανονισμών, προκύπτει ὅτι οἱ εἰσαγωγές ἀπό τήν Γαλλία καί τήν Ὁλλανδία δέν ἐσημείωσαν αἰσθητή πτώση ἀπό τόν 'Ιανουάριο έως τόν Ἰούλιο τοῦ 1976, άλλά παρέμειναν οἱ μέν γαλλικές εἰσαγωγές μεταξύ 2 422 τόννων (Ἀπρίλιος) καί 3 499 τόννων (Μάρτιος), οἱ δέ ὀλλανδικές εἰσαγωγές μεταξύ 2 059 τόννων (Ἰούλιος) καί 2 998 τόννων (Μάρτιος).

Συνεπώς, εἶναι δυνατόν νά θεωρηθεί, ὅτι ή 'Επιτροπή δέν υπερέβη τά ὅρια τῆς εξουσίας εκτιμήσεως πού διαθέτει, ούτε κρίνοντας, κατά τόν 'Απρίλιο καί Σεπτέμβριο τοῦ 1976, ὅτι ἡ κατάσταση τῆς κοινοτικής ἀγορᾶς δέν δικαιολογοῦσε τήν κατάργηση τῶν μέτρων διασφαλίσεως. Ή ὀρθότης τῆς ἀναλύσεως τῆς ἐπεοεβαιώθη, άλλωστε, ἀπό τά ετήσια ἀριθμητικά δεδομένα τῶν εἰσαγωγῶν κονσερβών ἀπό τήν Γαλλία καί τήν 'Ολλανδία κατά τό 1976, τά ὁποῖα, ἀμφότερα, εἶναι ἀνώτερα τῶν ἀντιστοίχων τοῦ 1975.

4.

Ἐπί τῶν εφαρμοζομένων τιμών στην ἀγορά τῆς Κοινότητος γιά τά εγχώρια προϊόντα (γ):

α)

Συμφώνως πρός τά στοιχεία πού συνέλεξε ἀπό άλλους εἰσαγωγεῖς, ἡ ἑταιρία Wünsche υποστηρίζει ὅτι οἱ τιμές τῶν γαλλικών κονσερβών μανιταριών ηὐξήθησαν κατά 90 % ἕως 100 % μεταξύ Ίουλίου-Αὐγούστου 1974 καί 'Ιουλίου-Αυγούστου 1976 καί κατά 30 % περίπου μεταξύ Νοεμ-βρίου-Δεκεμβρίου 1975 καί Ἰουνίου-Ἰουλίου 1976.

Ἡ υπερβολική αύτή αύξηση εἶναι, κατά την γνώμη της, ασυμβίβαστη πρός τους στόχους τους ὁποίους ἡ Κοινότης δύναται νομίμως νά επιδιώκει. Προσθέτει ὅτι συνάγεται σαφώς ἀπό τά πρακτικά τῶν συνεδριάσεων τοῦ 1976 τῆς διαχειριστικῆς επιτροπής μεταποιημένων ὀπωροκηπευτικών ὅτι ἡ Ἐπιτροπή ἐγνώριζε τήν θεαματική αυτή άνοδο καί, διατηρώντας τά μέτρα διασφαλίσεως, ἤσκησε σκοπίμως προστατευτική πολιτική γιά τους κοινοτικούς παραγωγούς καί, ἀντιστοίχως, πολιτική συνιστώσα διάκριση, σέ βάρος τῶν εισαγωγέων ἀπό τρίτες χώρες.

β)

Ή 'Επιτροπή ἀντιτάσσει ὅτι τά ἀριθμητικά δεδομένα, πού εἶχε στην διάθεση της κατά τήν έκδοση τῶν επίμαχων μέτρων, επίσημα ἀριθμητικά στοιχεία — σέ ἀντίθεση πρός αὐτά πού προέβαλε ἡ εταιρία Wünsche — δέν εμφανίζουν μιά τέτοια άνοδο. Ἔτσι, ἀναφέρει ὅτι ἡ τιμή ἑνός κιλοῦ γαλλικών κονσερβῶν μανιταριῶν ἀνήλθε ἀπό 2,47 DM τόν 'Ιούλιο τοῦ 1974 σέ 3,74 DM τόν 'Ιούλιο τοῦ 1976, δηλαδή αύξηση κατά 45 % καί ὄχι κατά 100 %.

Ἡ αύξηση αὐτη δέν εἶναι πράγματι, δυνατό, κατά τήν γνώμη μου, νά χαρακτηρισθεί ὡς παράλογη. 'Αφ' ἐνός, άλλά, επικουρικά, γιά νά προσδιορισθεί τό πραγματικό ὕψος τῆς αυξήσεως πρέπει νά ἀφαιρεθεί ἀπό τόν ἀριθμό αυτό τό ποσοστό τοῦ πληθωρισμού στην Γαλλία ἀπό τό 1974 έως τό 1976. 'Αφ' έτερου, καί κυρίως, πρέπει νά ληφθεί ὑπ᾿ ὄψη ὅτι οἱ τιμές τοῦ 1974 ήσαν ιδιαιτέρως χαμηλές, λόγω ἀκριβώς τῶν μαζικών εισαγωγών σέ χαμηλές τιμές ἀπό τήν "Απω 'Ανατολή. Ὑπό τίς συνθήκες αυτές, νομίζω, ὅτι δέν εἶναι δυνατό νά επικριθεί ἡ 'Επιτροπή ὅτι προστάτευσε μέ καταχρηστικό τρόπο τήν παραγωγή τής Κοινότητος προτιμώντας νά χαλαρώσει παρά νά καταργήσει τά μέτρα διασφαλίσεως τό δεύτερο ἑξάμηνο τοῦ 1976. Ὡς προς τό επίπεδο τιμών τῶν εγχωρίων προϊόντων, ἡ 'Επιτροπή, κατά τήν γνώμη μου, δέν υπερέβη επίσης τά όρια τῆς εξουσίας εκτιμήσεως πού διαθέτει.

5.

'Επί τοῦ επιπέδου καί τῆς εξελίξεως τῶν εφαρμοζομένων τιμών στην ἀγορά τῆς Κοινότητος γιά τά προερχόμενα ἀπό τρίτες χώρες προϊόντα:

α)

Κατά τήν εταιρία Wünsche, οἱ τιμές τῶν προϊόντων Ταϊβάν αὐξήθησαν κατά 80% μεταξύ 1974 καί 'Ιουλίου 1976 καί κατά 40% περίπου ἀπό τό 1975 έως τό 1976. Οἱ τιμές τῶν κονσερβών Κορέας καί Κίνας, ἄν καί ήσαν χαμηλότερες στην ἀρχή, έφθασαν τό ὕψος τῶν τιμών τῶν προϊόντων Ταϊβάν. Ή ἄνοδος διετηρήθη σέ πολύ υψηλά επίπεδα ἀπό τόν 'Απρίλιο έως τόν Δεκέμβριο τοῦ 1976, ὅπως φαίνεται, παραδείγματος χάρη, ἀπό τήν ἐξέλιξη τῶν τιμών πωλήσεως μιᾶς ἑταιρίας τοῦ 'Αμβούργου, οἱ όποιες ήσαν 1,58 DM τό ήμισυ κυτίο τόν 'Απρίλιο καί 2,19 DM τόν Δεκέμβριο. 'Ακόμη καί στηριζομένη στους μηνιαίους πίνακες τῆς 'Επιτροπής, ἡ ἑταιρία Wünsche προβαίνει στην διαπίστωση ὅτι οἱ τιμές τῶν προϊόντων τρίτων χωρών ήσαν κατά τό 1976 υψηλότερες τῶν εγχωρίων προϊόντων, ἐάν τουλάχιστον περιληφθούν σέ αυτές οἱ δασμοί (23 %) καί ἡ ἀμοιβή τοῦ εἰσαγωγέως (8 %).

β)

Ή Ἐπιτροπή, ὅπως καί γιά τίς τιμές κονσερβών τῆς Κοινότητος, ἀποκρούει, βάσει τῶν επισήμων στοιχείων πού διέθετε, ὅτι οἱ τιμές τῶν κονσερβών Ταϊβάν ηὐξήθησαν ἀπό τό 1974 έως τό 1976 κατά 80 ο/ο. Συμφώνως πρός τίς πηγές της, ή αύξηση ήταν μόνον 32 ο/ο. Θεωρεί ἀποφασιστικό τό ἐάν, κατά τήν στιγμή τῆς εκδόσεως τῶν κανονισμών, οἱ τιμές πωλήσεως τῶν κονσερβών τρίτων χωρών εἶχαν ευθυγραμμισθεῖ πρός τίς τιμές τῶν κονσερβών τῆς Κοινότητος. Γιά τήν σύγκριση αυτή ή 'Επιτροπή, ὀρθώς κατ' ἐμέ, συμπεριλαμβάνει μέν τους δασμούς άλλά ὄχι καί τήν ἀμοιβή τοῦ εἰσαγωγέως, ἡ ὁποία μεταβάλλεται καί υφίσταται επίσης στίς ενδοκοινοτικές συναλλαγές. Συνεπώς, συμφώνως πρός τίς επίσημες στατιστικές για τόν 'Απρίλιο τοῦ 1976, τελευταίο μήνα γιά τόν όποιο υπάρχουν στοιχεία κατά την ἔκδοση τοῦ κανονισμοί) 1412/76, τῆς 18ης Ἰουνίου 1976, ἡ διαφορά μεταξύ τον δύο αυτών τιμών ἦταν ἀκόμη 10 ο/ο ὑπέρ τῶν προϊόντων τῶν τρίτων χωρών. Τό ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα διετηρήθη αισθητώς τό ἴδιο κατά τόν 'Ιούλιο, τελευταῖο μήνα ἀναφοράς γιά τόν κανονισμό 2284/76, τῆς 21ης Σεπτεμβρίου 1976.

Συνεπώς, θεωρώ, ὁπως καί ἡ 'Επιτροπή, ὅτι ή κατάργηση κατά τό δεύτερο ἑξάμηνο τοῦ 1976 τῶν μέτρων διασφαλίσεως ήταν δυνατό νά προκαλέσει μαζική εισροή κονσερβών ἀπό τήν Ἄπω 'Ανατολή καί νά αυξήσει ἀμέσως τήν διαφορά τιμής, ή ὁποία, στην καλύτερη περίπτωση, δέν θά ἐκαλύπτετο παρά μέ μεγάλη βραδύτητα.

'Επίσης, ἀπό τό σύνολο τῶν παραγόντων πού ἀνέφερα, δέν φαίνεται ὅτι ἡ 'Επιτροπή, χαλαρώνοντας παρά καταργώντας κατά τό δεύτερο εξάμηνο τοῦ 1976 τά μέτρα διασφαλίσεως ὡς πρός τίς εἰσαγωγές εντός της Κοινότητος κονσερβών μανιταριών, έκανε χρήση τῆς εξουσίας εκτιμήσεως πού διαθέτει κατά τρόπο ἀντίθετο πρός τόν κανόνα τῆς ἀναλογικότητος, ὁ όποιος περιέχεται στό άρθρο 2 παράγραφος 2 τοῦ κανονισμού 1928/75 τοῦ Συμβουλίου ἡ πρός τόν κανόνα τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 1 τοθ κανονισμού 1927/75. Συμφώνως πρός τά στοιχεῖα πού εἶχε στή διάθεση τῆς ἡ 'Επιτροπή, ὀρθώς κατά τήν γνώμη μου, ἠδύ-νατο νά ἀχθεῖ στην διαπίστωση ὅτι ή κατάργηση τῶν μέτρων αυτών ενείχε τόν κίνδυνο σοβαρών διαταραχών, ικανών νά θέσουν σέ κίνδυνο τους στόχους τοῦ άρθρου 39 τῆς συνθήκης.

Προτείνω, συνεπώς, νά ἀπαντήσετε στό Bundesverwaltungsgericht ὅτι, ἀπό τήν ἐξέταση τοῦ ερωτήματος πού υπέβαλε, δέν προέκυψε κανένα στοιχείο Ικανό νά επηρεάσει τό κύρος τῶν κανονισμών 2107/74, 1412/76 καί 2284/76 τῆς Ἐπιτροπῆς.

( 1 ) Μετάφραση ἀπό τά γαλλικά.

Full & Egal Universal Law Academy