EUR-Lex -  61981CC0231 - EL

ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟῦ ΓΕΝΙΚΟΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΩΣ

SIR GORDON SLYNN

ΠΟΫ ΆΝΕΠΤΫΧΘΗΣΑΝ ΣΤΊΣ 29 'ΑΠΡΙΛΊΟΥ 1982 ( 1 )

Κύριε πρόεδρε,

Κύριοι δικαστές,

Ὁ κανονισμός 3004/75 τοῦ Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1975 (OJ L 310/24 της 29ης Νοεμβρίου 1975), προέβλεπε την ἀναστολή, ἀπό τῆς 1ης Ἰανουαρίου, τῆς επιβολής δασμών ἐπί τῶν εμπορευμάτων τοῦ παραρτήματος Α καταγωγῆς τῶν χωρών τοῦ παραρτήματος Β.

Ή ἀναστολή τῆς επιβολῆς δασμών πού εισήχθη μέ τον κανονισμό 3004/75 περιωρί-ζετο σέ ὁρισμένη ποσότητα εμπορευμάτων ὅταν ἐξηντλεῖτο τό ὅριο, ἡ 'Επιτροπή ἠδύ-νατο ἀνά πᾶσα στιγμή νά επανεισαγάγει δασμούς μέχρι τήν λήξη τῆς περιόδου ἀναστολῆς (βλ. ἄρθρο 2). Γιά νά καθορισθεί ὁ χρόνος κατά τόν όποιον εἶχε εξαντληθεί τό ὅριο τό άρθρο 3, παράγραφος 1, προέβλεπε ὅτι οἱ εἰσαγωγές θά «ὑπελογίζοντο στά κοινοτικά ἀνώτατα ὅρια καί ποσά κατά τό μέτρο πού τά εμπορεύματα αυτά εἶχαν προσκομισθεί πρός εκτελωνισμό μέ αίτηση διασαφήσεως γιά ἀνάλωση συνοδευόμενα ἀπό πιστοποιητικό καταγωγῆς...». Τό άρθρο 3, παράγραφος 2, ὁρίζει ὅτι τά εμπορεύματα δέν δύνανται νά υπολογισθούν στά ἀνώτατα ὅρια ἤ ποσά, παρά μόνον ὅταν τό πιστοποιητικό καταγωγῆς έχει προσκομισθεί πρό τῆς ημερομηνίας τῆς ἐπανεισαγωγῆς τῶν δασμών.

Ό κανονισμός 3214/75, τῆς 3ης Δεκεμβρίου 1975 (OJ L 323/1 τῆς 15ης Δεκεμβρίου 1975), τῆς Ἐπιτροπῆς έθεσε λεπτομερείς κανόνες γιά τήν εκτέλεση διαφόρων κανονισμῶν πού ἀνοίγουν δασμολογικές προτιμήσεις, μεταξύ τῶν ὅποίων ὁ κανονισμός 3004/75. Τό άρθρο 6 τοῦ κανονισμοί) 3214/75 προβλέπει ὅτι τά εμπορεύματα δύνανται νά τυγχάνουν τῆς δασμολογικῆς προτιμήσεως κατόπιν προσκομίσεως πιστοποιητικού καταγωγῆς. Δυνάμει τοῦ άρθρου 7 τό πιστοποιητικό καταγωγῆς πρέπει νά προσκομισθεί στό ἁρμόδιο τελωνείο της Κοινότητος, στό όποιο προσκομίζονται πρός εκτελωνισμό τά εμπορεύματα, εντός πέντε μηνών ἀπό τῆς ἡμερομηνίας πού εξεδόθη ἀπό τήν ἀρμοδία κυβερνητική ἀρχή τῆς χώρας εξαγωγῆς, ἐνῶ ὑπό τους ὅρους πού καθορίζονται στό άρθρο 11 ἡ ἀρμοδία τελωνειακή ἀρχή εἶναι δυνατόν νά δεχθεί πιστοποιητικό πού προσκομίζεται μετά τήν πάροδο τῆς προθεσμίας πού ὁρίζεται ἀνωτέρω.

Ό κανονισμός 3022 τοῦ Συμβουλίου, τῆς 13ης Δεκεμβρίου 1976 (OJ L 349/69 της 20ης Δεκεμβρίου 1976), ὁ όποιος ετέθη σέ ἰσχύ τήν 1η 'Ιανουαρίου 1977, προέβλεπε ὅτι ἀνεστέλλετο ἡ επιβολή τῶν δασμών ἀπό 1ης 'Ιανουαρίου μέχρι τήν 31η Δεκεμβρίου 1977.

Ή Η. Weidenmann GmbH & Co. (ἐφ' έξης: «Weidenmann») εἰσήγαγε ἀπό τήν 'Αργεντινή μία παρτίδα ἀπό 41 δέματα κτενι-σμένου υφάσματος πού ὑπήγετο στή δασμολογική διάκριση 53.11 Β ΙΙ τοῦ κοινοῦ δασμολογίου (στό έξης: ΚΔ). Τό εμπόρευμα ἀνεφέρετο στό παράρτημα Α τοῦ κανονισμοῦ 3004/75 καί ἡ 'Αργεντινή είναι μία ἀπό τίς χώρες πού ἀναφέρονται στό παράρτημα Β. Εισήχθησαν γιά ἀνάλωση στην Γερμανία στίς 20 Δεκεμβρίου 1976, άλλά, παρ' ὅτι κατά τήν διασάφηση ἐδηλώθη ἡ 'Αργεντινή ὡς χώρα καταγωγῆς, δέν προσεκομίσθη πιστοποιητικό καταγωγῆς. 'Εδόθη ὅμως υπόσχεση προσκομίσεως τοῦ πιστοποιητικοί). Στίς 21 Δεκεμβρίου οἱ γερμανικές τελωνειακές ἀρχές ἀνέστειλαν δι' ἀποφάσεως τους τήν ἐπιβολή δασμών ἐπί τῶν εμπορευμάτων καί εισέπραξαν μόνον φόρο κύκλου εργασιών, ἀλλά ἐζήτησαν ἀπό τήν Weidenmann νά προσκομίσει «ἀπόδειξη περί τοῦ δικαιώματος νά τύχει τῆς προτιμήσεως» (δηλαδή τό πιστοποιητικό καταγωγής) μέχρι τήν 15η 'Ιανουαρίου 1977. Ἡ ἡμερομηνία αυτή επελέγη προφανώς διότι μία εγκύκλιος τῶν γερμανικών τελωνειακών άρχων ('Εγκύκλιος C ἀναφερομένη στό Gebrauchsrolltarif) προέβλεπε ὅτι ἡ δασμολογική προτίμηση δέν ήταν δυνατόν νά χορηγηθεί μετά τήν ημερομηνία αυτή.

Ή Weidenmann ἀπέστειλε τό πιστοποιητικό καταγωγής μέ επιστολή τῆς 2ας Φεβρουαρίου 1977. Οἱ γερμανικές τελωνειακές ἀρχές ἐθεώρησαν ὅτι εἶχε λήξει ἡ προθεσμία καί εισέπραξαν τόν δασμό πού ὠφεί-λετο γιά τά εμπορεύματα βάσει τοῦ κοινοῦ δασμολογίου (ὁ όποιος ἀνήρχετο σέ 5840,99 DM). Ή Weidenmann ἤσκησε προσφυγή κατά τῆς ἀποφάσεως καί τό Finanzgericht ἀκύρωσε τήν ἐν λόγω ἀπόφαση μέ τήν αιτιολογία ὅτι είχαν πληρωθεί οἱ προϋποθέσεις γιά τήν δασμολογική ἀπαλλαγή, ἀκόμη καί ἄν τό πιστοποιητικό καταγωγής εἶχε κατατεθεί μετά τό τέλος τοῦ 1976, καί ὅτι ἡ εγκύκλιος δέν ἠδύνατο νά περιορίσει τήν εφαρμογή τῆς δασμολογικής προτιμήσεως. Οἱ τελωνειακές ἀρχές ἤσκησαν ἀναίρεση ενώπιον τοῦ Bundesfinanzhof.

Τό Bundesfinanzhof φαίνεται ὅτι ἐδέχθη ὅτι συμφώνως πρός τήν οικονομία τοῦ κανονισμοῦ, ἡ δασμολογική ἀπαλλαγή εφαρμόζεται μόνον ἄν εἶναι δυνατόν νά υπολογισθούν τά ἐμπορεύματα στά κοινοτικά ἀνώτατα ὅρια καί ποσά. Κατά συνέπεια, ἄν δέν είναι δυνατόν νά υπολογισθούν, επειδή δέν 'έχει προσκομισθεί τό πιστοποιητικό καταγωγής, δέν θεμελιώνεται δικαίωμα ἀπαλλαγῆς καί πρέπει νά εἰσπραχθοῦν δασμοί. Δέχεται ὅτι τό ερώτημα, πού είναι ουσιώδες γιά τήν ὑπό κρίση υπόθεση συνίσταται στό ἄν οἱ ἀναγκαῖες προϋποθέσεις πρέπει νά πληρωθοῦν κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου πού προβλέπεται στόν κανονισμό 3004/75 ἡ ἄν τό πιστοποιητικό καταγωγής εἶναι δυνατόν νά προσκομισθεί μετά τήν λήξη τῆς περιόδου αυτής.

Τό Bundesfinanzhof υπέβαλε επομένως στό Δικαστήριο τά ἀκόλουθα ερωτήματα:

«1.

Είναι δυνατόν νά εφαρμοσθεί ἡ ἀναστολή τῆς επιβολής δασμών, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) 3004/7, ἐπί εμπορευμάτων, τά όποια ναί μέν έχουν εισαχθεί, προσκομισθεί πρός εκτελωνισμό καί δηλωθεί πρός διασάφηση γιά ἀνάλωση σέ ελεύθερη κυκλοφορία κατά τό ἔτος 1976, ἀλλά γιά τά ὁποῖα τό πιστοποιητικό καταγωγής έχει προσκομισθεί μόλις τό Φεβρουάριο τοῦ 1977;

2.

Σέ περίπτωση καταφατικής ἀπαντήσεως στό πρώτο ερώτημα: 'Ισχύει αυτό επίσης καί ὅταν τό πιστοποιητικό καταγωγής προσεκομίσθη μέν μόλις κατά τό έτος 1977, θά ἠδύνατο ὅμως νά εἶχε προσκομισθεί πρίν ἀπό τήν ημερομηνία κατά τήν ὁποία πράγματι προσεκομίσθη, (δηλαδή τό ἀργότερο στίς 15 Ἰανουαρίου 1977);

3.

Σέ περίπτωση ἀρνητικῆς ἀπαντήσεως στό πρώτο ερώτημα: Είναι δυνατόν νά εφαρμοσθεί ἡ ἀναστολή τῆς επιβολής δασμών δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ κανονισμού (ΕΟΚ) 3022/76, ἐπί εμπορευμάτων, τά όποια ναί μέν έχουν εισαχθεί, προσκομισθεί πρός εκτελωνισμό καί δηλωθεί πρός διασάφηση γιά ἀνάλωση κατά τό έτος 1976, ἀλλά γιά τά όποια τό πιστοποιητικό καταγωγής έχει προσκομισθεί κατά τό έτος 1977;»

Τά προβλήματα στην ὑπό κρίση υπόθεση πηγάζουν κατά ένα μέρος ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ κανονισμός 3004/75 δέν θέτει ρητώς καί κατηγορηματικώς τίς προϋποθέσεις χορηγήσεως τῆς δασμολογικής προτιμήσεως καί κατά ένα μέρος ἀπό τό γεγονός ὅτι, ἀντί νά παραταθεί ἁπλῶς ἡ περίοδος εφαρμογής τοῦ ἐν λόγω κανονισμού, ἐξεδόθη νέος κανονισμός (3022/76), ὁ όποιος καλύπτει επόμενη περίοδο καί ὁ όποιος δέν εἶχε τό ἴδιο ἀκριβῶς περιεχόμενο. Νομίζω ὅτι τά ερωτήματα πού ετέθησαν δέν εἶναι εύκολο νά ἀπαντηθοῦν. Εὐτυχῶς τά τελευταία χρόνια τό ζήτημα έχει μᾶλλον επιλυθεί ἀπό τό άρθρο 6 τῆς ὁδηγίας 79/695 (ΕΕ εἰδ. ἔκδ., Ν 205, τόμ. 02/007, σ. 262), ἀλλά αυτό δέν δίδει τήν λύση στην ὑπό κρίση υπόθεση.

Ἀνακύπτει ἕνα προκαταρκτικό ερώτημα πού άφορᾶ την έκταση τῆς ἀναστολῆς επιβολῆς τῶν δασμῶν. Πρόκειται ὅπως ἀναφέρεται στό άρθρο 1, παράγραφος 1, τοῦ κανονισμοῦ 3004/75 γιά πλήρη ἀναστολή τῶν δασμών μέχρις ὅτου ἐπανεισαχθοῦν μέ κανονισμό τῆς Ἐπιτροπής, ὅταν εξαντληθεί, σύμφωνα μέ τά άρθρα 2 καί 4, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμοῦ τό ἀνώτατο ὅριο για ὅλες τίς ενδιαφερόμενες χῶρες ἡ ἕνα ἀνώτατο ποσό γιά κάθε χώρα ή συνιστᾶ ἀναστολή τῶν δασμών μόνον εντός ὁρισμένων ἀνωτάτων ὁρίων καί ποσών, ὅπως συνάγεται ἀπό τό άρθρο 1, παράγραφοι 3 καί 4. Κατά τήν γνώμη μου, ὀρθή εἶναι ἡ πρώτη εκδοχή καί παρά τήν εισαγωγική φράση τοῦ ἄρθρου 1, παράγραφος 3 («ή ἀναστολή αυτή γίνεται εντός τοῦ πλαισίου ἑνός κοινοτικού ἀνωτάτου ὁρίου») τό άρθρο 1, παράγραφοι 3 καί 4, απλώς προσδιορίζει τό ἀνώτατο όριο καί τό ἀνώτατο ποσό, τά όποια ἄν εξαντληθούν επιτρέπεται στην 'Επιτροπή νά επανεισαγάγει δασμούς κατά τό 1976.

Στην περίπτωση πού λαμβάνονται ὑπ᾽ ὄψη οἱ διατάξεις αυτές, στόν κανονισμό 3004/75 δέν ἀναφέρεται ρητώς πώς ἀποδεικνύεται τό δικαίωμα γιά δασμολογική ἀπαλλαγή, ἐκτός ἀπό τήν ἀπόδειξη ὅτι τά εμπορεύματα συμπεριλαμβάνονται στό παράρτημα Α καί ὅτι κατάγονται ἀπό χώρες πού ἀναφέρονται στό παράρτημα Β.

Οἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3 ἀναφέρονται ἐκ πρώτης ὄψεως στόν τρόπο υπολογισμοί) τῶν εμπορευμάτων στά ἀνώτατα ὅρια καί ποσά. Οἱ εισαγωγές «υπολογίζονται πράγματι» στά ἀνώτατα ὅρια, «ὅταν καί κατά τό μέτρο πού τά εμπορεύματα προσκομισθούν πρός εκτελωνισμό μέ αἴτηση διασαφήσεως γιά ἀνάλωση καί ὑπό τόν ὅρο ὅτι συνοδεύονται ἀπό πιστοποιητικό καταγωγής, σύμφωνα μέ τους κανόνες πού ἀναφέρονται στό άρθρο 1, παράγραφος 2 ... Τά εμπορεύματα δέ εἶναι δυνατόν νά υπολογισθούν ... παρά μόνον ἄν τό πιστοποιητικό καταγωγής ... έχει προσκομισθεί πρό τῆς ημερομηνίας τῆς ἐπανεισαγωγῆς τῶν δασμών».

Είναι ὅμως προφανές ὅτι υπάρχει σχέση μεταξύ δασμολογικής ἀπαλλαγής καί ὑπολογισμού στά ἀνώτατα ὅρια. Ἕνας τέτοιος υπολογισμός προϋποθέτει δασμολογική ἀπαλλαγή καί, ἄν ἡ ἀπαλλαγή είναι δυνατόν νά χορηγηθεί χωρίς υπολογισμό στά ἀνώτατα ὅρια, εἶναι φανερό ὅτι οἱ ποσότητες δέν εἶναι δυνατόν νά ελέγχονται πλήρως καί περιορίζεται ἡ δυνατότης τῆς 'Επιτροπής νά επανεισαγάγει τους δασμούς.

Τό ανώτατο όριο πρέπει προφανώς νά υπολογισθεί βάσει τῶν ποσοτήτων πού εισήχθησαν κατά τό έτος 1976 καί κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου αυτής οἱ εισαγωγές λαμβάνονται ὑπ᾽ ὄψη «κατά τό μέτρο πού τά εμπορεύματα προσκομίζονται πρός εκτελωνισμό μέ αίτηση διασαφήσεως γιά ἀνάλωση ή, σύμφωνα μέ τό γαλλικό κείμενο, «au fur et à mesure que ces produits sont présentés en douane, sous le couvert de déclarations de mise à la consommation». 'Αναμφιβόλως, εἶναι δυνατόν νά υποστηριχθεί ὅτι ἡ προϋπόθεση «συνοδευόμενα ἀπό πιστοποιητικό καταγωγής» πρέπει νά ἑρμηνευθεί συσταλτικῶς. Ή εισαγωγή μέ σκοπό τήν ἀνάλωση δέν λαμβάνεται ὑπ᾽ ὄψη, έκτός ἄν τά εμπορεύματα συνοδεύονται ταυτοχρόνως ἀπό πιστοποιητικό καταγωγής. Δέν ἑρμηνεύω τήν φράση αύτη κατά γράμμα, ἀλλά δέχομαι ὅτι ἀρ-κεῖ ἡ μεταγενέστερα τῆς ἀφίξεως καί εισαγωγής τῶν εμπορευμάτων προσκόμιση τοῦ πιστοποιητικού. Αυτή ἡ άποψη στηρίζεται, ὡς ἐπί τό πλείστον, στό άρθρο 3, παράγραφος 2, ὅπως τό ἀντιλαμβάνομαι. Ή ἐν λόγω παράγραφος νομίζω ὅτι ἀντιμετωπίζει τό ενδεχόμενο προσκομίσεως τοῦ πιστοποιητικοῦ καταγωγής χωριστά ἀπό τήν ἄφιξη καί εισαγωγή τῶν εμπορευμάτων (ἐφ᾽ ὅσον προσκομισθεί πρό τῆς ἡμερομηνίας, ἐπανεισαγωγῆς τῶν δασμών, διότι άλλως, ἄν θά ἔπρεπε οἱ δύο πράξεις νά γίνουν ταυτοχρόνως, θά ήταν δυνατόν νά γίνει δεκτό ὅτι ὁ περιορισμός άφορᾶ μᾶλλον τήν διασάφηση γιά ἀνάλωση ἤ γιά την άφιξη τῶν εμπορευμάτων, παρά τήν προσκόμιση τοῦ πιστοποιητικοί). Συνεπῶς, θεωρώ ὅτι τά εμπορεύματα εἶναι δυνατόν νά δηλωθοῦν πρός διασάφηση γιά ἀνάλωση καί τό πιστοποιητικό νά προσκομισθεί μεταγενεστέρως, ἐν πάση περιπτώσει κατά τήν διάρκεια τοῦ ἔτους 1976, δηλ. τήν περίοδο κατά τήν ὁποία ισχύει ὁ κανονισμός.

'Αν τό πιστοποιητικό προσκομισθεί μετά τό 1976, τά ἐμπορεύματα δέν εἶναι δυνατόν νά υπολογισθοῦν στά ἀνώτατα ὅρια γιά τό 1976, ώστε νά εἶναι δυνατή ἀναδρομική ἐπιβολή δασμών. Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα υπέρ τῆς ἀπόψεως ὅτι, ἀπό τή σχέση μεταξύ τοῦ υπολογισμοί) καί τῆς δασμολογικῆς ἀπαλλαγής, συνάγεται ἀναγκαίως ὅτι δέν εἶναι δυνατή ἡ δασμολογική ἀπαλλαγή, ἄν τό πιστοποιητικό προσκομισθεί μετά τό τέλος τοῦ έτους — δηλαδή ἡ αίτηση περί ἀπαλλαγῆς θεωρείται τετελεσμένη μόνον ὅταν προσκομισθεί τό πιστοποιητικό, καί ή ἀπαλλαγή ἐξαρτᾶται ἀπό τό ἄν τά εμπορεύματα έχουν υπολογισθεί σέ ένα ἀνώτατο ὅριο. 'Αν προσκομισθεί μετά τό τέλος τοο έτους, θά έχει λήξει ἡ ἰσχύς τοῦ κανονισμοί) καί ἡ δασμολογική ἀπαλλαγή πού χορηγείται βάσει τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ καί δέν θά εἶναι δυνατή ἀναδρομική πλήρωση τῶν προϋποθέσεων για τήν ἀπόκτηση δικαιώματος ἀπαλλαγῆς.

Παρ' ὅτι τό επιχείρημα αυτό εἶναι πειστικό, τελικώς κατέληξα στό ἀντίθετο συμπέρασμα. Γιά τά ἐν λόγω εμπορεύματα ή ἀναστολή τῶν δασμών εἶναι πλήρης. «Ό ὑπολογισμός» ἀπαιτείται, ώστε νά εἶναι δυνατόν νά καθορισθεί, πότε ἐξηντλήθη τό ἀνώτατο ὅριο. Μόλις εξαντληθεί τό ἀνώτατο ὅριο, πρέπει νά ἐπανεισαχθοῦν δασμοί μέ κανονισμό. Όταν ἐπανεισαχθοῦν δασμοί, καμμία περαιτέρω αίτηση περί ευνοϊκῆς μεταχειρίσεως δέν εἶναι δυνατόν νά γίνει δεκτή μέ τήν προσκόμιση τοῦ πιστοποιητικοῦ. 'Αν δέν έχουν ἐπανεισαχθεῖ δασμοί, εἶναι δυνατόν νά προσκομισθεί πιστοποιητικό καταγωγής γιά τά ἐν λόγω εμπορεύματα, ὄχι μόνον τό ἀργότερο ἐντός τοῦ 1976, άλλά καί μετά τήν λήξη της περιόδου αυτής. Θεωρώ ὅτι, ἄν ἐσκοπεῖτο ή κατάργηση τῆς δασμολογικῆς ἀπαλλαγής γιά τά εμπορεύματα πρίν ἐπανεισαχθοῦν οἱ δασμοί, στην περίπτωση πού τό πιστοποιητικό δέν εἶχε προσκομισθεί εμπροθέσμως, αυτό θά ἐξεφράζετο μέ περισσότερη σαφήνεια στό άρθρο πού πραγματεύεται τήν ἀναστολή τῶν δασμών καί ὄχι στό άρθρο πού πραγματεύεται τόν υπολογισμό στά ἀνώτατα ὅρια. Τό συμπέρασμα αυτό ενισχύεται ἀπό τό γεγονός ὅτι (μολονότι διαβλέπω δυσκολίες πρακτικῆς φύσεως κατά τήν εφαρμογή τῶν διατάξεων περί υπολογισμού) ἡ 'Επιτροπή δέν ὑποστηρίζει ὅτι ή δυνατότης τῆς ἐκ τῶν υστέρων προσκομίσεως τοῦ πιστοποιητικοί), ἀντίκειται στον σκοπό τῶν διατάξεων περί υπολογισμού αντιθέτως ἡ 'Επιτροπή εἶναι υπέρ τῆς ἐλαστικότητος ὡς πρός τίς ἀπαλλαγμένες δασμών εισαγωγές ἀπό τίς ἐν λόγω χώρες. Οἱ 'ίδιες οἱ γερμανικές ἀρχές ἐδέχθησαν, μερικώς, τήν άποψη αυτή, ἐφ᾽ ὅσον ηθέλησαν νά δεχθοῦν ένα πιστοποιητικό πού προσεκομίσθη κατά τήν διάρκεια τῶν δύο πρώτων ἑβδομάδων τοῦ 'Ιανουαρίου 1977.

Πρέπει ὅμως νά εξετασθεί ἄν άλλες διατάξεις ἀντιτίθενται στην ερμηνεία αυτή τοῦ κανονισμού.

Τό άρθρο 1, παράγραφος 2, τοῦ κανονισμοί) 3004/75 προβλέπει ὅτι «ή έννοια τῆς καταγωγής τῶν προϊόντων πρέπει νά καθορισθεί σύμφωνα μέ τήν διαδικασία πού περιγράφεται στό άρθρο 14 τοῦ κανονισμοί) 802/68 τῆς 27ης Ἰουνίου 1968, (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. τόμ. 02/001, σ. 20). Τό άρθρο αυτό ρυθμίζει τήν διαδικασία, μέ τήν ὁποία θά διαμορφωθούν οἱ κανόνες περί εφαρμογῆς τοῦ ὁρισμοί) τῆς καταγωγής τῶν εμπορευμάτων. Οἱ σχετικοί κανόνες περιέχονται στόν κανονισμό 3214/75. Τό άρθρο 6 τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ προβλέπει ὅτι κατά τήν εισαγωγή στην Κοινότητα τά εμπορεύματα δύνανται νά τύχουν ὁρισμένων δασμολογικῶν προτιμήσεων, ἄν προσκομισθεί πιστοποιητικό καταγωγῆς τύπου Α. 'Η διάταξη αύτη νομίζω ὅτι πραγματεύεται τόν τρόπο μέ τόν όποιο ἀποδεικνύεται ἡ χώρα καταγωγῆς πρός τόν σκοπό χορηγήσεως τῆς δασμολογικής προτιμήσεως καί δέν θεμελιώνει ἀξίωση γιά προτίμηση. Τό θέμα αὐτό δέν άφορᾶ τό ὑπό κρίση ζήτημα. Κατά τό άρθρο 7 τό πιστοποιητικό πρέπει νά προσκομισθεί εντός 5 μηνῶν (ή σέ ὁρισμένες περιπτώσεις εντός 10 μηνών) ἀπό τῆς ημερομηνίας εκδόσεως ἀπό τήν ἁρμοδία ἀρχή τῆς χώρας ἐξαγωγῆς. Ή διάταξη αυτή ἀναφέρεται στην ἐγκυρότητα τοῦ πιστοποιητικοῦ καί δέν δίδει καμμία βοήθεια γιά τήν ἀπάντηση στό ερώτημα, ἄν τό πιστοποιητικό εἶναι δυνατόν νά προσκομισθεί μετά τήν λήξη τῆς περιόδου προτιμήσεως γιά εμπορεύματα πού εισήχθησαν κατά τήν διάρκεια τῆς περιόδου αυτής. Κατά τό άρθρο 8 τά πιστοποιητικά πρέπει νά προσκομισθούν σύμφωνα μέ τήν διαδικασία πού προβλέπει ἡ χώρα εισαγωγής. Ἐν ὄψει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 7, δέν νομίζω ὅτι ὁ ὃρός «διαδικασία» πού ἀναφέρεται στον κανονισμό αυτό συμπεριλαμβάνει τίς διατάξεις πού ἀφοροῦν τήν προθεσμία προσκομίσεως τῶν πιστοποιητικών, άλλά, ἐν πάση περιπτώσει τέτοιες διατάξεις περί προθεσμιών δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπερισχύουν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 7. Ἄν ένα έγκυρο πιστοποιητικό είναι δυνατόν νά προσκομισθεί μετά τό τέλος τοῦ έτους, νομίζω ὅτι εξαρτάται ἀπό τήν ὀρθή ερμηνεία τοῦ κανονισμού 3004/75 καί όχι ἀπό τίς εθνικές διατάξεις, οἱ ὁποίες είναι δυνατόν νά ἀφίστανται κατά πολύ μεταξύ τους. Ή ἐπί τοῦ θέματος αυτού παραχωρηθείσα διακριτική ευχέρεια ενεργεί ἀντιστρόφως — τά Κράτη μέλη δύνανται νά παρατείνουν τήν προθεσμία τῶν 5 ἡ 10 μηνών, παραδείγματος χάριν, σέ εξαιρετικές περιπτώσεις ἡ ὅταν τά εμπορεύματα έχουν προσκομισθεί πρός εκτελωνισμό, άλλά τό πιστοποιητικό δέν έχει προσκομισθεῖ εντός τῆς προθεσμίας τῶν 5 ἡ 10 μηνών. Δέν νομίζω, συνεπώς, ὅτι ὁποιαδήποτε διάταξη τοῦ κανονισμού 3214/74 ἀντιβαίνει πρός τά συμπεράσματα, στά ὁποῖα κατέληξα.

Όσον άφορᾶ τό δεύτερο ερώτημα δέν νομίζω ὅτι γιά ὅσο χρονικό διάστημα τό πιστοποιητικό εἶναι έγκυρο βάσει τοῦ άρθρου 7 τοῦ κανονισμού 3214/75, είναι δυνατόν νά μή γίνει δεκτό, εἴτε διότι δέν προσεκομίσθη κατά τήν ημερομηνία πού καθώρισε ἡ εθνική τελωνειακή ἀρχή ἐντός τοῦ ὑπό κρίση έτους ἡ μεταγενεστέρως, εἴτε διότι προσεκομίσθη μετά τό χρονικό σημείο κατά τό όποιο ήταν δυνατόν νά προσκομισθεί.

Τό τρίτο ερώτημα ἀναφέρεται στό ἄν είναι δυνατό νά ζητηθεί ἡ ἀπαλλαγή βάσει τοῦ κανονισμού 3022/76 γιά εμπορεύματα, τά όποια προσεκομίσθησαν τό 1976 γιά εκτελωνισμό μέ αίτηση διασαφήσεως γιά ἀνάλωση, άλλά γιά τά όποια δέν προσεκομίσθη τό πιστοποιητικό μέχρι μιας ὁρισμένης ημερομηνίας εντός τοῦ έτους 1977.

Τό άρθρο 1 τοῦ ἐν λόγω κανονισμού προβλέπει πλήρη ἀναστολή τῆς επιβολής δασμών γιά ὁρισμένα εμπορεύματα καταγωγής συγκεκριμένων χωρών γιά χρονικό διάστημα πού ἀρχίζει ἀπό τῆς 1ης 'Ιανουαρίου 1977. Βάσει τοῦ ἄρθρου 9 τά εμπορεύματα αυτά πρέπει νά ὑπολογισθοῦν στά ἀνώτατα ὅρια μέ τόν 'ίδιο τρόπο, ὁ όποιος προβλέπεται στό άρθρο 3 τοῦ προηγουμένου κανονισμού. Οἱ δασμοί συνήθως επιβάλλονται κατά τήν εισαγωγή καί τά εμπορεύματα, βάσει τῶν κανονισμών αυτών, υπολογίζονται στά ἀνώτατα ποσά, ὅταν έχουν προσκομισθεί πρός εκτελωνισμό μέ αίτηση διασαφήσεως γιά ἀνάλωση. 'Αν γιά ὁρισμένα εμπορεύματα, οἱ πράξεις αυτές έχουν διεκπεραιωθεί πλήρως τό 1976 δέν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατόν νά ζητηθεί γι' αυτά ἡ ευνοϊκή μεταχείριση πού προβλέπει ὁ κανονισμός 3022/76. 'Ελλείψει σαφών διατάξεων, δέν θεωρώ δυνατόν, γιά τήν ἀπαλλαγή τῶν εἰσαγομένων προϊόντων ἀπό τόν δασμό, νά ληφθοῦν σωρευτικῶς ὑπ᾽ ὄψη ἡ εισαγωγή για ἀνάλωση βάσει ενός κανονισμού καί ἡ προσκόμιση τοῦ πιστο-ποιητικοῦ βάσει μεταγενεστέρου κανονισμού, ὁ όποιος καλύπτει διαφορετική περίοδο. Τό ἄν τά ἐμπορεύματα προσεκομίσθησαν πρός εκτελωνισμό καί δηλώθησαν πρός διασάφηση διά ἀνάλωση πρέπει νά κριθεῖ ἀπό τό εθνικό δικαστήριο ὑπό τό φῶς τῆς εθνικῆς νομοθεσίας περί δασμών καί τῆς πρακτικῆς. 'Αν, επομένως, εμπορεύματα, ὅπως στην προκειμένη περίπτωση, δέν θεωρηθοῦν ὅτι προσεκομίσθησαν πρός εκτελωνισμό καί ἐδηλώθησαν πρός διασάφηση γιά ἀνάλωση τό 1977 (δηλαδή ἄν ή διασάφηση ἀνεβλήθη μέχρις ὅτου κατατεθεί τό πιστοποιητικό), τότε εἶναι δυνατόν νά ζητηθεί ἡ ευνοϊκή μεταχείριση βάσει τοῦ κανονισμοί) 3022/76. 'Εναπόκειται στό ἐθνικό δικαστήριο νά ἀποφασίσει, ἄν, ὅπως προετάθη, εἶναι δυνατόν νά ἀποσυρθεῖ μιά αίτηση διασαφήσεως, πού έγινε τό 1976 καί νά ἀντικατασταθεῖ ἀπό νέα πού έγινε τό 1977.

Προτείνω, επομένως, νά δοθούν οἱ ἀκόλουθες ἀπαντήσεις στά υποβληθέντα ερωτήματα:

1. καί 2.

Εἶναι δυνατόν νά εφαρμοσθεί ἡ ἀναστολή τῆς επιβολῆς δασμῶν, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ κανονισμοῦ (ΕΟΚ) 3004/7, ἐπί εμπορευμάτων, τά όποια ναί μέν έχουν εισαχθεί, προσκομισθεί πρός εκτελωνισμό καί δηλωθεί πρός διασάφηση γιά ἀνάλωση κατά τό έτος 1976, άλλα γιά τά όποια τό πιστοποιητικό καταγωγῆς δέν έχει προσκομισθεί μέχρι τό Φεβρουάριο τοῦ 1977, ἐφ᾽ ὅσον τό πιστοποιητικό έχει προσκομισθεί εντός τῶν προθεσμιών πού ὁρίζει τό ἄρθρο 7 τοῦ κανονισμοῦ 3214/75 ἤ ἐγένετο δεκτό βάσει τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ἐν λόγω κανονισμοῦ.

'Επικουρικῶς

3.

Σέ περίπτωση ἀρνητικῆς ἀπαντήσεως στό πρώτο καί δεύτερο ερώτημα, δεν εἶναι δυνατόν νά εφαρμοσθεί ἡ προσωρινή αναστολή επιβολής τών δασμών δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ κανονισμοί) 3022/76 έπί εμπορευμάτων, τά όποια ναί μέν έχουν εισαχθεί, προσκομισθεί πρός εκτελωνισμό καί δηλωθεί πρός διασάφηση γιά ἀνάλωση κατά τό έτος 1976, ἀλλά γιά τά όποια τό πιστοποιητικό καταγωγής προσεκομίσθη κατά τό έτος 1977. Ἐναπόκειται στό εθνικό δικαστήριο νά κρίνει βάσει τῆς εθνικής περί δασμών νομοθεσίας καί πρακτικής, ἄν ἡ διασάφηση γιά ἀνάλωση ἐπερατώθη κατά τό έτος 1976 ἡ κατά τό 1977 καί κατά πόσον εἶναι δυνατόν νά ἀποσυρθεῖ μιά διασάφηση πού έγινε τό 1976 καί νά υποβληθεί νέα διασάφηση τό 1977.

( 1 ) Μετάφραση ἀπό τά ἀγγλικά.

Full & Egal Universal Law Academy